stevendeschuyteneer

Tag: bewust

Hoe tijd van elke mens een moordenaar maakt!

Steven Deschuyteneer Hoe tijd van elke mens een moordenaar maakt

De eerste dagen dat ik in deze wereld kwam, was het vooral voelen en observeren, tijd was van geen enkel belang. Misschien alleen als ik honger had en het geen tijd was om te eten. Vreemd dat als we geen honger hebben, we toch soms eten. We zijn geprogrammeerd om op bepaalde tijden te eten en niet wanneer we daadwerkelijk honger hebben. En op die leeftijd herinnerde ik me dat het echt hongerig was, iets wat ik later zou ontleren.

Steven Deschuyteneer Hoe tijd van elke mens een moordenaar maakt kind

En dan na een paar maanden, jaren begin ik te bewegen. Eerst vooral stapjes zetten en ontdekken, dan merk ik al snel dat als ik van het ene punt in de huiskamer naar het andere wil, dat stappen sneller is dan kruipen.

Om op latere leeftijd naar de vrienden of vriendinnen te gaan, merk ik dat het lopen, naast het stappen, ook vrij vlot verloopt. Lopen kost wel meer energie, dus is het altijd een overweging als ik de energie wil opofferen aan de snelheid? Bij stappen is het moeilijk om ernstige verwondingen op te lopen in geval van een ongeluk, bij lopen daarentegen gaat de kans een beetje omhoog, hoewel het nog steeds normaal buiten levensgevaar blijft.

Steven Deschuyteneer Hoe tijd van elke mens een moordenaar maakt fiets

Dan komt vaak de ontdekking van de fiets, nog sneller dan lopen met minder energie. Mijn beweging is nog steeds gebaseerd op mijn energie, deze is dus de beperking van de snelheid. Hoewel bergafwaarts kan ik zeer hoge snelheden nemen en kan het levensbedreigend zijn. Gevaarlijk voor mijzelf en voor andere levende wezens. Dus ik zal regelmatig iets doden, nu als het een mens is, zal mijn leven ook aan een leiedraadje hangen, anders is er geen manier om zo’n botsing te veroorzaken.

Dit gevoel van alles sneller, blijft in ons leven door werken en verandert als jongvolwassene richting een auto. Een plek waar zoveel mogelijk wordt gezorgd dat mijn leven hoe dan ook buiten gevaar is. Zodat ik snel ergens kan komen, onderweg een hele reeks moorden kan plegen en er zelf geheel vanaf komen. Ik ben dus volledig losgekoppeld van het gevoel dat ik zelf stervende ben, wat op een fiets toch wel nog aanwezig is.

Steven Deschuyteneer Corona situatie en positieve kant ervan vliegtuig

En de auto wordt dan zo traag, dat ik zelfs in een vliegtuig stap. Wat een zalig gevoel om efficiënt te leven. Is dat zo? Natuurlijk, Steven, ik kan meer doen in dezelfde tijd. Dus we gaan ervan uit dat onze tijd een prijs heeft.

De milieuvervuiling, de geluidsoverlast en de vele vogels die gedood worden op elke vliegreis zijn de prijs die ik wil betalen voor mijn snelle aankomst op mijn bestemming? De vraag is of je die prijs ergens betaalt? Wat moet ik doen om deze milieuvervuiling, geluidsoverlast en de vele gedode vogels om te zetten in iets beters? … Heel erg mooi solidair is dat!

Steven Deschuyteneer Hoeveel lijden van levende wezens brengt een dagje shopping hond

Laten we eens kijken naar de auto, er vielen 310 dodelijke verkeersslachtoffers in Vlaanderen in 2018. Daarnaast waren er in 2018, 2.526 ernstig gewonde verkeersslachtoffers op de Vlaamse wegen en 27.372 lichtgewonden (bron https://www.statistiekvlaanderen.be/). Ook in Vlaanderen sterven jaarlijks ongeveer 5 miljoen dieren in het verkeer. Dat komt neer op 14.000 per dag of één per zes seconden (bron https://www.natuurpunt.be/).

Is mijn tijd zo belangrijk om zo’n slagveld te genereren?

Ja, maar Steven, ik dood niet.

Yep, dat is hetzelfde verhaal als; ik hou van dieren, ik hou van vlees, het is zo lekker en ik dood geen enkel dier. Yep, dat moet je me toch eens uitleggen hoe je dat doet?

Iedereen heeft wel eens een haas, kat, vogel… of wat dan ook geraakt met de auto. Is dat het waard? Het was gewoon een kat … yeah right, zolang het maar niet jouw kat is zeker?

Wat als het een mens is, of een naaste familielid? Dan is alles wat ik hierboven zeg absoluut terecht zeker. Zijn we echt die egoïstische moordenaars?

