stevendeschuyteneer

Categorie: Relatie (Pagina 1 van 3)

Waarom we toch allemaal liever mensen om ons heen hebben!

Steven Deschuyteneer Waarom we toch allemaal liever mensen om ons heen hebben

Toen ik 7 jaar geleden begon met het eten van meer groenten, had ik er totaal geen idee van dat het mijn leven en mijn inzicht ervan zo zou beïnvloeden. Ik heb moeten concluderen dat ik mijn leven eigenlijk heel vaak leef als, IK, helemaal voor mijzelf, heel egoïstisch en eigenlijk alleen maar verlang naar WIJ. Eigenlijk ben ik ervan overtuigd dat iedereen naar een WIJ verlangt. Ook mensen die zeggen, ik heb niemand anders nodig om gelukkig te zijn, helemaal in mijn eentje ben ik de beste. Misschien, nu kan het ook zijn dat het een vermijden is van de angst om bij anderen te zijn. In ieder geval kon ik zien dat er veel geleefd wordt als een IK en dat het grootste verlangen eigenlijk een WIJ is.

Een WIJ zit eigenlijk in meer dingen dan ik zou denken. Als ik een bepaald kledingstuk, voorwerp of auto koop, dan kan ik zeggen dat ik dat eigenlijk helemaal voor mijzelf doe en door niemand beïnvloed ben. Zeker? Vaak wil ik die aankoop ervoor laten zorgen dat ik ergens bij hoor. Ik koop een nieuwe broek omdat ik wil dat mensen mij zien als iemand die zo’n broek draagt. Ik koop een bepaalde nieuwe telefoon, omdat ik dan bij die groep mensen hoor die zo’n telefoon hebben. Ik koop een bepaald automerk, zodat mensen een bepaald beeld van mij hebben.

Steven Deschuyteneer Waarom we toch allemaal liever mensen om ons heen hebben ander aankijken

Voor het geval ik daar nu nog niet van overtuigd ben, kan ik mij kort het volgende voorstellen. Ik stel mij voor dat ik geheel alleen op aarde ben, niemand anders om mij heen en dat ik nu de keuze maak voor een nieuwe aankoop die ik wil doen. Vaak zal ik dan beginnen na te gaan waarom ik het wil kopen en wat voor waarde ik eraan hecht. Vaak zal ik moeten besluiten dat ik zoveel geld aan iets uitgeef vanwege hoe anderen mij erdoor zien.

Steven Deschuyteneer Waarom we toch allemaal liever mensen om ons heen hebben eenzaam

Dus stiekem denk ik dat we allemaal naar een WIJ verlangen. Alleen geef ik het meestal niet toe, wil ik het niet onder ogen zien, en misschien is het ook wel heel angstig om mijn behoeften van anderen te laten afhangen. Toch moet ik het niet veel verder zoeken, als er geen ander is, zijn er veel dingen die ineens geen waarde meer hebben.

Dus haak ik mezelf dan maar vast op de hoop dat als ik mijn ‘IK’-leven goed en intelligent leef, ik een perfect ‘WIJ’-gevoel zal hebben. Dit is natuurlijk een illusie. Telkens wanneer iemand ook maar de geringste belangstelling voor mij toont, is er iets dat ik voor hen vervul. Dit kan zo ver gaan als alleen het doorbreken van verveling, zich beter voelen in een bepaalde situatie tot zelfs het zich zeer prettig voelen in het bijzijn van. En zo kan ik in principe zeggen dat er nooit een ‘IK’ is, er is altijd een ‘WIJ’.

Wat ik in de loop der jaren als ontwikkeling heb gezien, is dat mijn ‘WIJ’ cirkel echt heel erg gegroeid is. Van mijn ‘IK’, familie, vrienden, mensen, dieren, natuur… naar alles in zijn geheel. Dus waarom zou ik dat ‘WIJ’ niet volledig leven en me in relatie voelen met alles. 

Waarom ga ik altijd uit van het ‘IK’? Omdat ik de illusie heb dat ik alles onder controle heb. Toen voor mij die illusie verdween en ik voelde dat ik deel uitmaak van alles, en er een uitzonderlijk ‘WIJ’ is op aarde, is het moment dat mijn leven echt begon en een ontdekking die ik iedereen toewens….

Ik zie je en ik hou van je! (Jessica Graham)

Steven Deschuyteneer Waarom we toch allemaal liever mensen om ons heen hebben natuur bergen

#samen #één #JessicaGraham

Wat is en waar vindt men ware liefde?

Steven Deschuyteneer Wat is en waar vindt men ware liefde hartje

Liefde is iets dat ik oorspronkelijk als kind zag als iets dat bestaat tussen een jongen en een meisje die een relatie hebben. Heel dankbaar dat ik mocht opgroeien in een vrij ruimdenkende maatschappij, waarin liefde al snel kon bestaan tussen alle mensen, andere levende wezens… tot zelfs de hele natuur toe. Mooi, wat is dat nu liefde en waar vind ik dat?

Als ik vraag wat dat is, merk ik al snel dat ik antwoorden geef zoals ik ze van anderen heb gehoord, in boeken heb gelezen, in films heb gezien… Ik ga terug meer vanuit denken en weten, dan vanuit voelen. Als ik even terugkijk op alles wat ik op deze manier heb vastgelegd, moet ik al snel concluderen dat liefde voor mij zoiets is als, ik heb liefde voor iets, OMDAT…

Enkele voorbeelden hiervan zijn:

  • Ik heb liefde voor, omdat het mijn partner is.
  • Ik heb liefde voor, omdat het mijn kinderen zijn.
  • Ik heb liefde voor, omdat het mijn ouders zijn.
  • Ik heb liefde voor, omdat het mijn familie is.
  • Ik heb liefde voor, omdat ze mijn vrienden zijn.
  • Ik heb liefde voor, omdat het leuke huisdieren zijn.
Steven Deschuyteneer Wat is en waar vindt men ware liefde Luna ontdekken bergen

Dus als ik een beetje zelfkritisch ben, zie ik dat mijn liefde eigenlijk iets voorwaardelijks is. Meer over de zoektocht naar onvoorwaardelijke liefde kan hier gelezen worden. Tot vrij recent dacht ik dus altijd dat om lief te hebben ik iets moest doen. De voorbeelden als:

  • Ik bel iemand al hele tijd niet meer, dus heb ik niet meer lief.
  • Ik koop geen verrassing cadeautjes meer, dus ik heb niet meer lief.
  • Ik zeg niet meer: ik hou van je, dus ik hou niet meer van je.

Toen mijn leven nog voornamelijk uit denken bestond, was ik er dus van overtuigd dat ik, om liefde te hebben, iets moest doen, anders was er geen liefde.

Steven Deschuyteneer Ontdekking van tantra energie

Mijn grootste ontdekking in dit opzicht kwam door tantra. Het pad van tantra bracht me meer en meer in de richting van het voelen, ver weg van het denken. Al heel snel tijdens tantra-retraites kwam ik erachter dat mijn denken te beperkt was en me helemaal niet prettig liet voelen. Natuurlijk zou het gemakkelijk zijn geweest om gewoon te stoppen met naar die retraites te gaan en gewoon te blijven denken. Maar om de één of andere onbekende reden voor mij was dat niet het geval en liet ik het denken meer en meer achterwege.

Het bracht me in een nieuwe verbinding met mezelf, waar ik dingen op een natuurlijke manier begon aan te voelen als juiste handelingen voor mij in bepaalde situaties, hoe vreemd of eigenaardig de situaties ook waren. Natuurlijk waren er ook momenten waarop ik absoluut niets voelde, geen prikkel tot een juiste handeling. Laat dit nu juist het moment zijn waar niets nodig was, juist ‘zijn’. Het ‘zijn’ is een liefdesdaad op zich. Vaak hoorde ik later van mensen dat het feit alleen al dat ze er waren, veel voor hen had betekend.

Dus omschrijf ik liefde vandaag als de energie die ons doet voelen, de juiste actie onderneemt in overeenstemming met ons hart en ons één laat leven met de natuur als een geheel.

Meditatie is een must voordat je echt kunt liefhebben. Je moet in staat zijn om alleen te zijn, volkomen alleen, en toch enorm gelukzalig. Dan kun je liefhebben.” – Osho

Steven Deschuyteneer Kinderen dit is waar ze echt behoefte aan hebben Jessica Graham

#liefde #tantra #natuur

Wat je van uw partner verwacht en niet gebeurd!

Steven Deschuyteneer Wat je van uw partner verwacht en niet gebeurd

Ik vermoed dat iedereen die in een relatie zit het kent. Ik wil uit eten gaan, een complimentje krijgen, wat tijd samen doorbrengen, verder werken aan de relatie… en het gebeurt gewoon niet. Ik blijf altijd de hoop behouden, nu het komt niet. Vaak is de eerste stap, om dan de ander de schuld te geven en er heel boos over te worden, in de hoop dat dit dingen zal veranderen. Tijdelijk is dat een mogelijke oplossing, op de langere termijn is het vaak niet de oplossing. Sommige relaties lopen hierdoor op een gegeven moment zelfs stuk, om vervolgens in een andere relatie vaak hetzelfde (of een variant) scenario mee te maken.