Mijn hoofd kan er echt niet overheen dat we die ‘tijd’ zo belangrijk blijven vinden in het licht van de vele levende wezens die we van hun leven ontnemen. Is ons mededogen zo ver zoek of is het, zoals altijd, de schuld van de anderen? Wasn’t me…

Steven Deschuyteneer Hoe tijd van elke mens een moordenaar maakt Man in de spiegel

#traag #bewust #houvanallelevendewezens

De onbewuste problemen van de hippe tuin!

Steven Deschuyteneer De onbewuste problemen van de hippe tuin

Ik denk dat we het allemaal wel kennen, uitgenodigd voor een BBQ of een feestje bij iemand en bij aankomst zie ik wat vroeger een mooie tuin voor me was. Een perfect groen gras, geen onkruid, alles super schoon, een zwembad, een klein sportveld, een groot terras… “Wow” ! En daar begint het probleem.

Waarom “Wow”? Gewoon omdat mijn visie op schoonheid volledig vervormd was. Alles wat de natuur produceert is mooi er is geen make-up, verf of chemische producten nodig, de natuur en het leven is schoonheid. Het “IS” gewoon.

Toen ik van Leuven naar Beauvechain verhuisde, liet ik me er ook volledig aan vangen. Ik wilde en zou een tuin hebben. Dit was het land toen ik aankwam, helaas vrij sterk beïnvloed door de industriële landbouw die er tot dan toe plaatsvond.

Steven Deschuyteneer De onbewuste problemen van de hippe tuin grond

Wat dit na een tijdje gaf.

Steven Deschuyteneer De onbewuste problemen van de hippe tuin wild

En waar ik dit van gemaakt heb.

Steven Deschuyteneer De onbewuste problemen van de hippe tuin gazon Beauvechain

Waarom heb ik dit gedaan, deels voor de “Wow” natuurlijk.

Wat is die “Wow” dan? Waarschijnlijk een teken van, je hebt het allemaal uitgedokterd, je bent succesvol, je bent geslaagd in het leven. Tot 6 jaar geleden zou ik, “natuurlijk” gezegd hebben. Vandaag kijk ik er een beetje anders tegenaan, en ik zou zeggen, echt?

Steven Deschuyteneer De onbewuste problemen van de hippe tuin gazon

Ik ben tot de conclusie gekomen dat om een tuin als deze te hebben, ik;

  • Veel geld heb uitgegeven aan gazon graantjes.
  • Veel werk om het in goed uitzicht te houden.
  • Veel geld uitgegeven aan onderhoudsproducten en kunstmest.
  • Veel geld uitgegeven aan pesticiden om onkruid te vermijden of verwijderen.
  • Alles wat in mijn bodem leeft (en waarschijnlijk ook indirect wat erop loopt) gedood met de pesticiden.
  • Elke week moet ik het gras afrijden (of nog meer geld uitgeven om zo’n automatische grasmaaier te kopen).

Dat alles voor die “Wow”? Nee, natuurlijk niet, het is ook voor de kinderen om er in te spelen en regelmatig een BBQ te kunnen houden voor de vrienden. Ik vond dat wij er veel deden, 3 à 4 op een jaar met vrij veel mensen. Kunnen de kinderen niet spelen en de BBQ gedaan worden zonder dat perfect groen gras, geen onkruid, alles super schoon, een zwembad, een klein sportveld, een groot terras…? Meer dan waarschijnlijk. Ik weet nog dat we als kinderen ergens vastzitten met volwassenen voor een bepaalde periode. Het kostte ons niet veel moeite om een spel te bedenken om ons te vermaken. Dus spelen en BBQ kon gebeuren zonder die “Wow”, die “Wow” is puur voor mijn eigen ego.

Steven Deschuyteneer De onbewuste problemen van de hippe tuin zwembad

Nu is er naast die “Wow” nog een ander negatief fenomeen, dat na het Dutroux-tijdperk vrij sterk is toegenomen. Als ouder wil ik dat mijn kinderen alles hebben waar ze mee willen spelen in mijn tuin. Zwembad, voetbaldoel, basketbalring, speeltuin, glijbaan… geweldig hé, ze hebben alles in de tuin en kunnen veilig spelen. Maar wees voorzichtig met spelen, want die bomen en bloemen zijn van een uitzonderlijke soort en kosten veel geld. 100% mee eens en dat hoort bij de realiteit. Het minste wat ik op dat moment moet doen is alle kinderen uit de buurt in mijn tuin welkom heten. Maar dat doe ik vaak niet, ik ga selectief te werk. En juist daarom is het geen goed idee dat elk individu zijn tuin zo inricht. Kinderen leren niet met elkaar praten, omgaan met conflicten, omgaan met onenigheden, omgaan met delen…

Steven Deschuyteneer De speelstraat een echte oplossing foto

Dit is echt de taak van de gemeenschappelijke buitenspeelplaatsen, om kinderen samen te brengen en ze elkaar, hun sterke en hun zwakke punten te laten ontdekken. Met ieder in zijn tuin, met zijn ervaringen, met zijn bezittingen…creëer ik gewoon een wereld waarin kinderen alleen aan hen denken en heel zelden of helemaal niet aan de anderen. Is dit de individualistische wereld die we voor onze kinderen willen en is dit de wereld waarin we denken dat ze gelukkig zullen zijn?