Steven Deschuyteneer Met deze methode verandert iedereen Vanbinnen

Sinds mijn aangepaste manier van eten, als iets niet gaat zoals ik wil is mijn eerste reactie altijd even bij mezelf te rade gaan. Vaak heb ik moeten besluiten dat in die gevallen mijn communicatie niet goed was en onduidelijk over wat ik verwacht. Iedereen kent waarschijnlijk wel de genadeloze valkuil, je moet me aanvoelen en weten wat ik verwacht. We verwachten dan iets wat we vaak zelf niet weten en toch gaan we er vanuit dat onze partner dat wel weet. In de reeks, dingen moeilijk maken, is dit waarschijnlijk nummer één.

Voor mij was het dus duidelijk dat ik mijn behoeften beter moest leren kennen, en wanneer ik ze ontdekte, moest ik ook leren ze zo duidelijk, transparant en vrijblijvend mogelijk aan mijn partner mee te delen. Theoretisch klinkt dit eenvoudig, ik moet zeggen dat het heel wat tijd vergt en ik beschouw het vandaag nog steeds als een werk in uitvoering. Iets waar best vrij open over gecommuniceerd wordt, got it 😉.

Steven Deschuyteneer Wat je van uw partner verwacht en niet gebeurd lucht boom

Natuurlijk hoor ik dan vaak, ja maar als ik dan zo mooi mijn verwachtingen uitleg, verliest het zijn spontaniteit. Ja zeker, nu dan kom ik waarschijnlijk het dichtst in de buurt van de verwachtingen die ik heb. En dan kunnen we het natuurlijk een beetje over die verwachtingen hebben. Waar komen die vandaan? Heel vaak, zo niet altijd, uit scenario’s die we van iemand anders hebben gehoord, in een boek hebben gelezen, in een film hebben gezien… en het lijkt me zo zalig om dat zelf mee te maken. Zonder enige communicatie is de kans heel klein dat zoiets zich spontaan aandient. Als dat het geval is, prijs jezelf dan gelukkig dat je zo’n geluk hebt, want de kans dat het gebeurt is vrij klein zonder communicatie.

Ik vond toen de kunst om ervoor te zorgen dat ik die verwachtingen en verbeeldingen niet meer had. Het eenvoudigste leek mij hierin om me los te koppelen van de scenario’s die ik van iemand anders hoorde, in een boek las, in een film zag…en ze gewoon te accepteren als leuk voor de ander, als inspiratie…en er verder geen aandacht aan te besteden. Daarnaast was het ook belangrijk om er niet meer naar te zoeken. Want vaak betrap ik me erop dat als ik een romantisch diner wil, ik dat vaak ergens gezien heb, of op zoek ga naar informatie over een romantisch diner en dat het zich dan vastzet in mijn verwachtingspatroon. Dus ik ben gestopt met zoeken en wat zo bij me opkwam, als informatie, heb ik eerder gebruikt als mijn eigen inspiratie.

Als ik in het moment leef, is er heel weinig mis met die benadering en het voelt heel heerlijk. Nu gebeurt er daardoor niet meteen wat ik graag had gewild, ik zit met een neutrale energie en het zeer opgewonden gevoel, dat ik als energiek zag, is helemaal niet aanwezig in de verhouding die ik gewoon ben. Natuurlijk is de ander er om mij precies dat te laten ervaren wat ik moet ervaren. En ook al weet ik dit heel goed, het is toch zo hartverscheurend moeilijk te accepteren. Dus soms zijn er situaties waarin ik buiten mezelf ga, dingen opleg of afdwing, dingen ervaar en één ding is duidelijk, dit is alleen voor mij (nu is dat natuurlijk nooit zo). Dus ik creëer de illusie dat ik de controle heb en alles in eigen handen heb.

Steven Deschuyteneer Wat je van uw partner verwacht en niet gebeurd hemel

Toen ik daar nog in geloofde, de illusie had dat ik alles in eigen hand had en controleerde, zei een vriend eens tegen mij: Weet je dat wel zeker? Natuurlijk antwoordde ik.

Toen begon het, hoe controleer je en heb je controle over;

  • Het feit dat je hart klopt?
  • Het feit dat je ademt?
  • Het feit dat je spijsvertering werkt?
  • Het feit dat je huid geneest bij een wonde?

Ik moet zeggen dat ik me na die oefening vrij snel realiseerde dat er maar weinig is, als ik al, iets controleer. Natuurlijk is het beangstigend om tot het besef te komen dat ik niets beheers of onder controle heb. Ik zou zelfs kunnen zeggen dat de zin van het leven wegvalt. Nu valt de zin van het leven waarschijnlijk ook weg, als ik alles volledig zou ervaren zoals ik dat wil. Dat gaat ook in tegen de evolutie en energie van de natuur.

Dus die verwachtingen van de partner, is eigenlijk iets dat alleen mij aangaat en een verhaal dat ik mezelf vertel. Misschien als ik het mezelf positief vertel, ervaar ik het positief, en als ik het mezelf negatief vertel, ervaar ik het negatief. Want wat we geloven wordt om één of andere reden vaak onze realiteit en waarheid.

Ontdek, dat diep in jou een waarheid ligt die alleen jij kent en die bij jou past.

Steven Deschuyteneer Wat je van uw partner verwacht en niet gebeurd zonsondergang

#ontdek #waarheid #partner

Hoe omring je jezelf eenvoudig met positief ingestelde mensen?

Steven Deschuyteneer Hoe omring je jezelf eenvoudig met positief ingestelde mensen Vrienden

Mij wordt vaak verteld dat mijn toekomst afhangt van de mensen met wie ik mijn tijd doorbreng. Als ik mijn tijd vooral doorbreng met negatief gestemde mensen, dan moet ik niet verbaasd zijn als mijn leven een negatieve wending neemt. Dus het advies dat ik vaak krijg is, weet je, laat de negatievelingen voor wat ze zijn en breng tijd door met de positievelingen. Tot zover kunnen de meeste mensen volgen, nu hoe doe je dat?

Er werd vaak verwezen naar, ga niet meer naar dat soort negatieve evenementen, maak nieuwe vrienden… dat zijn allemaal externe factoren. Dat is wat ik ontdekte met mijn veranderde manier van eten, als de grootste fout die ik als mens keer op keer maak. De schuld geven aan iets externs. Het zijn de anderen, het is die gebeurtenis…de lijst is eindeloos. Dit is natuurlijk het eenvoudigste, als ik de schuld extern leg, hoef ik niets te doen en dat is natuurlijk wat de mensheid verkiest. Laat het duidelijk zijn, ook ik zoek altijd naar de mooiste weg, het is niet altijd de gemakkelijkste.

Steven Deschuyteneer Hoe omring je jezelf eenvoudig met positief ingestelde mensen weg

Nu terug on topic, de meesten kennen het waarschijnlijk wel, ik heb iets nieuws ontdekt, vind het geweldig, wil het iedereen laten weten en dan verklaren de meesten mij voor gek. Wat voor mij zo leuk en positief voelde, wordt ineens niet weerspiegeld door de mensen om mij heen. De makkelijke weg is dan natuurlijk om gelijkgestemden op te zoeken, en dat is waarschijnlijk wat iedereen in een eerste stap doet. Totdat er dan iets anders ontstaat, waarbij juist die gelijkgestemden niet precies dezelfde mening hebben en ik weer op zoek moet naar positieve energie.

Ik kan me voorstellen dat sommigen dit zien als de manier van leven, nu heb ik daar na mijn verandering in mijn manier van eten een andere kijk op. Alles hangt eigenlijk volledig van mijn standpunt en zienswijze af. Ik zie mijn situatie als zo anders dan de anderen en ik creëer eigenlijk het verschil dat er niet is.

We zijn allemaal levende wezens die van het leven houden en de verschillen die we zien zijn er door onze zienswijze. Hoe graag ik ook de ander de schuld geef, de ander heeft hier niet veel mee te maken. Dus als ik zeg dat ik omringd ben door negatieve mensen, betekent dat eigenlijk dat ik het positieve van de mensen om mij heen niet kan zien. Mijn visie wordt beïnvloed door vooroordelen, en vooral door de manier waarop ik me voel.

Steven Deschuyteneer Hoe omring je jezelf eenvoudig met positief ingestelde mensen kraai

Op het moment dat ik dit ontdekte, zag ik de liefde en het positieve in elk levend wezen op aarde. De negatieve kant heb ik er eigenlijk helemaal zelf aan gegeven. Natuurlijk zijn er mensen met wie ik liever meer tijd doorbreng dan met anderen, maar mijn standpunt dat iedereen positief ingesteld is en er is om mij iets te leren, blijft hetzelfde. Dus ja, zelfs wat ik misschien als negatieve ingestelde mensen beschouw, zijn er op precies het juiste moment om mij iets te leren.