Dus ik moet hard werken, om veel geld te verdienen, om vergif te kunnen kopen met dat geld dat alles doodt en mijn tuin er goed laat uitzien? Een tuin waar alles om te spelen aanwezig is, maar die zelden openstaat om met anderen te delen? Een tuin waar ik mijn kinderen leer, dat geluk veel geld oplevert zodat je veel bezittingen kunt hebben? Op een wereld die we delen met alle levende wezens, maar waar ik mijn deel volledig en alleen voor mijzelf wil hebben? Vroeger was het heel normaal voor mij, vandaag vind ik het alle gekheid op een stokje!

Mijn tuin is lang gras en bamboes geweest voor wat privacy (omdat harde panelen met de wind wel eens durven weg vliegen in Beauvechain).

Ondertussen is mijn tuin een beetje veranderd, en als je wilt weten hoe ik stap voor stap ben geëvolueerd naar een tuin vol met leven, blijf dan deze blog zeker volgen.

Steven Deschuyteneer De onbewuste problemen van de hippe tuin paddenstoel

#natuur #connectie #bewust

Mindfulness – zo geweldig, doe meer met minder!

Steven Deschuyteneer Mindfulness zo geweldig doe meer met minder April 2012 San Francisco

In het leven waarin ik vroeger leefde, voelde ik een enorme druk van “altijd meer” en ik voelde echt dat de wereld waarin ik leefde er omheen gebouwd was. Meer bezittingen, meer geld, meer voedsel… en het moest snel en efficiënt zijn. Als ik tegelijkertijd kon eten, rijden, bellen en e-mails beantwoorden, zou het niet geweldig zijn. Toen ik op zoek ging naar het ‘waarom’ hiervan, was het in mijn geval iets heel leeg en vooral iets dat ik mezelf oplegde.

Tijdens mijn zoektocht kwam ik ook in contact met mindfulness. Wat ik omschrijf als in principe één ding tegelijk doen en het heel bewust doen. In het begin voelde het nogal saai aan, omdat ik gewend was aan veel meer vermaak en opwinding, mijn lichaam kende dat nieuwe ontspannende gevoel niet meer.

Steven Deschuyteneer Mindfulness zo geweldig doe meer met minder November 2015 Monument Valley

Ik begon met te voelen bij alles wat ik deed: zoals met iemand praten, eten bereiden, eten, rijden, lopen, naar muziek luisteren, sporten… en vroeg me af of ik het heel bewust deed, en zo niet, waarom niet. Deze eerste oefening bracht me tot een groter bewustzijn en het opende mijn ogen voor dingen die ik nog nooit eerder had gezien, vooral bij mezelf diep van binnen.

Eigenlijk voelde en zag ik, dat alles wat ik zocht er vaak gewoon was. Ik zag het gewoon niet eerder omdat ik het te druk had met andere dingen in mijn hoofd. Toen ik maar één ding tegelijk in gedachten had en echt in het huidige moment was, zag ik zoveel mooie dingen die ik me nog nooit eerder had gerealiseerd. Ik heb alles wat ik nodig heb om al die mooie dingen te zien, te voelen, te ervaren en ik heb het gewoon te druk. Dus ik realiseer me niet dat het er is. Ik vond het een grote ontdekking voor mezelf.

Steven Deschuyteneer Mindfulness zo geweldig doe meer met minder Augustus 2019 Noorwegen

Ik weet niet waarom of hoe ik zoveel verschillende dingen tegelijk heb geaccepteerd. Met de kennis die ik vandaag de dag heb om te begrijpen hoe geweldig mijn leven is door maar één ding tegelijk te doen, sta ik het gewoon niet meer toe. Zelfrespect zeker.

Met betrekking tot eten, bijvoorbeeld, als ik het eten bereid, als ik eet, als ik kauw, als ik proef… ontdek ik zoveel nieuwe magische dingen waar ik vroeger hun bestaan volledig negeerde.

Mindfulness opende mijn ogen voor een veel zonnigere wereld waarin ik vandaag de dag veel meer kan doen. Het is er altijd al geweest, ik negeerde het gewoon vanwege de multitasking waar ik zonder enige reden geobsedeerd door was.

Steven Deschuyteneer Mindfulness zo geweldig doe meer met minder Fécamp

#mindfulness #bewust #stopmultitaksing #zelfrespect