Laat ik als persoonlijk voorbeeld nemen, mensen die elk nieuws volg, elke dag tot in detail en wiens dat hun favoriete onderwerp is om over te praten. Dat valt niet echt te rijmen met mezelf die helemaal geen tv kijkt, geen radio luistert en zelden op sociale media of nieuwspagina’s zit. Ik leef volgens het principe dat het nieuws dat ik moet weten tot mij komt. Persoonlijk heb ik ook gemerkt dat het nieuws vol zit met negatief dramatisch nieuws, omdat dit de meeste mensen aanspreekt. Dus als ik met zo iemand in contact kom, zou ik met al dat negatieve dramatische nieuws kunnen zeggen dat dit een negatief ingesteld persoon is. Dat is weer mijn standpunt hierover en heeft niets met de persoon zelf te maken. Een goede benadering op dat moment is bijvoorbeeld om te vragen wat en waarom hij/zij al dat nieuws graag wil weten? Wat het met hem/haar doet? … Door dit soort gesprekken en contacten, ben ik er in ieder geval achter gekomen dat we alleen maar omringd zijn door oneindig veel positief ingestelde mensen.

Wees positief, zie de liefde in alles en alles wat je tegenkomt zal positief en liefdevol zijn. Wat je bent, trek je aan. Wees één met het positieve en de liefde.

Steven Deschuyteneer Hoe omring je jezelf eenvoudig met positief ingestelde mensen Positief Liefde

#positief #één

Wie voelt zich onderdanig als slachtoffer en wie houdt ervan?

Steven Deschuyteneer Wie voelt zich onderdanig als slachtoffer en wie houdt ervan

Vaak als ik hoor praten over dominant of onderdanig, krijgt het een seksistisch randje in de moderne samenleving. Denk aan een uitspraak als: “Die vrouw draagt de broek?

1: Waarom zou een vrouw geen broek mogen dragen (net zoals een man een rok zou mogen dragen)?

2: Waarom zou iemand die een broek draagt (die in de moderne samenleving vaker als man wordt beschouwd) dominant moeten zijn?

3: Bestaat er zoiets als dominant en onderdanig?

Ik ontdekte dat hoewel de moderne maatschappij dit beeld geeft, het verre van mijn waarheid is.

Steven Deschuyteneer Over deze blog Mahatma Gandhi

Als iemand het met mij over dominant of onderdanig heeft, denk ik ook onmiddellijk aan een relatie tussen levende wezens. Zo was ik onlangs verbaasd te vernemen dat er tussen honden, maar ook katten en misschien andere dieren, blijkbaar geen dominanten of onderdanigen bestaan. Het is gewoon de meest logische verklaring of opvatting die mensen eraan kunnen geven. Het leek mij dus steeds meer een illusie en een soort narratief dat wij als mensen er graag aan geven.

Ik hoor ook regelmatig dat het narratief dominant onderdanig er één is van energie die uit balans is. Ervaringen uit de kindertijd, op het werk, in relaties… kunnen me doen verlangen naar het tegenovergestelde of die rol op me willen nemen. Alsof er een soort energie is die doorgaat of geneutraliseerd moet worden. Eén ding is duidelijk, het is aanwezig in vele aspecten van het leven en trekt vrij snel de aandacht van mensen. Denk maar aan het succes van “50 Shades of Grey” en de succesvolle en populaire activiteiten van kink in San Francisco.

Steven Deschuyteneer Wie voelt zich onderdanig als slachtoffer en wie houdt ervan Kink San Francisco

Persoonlijk heb ik situaties waarin het me niet stoort om de dominante te zijn, net zoals er andere situaties zijn waarin het me niet stoort om de onderdanige te zijn. Misschien is het ook een soort innerlijke vergeving om bepaalde soms zeer traumatische ervaringen te verwerken. Als ik gestraft ben, ben ik vergeven en kan ik verder op mijn levenspad? In dit verband kan ik het ook terugbrengen tot energie die blijft stromen.

In sommige situaties waarin ik mijzelf als onderdanig aantrof, realiseerde ik mij ook dat ik mijzelf in deze rol bevond, voornamelijk omdat ik bepaalde druk van buitenaf niet aan kon. Denk maar aan een voorbeeld zoals, wees een perfecte vader voor je kinderen. Ok, dat wil ik zeker en waar is de handleiding van perfect? Die is er niet, shit dat wordt een zware opdracht met nogal wat druk. Laat de andere partner de perfecte ouder zijn, ik zal wat onderdanig volgen. Herkenbaar? Jammer dat er niet algemeen vanuit wordt gegaan dat iedere ouder op een bepaald moment de beste versie van zichzelf probeert te zijn.

Als we niet uitgaan van het beste en de liefde in ieder van ons, is de kans groter dat we onszelf in een rol plaatsen die niet de onze is. Natuurlijk zijn er situaties waarin één persoon zich perfect voelt in de dominante rol en de ander in de onderdanige rol. Als dat zo is, leef dan gewoon de energie en laat je niet beïnvloeden door de moderne maatschappij. 

Steven Deschuyteneer Wat is dierenvriend 2018 GAIA 20km Brussel

Het is dus heel belangrijk om me altijd af te vragen of er ergens een probleem is met de dominante of onderdanige rol van het levende wezen. Denk maar aan organisaties als GAIA, die niet voor niets als slogan hebben “stem voor de stemlozen”. Natuurlijk is het niet OK dat wij mensen alle wilde dieren op aarde uitroeien, hun resources in beslag nemen en ze louter voor ons plezier (culinair, visueel…) beschouwen. Daarom is het een must om ons hart te laten werken en ons hiertegen te verzetten. Het is onaanvaardbaar om te zeggen dat dieren om deze reden naar de aarde zijn gekomen, ook zij hebben een hart en hebben meer met ons gemeen dan we denken.

Door mijn hart te volgen vind ik vaak de juiste weg (zie maar in het geval van GAIA voor de dieren), nu brengt het me soms ook in situaties waarin ik mensen wil helpen, die niet echt om mijn hulp vragen. Ik persoonlijk kan die situatie meestal niet meer aan en schiet dan ook te hulp, om het zo maar te zeggen. Het is dus belangrijk om het verschil te kunnen onderscheiden tussen iemand die om mijn hulp vraagt, en iemand aan wie ik hulp wil geven omdat ik dat onaanvaardbaar vind. Laat het duidelijk zijn dat iedereen die ook maar om enige vorm van hulp vraagt, mijn hart verdient.

Persoonlijk merk ik ook op dat wanneer ik in de dominante rol zit, ik me daar heel vaak niet van bewust ben. In de onderdanige rol daarentegen is het bewustzijn vaak veel groter, en dan voel ik meestal wel heel duidelijk aan wanneer ik iets aan de situatie wil veranderen en wanneer het me op die manier heel goed uitkomt.

Steven Deschuyteneer Wie voelt zich onderdanig als slachtoffer en wie houdt ervan Grand Canyon

In de relatie tussen mensen, hebben we ook vaak de situatie als:

  • Wat zullen we doen of waar heb je zin in?
  • Ik weet het niet, jij doet en jij kiest?

Dat is een cadeau dat ik kan aanzien als, ik ben de dominante, neem nu ook de grote druk. Vaak zijn het ontdekkingen of ervaringen waarvan de dominant denkt dat zijn samen ervan zullen genieten. Nu is het de onderdanige die helemaal bepaalt wat plezierig is en zo wordt het eigenlijk een druk die onhaalbaar is zonder de onderdanige. Dus vaak wil ik die dominante rol niet.

Steven Deschuyteneer Wie voelt zich onderdanig als slachtoffer en wie houdt ervan Sacred

Met wat ik tot nu toe heb ontdekt is dat het verhaal van dominant en onderdanig er één is dat enkel bestaat bij mensen. Dieren zijn hier waarschijnlijk een groot voorbeeld van, alleen zien en begrijpen mensen het nog niet. Het is een verhaal dat door mensen is gecreëerd, en we hebben er compleet verkeerde relaties mee opgebouwd. Hierover is ook veel te lezen in het ‘sacred‘ vrouwelijke en mannelijke. Waarin het vooruit zetten van een neutrale liefdevolle energie de sleutel is. Door zo bezig te zijn met druk van buitenaf hebben we deze energie volledig verstoord. We kijken door invloeden van buitenaf vooral naar alles wat met de mannelijke ‘sacred‘ kant te maken heeft en boeken zo vooruitgang in onze toekomst. Het is belangrijk dat we de invloeden van buitenaf beheersen, en volledig naar onze innerlijke invloeden kunnen kijken. Op die plaats zijn het ‘sacred‘ vrouwelijke en het mannelijke volmaakt zoals ze moeten zijn en de wereld met al haar levende wezens geniet ervan ver van het dominant of onderdanig…

Steven Deschuyteneer Wie voelt zich onderdanig als slachtoffer en wie houdt ervan lotus

#dominant #onderdanig #sacred

Waarom is het leuk om met sommige mensen in dezelfde ruimte te zijn en met anderen niet, hier is een oplossing!

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte

In het verleden had ik er vaak moeite mee om met sommige mensen in dezelfde ruimte te zijn. Vaak bekeek ik de situatie als een slachtofferrol. Ik ben hier om een of andere reden, ik kan het niet veranderen en laat de tijd gewoon zo snel mogelijk voorbijgaan. Wat zijn de belangrijkste redenen die ik hiervoor gaf en die meestal extern zijn?

Vaak zijn die:

  • Ik ben hier om iemand anders een plezier te doen.
  • Of misschien, ben ik hier omdat ik wil dat sommige mensen (denk vooral aan familie, vrienden, collega’s…) mij op een bepaalde manier zien. Als ik hier niet zou zijn, zouden ze me misschien anders zien en dat wil ik niet. Of ik ben er nog niet klaar voor om daarmee te leven.
  • Als ik er dan ben, geef ik er ook vaak negatieve energie aan, wat de ander voelt en waardoor de afstand tot contact nog groter wordt (als ik er al voor open sta of überhaupt contact wil).

Al het bovenstaande is natuurlijk het ideale recept om het niet leuk te vinden met bepaalde mensen in dezelfde ruimte. De enige uitzondering daarop, is waarschijnlijk als ik bij toeval ontdek dat we dezelfde interesse hebben voor bepaalde dingen, denk aan sport, hobby’s, werk…. Dan verandert de situatie vaak van minder leuk, naar, nou dat was nog best leuk.

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte reactie

Met alles wat ik hierboven geschreven heb, zie ik dat de reden vaak is, dat ik niet naar mezelf luister en veel te veel bezig ben met hoe anderen mij zullen zien. Als ik niet de moed heb om te zeggen wat ik niet leuk vind, is dat vaak omdat ik niet klaar ben voor de reactie van de ander of hoe die mij zal zien vanwege mijn mening. Soms is de reden dat ik het niet leuk vind, ook het feit dat de situatie ongemakkelijk voelt. Misschien is dat ongemakkelijk gevoel wel de andere persoon die gewoon wil dat ik op deze manier iets nieuws ontdek.

Naar het stadium van nieuwe ontdekking ga ik vaak niet, vaak zeg ik gewoon “ja” en ga mee, of zeg “nee” en probeer een alibi te vinden dat niet bespreekbaar is. Een alibi dat natuurlijk enorm veel energie kost. Als ik “ja” zeg en gewoon mee ga, kost dat ook vaak veel energie, vaak omdat ik dan in mijn hoofd bezig ben met, wat had ik graag dit of dit willen doen.

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte energie

Dus als ik besloten heb om niet voor mezelf op te komen en gewoon te volgen, dan is het ook vrij zinloos om er verder nog negatieve energie aan te geven. Dat is volledig verloren energie. Een eerste stap in zo’n situatie is dus om alles volledig los te laten. Het te zien als een neutrale ervaring en we zullen zien wat de situatie brengt. Ik ben volledig aanwezig.

Vaak vanwege hoe anderen mij zullen zien durf ik de eerste stap al niet te zetten. Nu is dit juist de stap die nodig is om de situatie te veranderen. Ik moet op zoek naar mijn eigen aanpak hiervoor om te doen wat over het algemeen “het ijs breken” wordt genoemd. Iedereen kan hier zijn eigen aanpak voor hebben, bij mij is het bijna altijd vragen stellen, nieuwsgierig zijn en interesse tonen.

Meer mensen doen dit in zo’n situatie en wanneer men een gemeenschappelijk punt vindt, is alles gemakkelijker. Wanneer men geen gemeenschappelijk punt vindt, bijvoorbeeld ik ben volledig geïnteresseerd in alleen maar basketbal en de andere persoon haat vooral alles wat met basketbal te maken heeft, dan wordt het wat moeilijker. In het ergste geval zorgen mijn vooroordelen ervoor dat ik het gesprek helemaal afsluit, mokkend over hoe kan iemand nou niet van basketbal houden….

Steven Deschuyteneer Geen kus geen hand nieuwe manier groeten voor betere wereld liefde

Sinds ik in 2014 stapsgewijs veranderingen aanbracht in mijn voedingspatroon, merkte ik steeds vaker dat mijn gedachtepatroon niet veel meer overeenkomt met het mainstream en cultureel overgeërfde gedachtepatroon dat ik vroeger had. Hierdoor kwam ik vaak in situaties en ruimtes terecht, waar de verschillen zo ver uit elkaar liggen, dat het voor mij, zeker in het begin, heel moeilijk was om een leuk gesprek te voeren. Als ik er nu op terugkijk, had dit waarschijnlijk veel meer te maken met mijn oordeel en reactie over de andere persoon, dan visa versa. Zoals Wayne Dyer zei: “Als je oordeelt over een ander, zegt dat niets over hem of haar, maar wel over hoe jij oordeelt.

Dus wat is er veranderd en hoe ga ik daar vandaag de dag mee om?

Natuurlijk als ik sinds 2014 (zoals hier op deze website onder vele onderwerpen te lezen is) mijn liefde voor alle levende wezens op deze aardbol exponentieel heb zien toenemen, wordt het moeilijker, tot moeilijker, om in een ruimte terecht te komen met iemand waar ik geen liefde voor heb. Liefde voor iemand hebben, betekent niet dat ik het met alles over die persoon eens ben (verre van zelf). Het stelt me in staat hen te accepteren zoals ze zijn, hen te zien als gelijkwaardig aan alle andere levende wezens, hun standpunt te begrijpen (terug, dus, het er niet mee eens te zijn) en interesse in hen te tonen (om dingen in mezelf te ontdekken).

Ik merk dat wanneer ik echte belangstelling en aanwezigheid toon, en de vragen durf te stellen die me echt interesseren, elke ontmoeting een godsgeschenk is. Ik moest tot de conclusie komen dat ik in het verleden vaak deze vragen niet durfde te stellen. Ik ging uit van mijn vooroordelen en stelde daarom niet de vragen die ik zo graag had willen stellen. Ik durfde mijn nieuwsgierigheid niet te volgen. In mijn voorbeeld dat ik hierboven gaf “de ander heeft vooral een hekel aan alles wat basketbal is” is het heel interessant om door vragen te ontdekken waarom dat zo is (zonder er mijn eigen verzinsel aan te geven).

Wees aanwezig, stel vragen en ontdek dingen die elke seconde, een seconde maken die meer dan de moeite waard was!

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte vragen

#vragen #ontdekken

In welke situatie is “Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen” niet juist?

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen

Toen ik in 2014 stapsgewijs veranderingen aanbracht in mijn eetpatroon, was de ontdekking zo groot, dat ik niet veel meer als mijn echte waarheid aanzag. Het werd dus een vrij standaard gedrag, om zo’n beetje alles in twijfel te trekken, van denken, tot gedrag, tot reacties… en zo was het ook met het gezegde: “doe anderen niet aan, wat je niet wilt dat mensen jou aan doen“.

Het was een heel mooie les die ik van jongs af aan heb meegekregen: “doe anderen niet aan wat je zelf niet wilt dat mensen jou aandoen“. Bij zowat elke actie die ik ondernam, hield ik hier rekening mee. Ik weet zeker dat het me in veel gevallen een beter mens heeft gemaakt.

Steven Deschuyteneer Geen kus geen hand nieuwe manier groeten voor betere wereld liefde

Nu, geldt dat of werkt dat in alle gevallen en voor iedereen, was een vraag die ik me onlangs stelde?

Dit, bijvoorbeeld, vooral met betrekking tot veel voorkomende zaken zoals:

  • Komt iedereen graag aan in een keuken die opgeruimd is?
  • Vindt iedereen het prettig als de toiletpot schoon is als ze erheen gaan?
  • Vindt iedereen het prettig als er toiletpapier voor hen wordt achtergelaten?
  • Vindt iedereen het prettig dat er geen kleren rondslingeren op gemeenschappelijke plaatsen?
  • Vindt iedereen het fijn om de auto te nemen en te zien dat er genoeg benzine in zit om te doen wat ze willen doen?
  • Vindt iedereen het leuk om zijn drinkbeker proper aan te treffen?
  • Vindt iedereen het leuk dat het huis mooi gestofzuigd is?
  • Vindt iedereen het leuk dat de vaat geen vaatwassers sporen heeft?
  • Vindt iedereen het fijn dat handdoeken op een bepaalde manier gevouwen in de kast liggen?
  • Vindt iedereen het fijn om te zien dat er nog een bepaalde topping is als ze daar zin in hebben?

Of moeten degenen die er last van hebben, leren om deze dingen los te laten en er geen energie aan te geven? Of misschien hebben sommigen er last van en gebeurt het daarom?

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen Strand

Ik kwam tot de conclusie dat ik zelf mijn “doe anderen niet aan wat je niet wilt dat mensen jou aan doen” toepas op al deze zaken. Nu was het grote probleem, dat ik dit ook projecteer, op de ander. Daarvoor moest ik besluiten dat het geen goede manier was. Het was dus een nog slechter idee om er negatieve energie aan te geven of in te stoppen.

Om dit met een voorbeeld uit te leggen, neem ik het volgende: Vindt iedereen het leuk om zijn auto te pakken en te zien dat er genoeg benzine in zit om te doen wat hij wil doen?

Natuurlijk vindt iedereen dat leuk, het is een ideaal scenario. Als ik nu persoonlijk vind “doe anderen niet aan, wat je niet wilt dat mensen jou aan doen” voor dit, dan zal ik de auto nooit terugzetten met minder dan nog voor 150 km tot 200 km benzine.

Als ik nu de auto neem, en merk dat iemand anders de auto heeft teruggebracht met nog geen 150 tot 200 km benzine erin, dan zou ik kunnen zeggen: deze persoon doet niet “doe anderen niet aan, wat je niet wilt dat mensen jou aan doen“. Ikzelf zou nog een stap verder kunnen gaan, en zeggen dat deze persoon mij niet respecteert.

Daarin heb ik moeten besluiten dat ik ongelijk heb. Het is niet omdat ik denk dat de auto nooit met minder dan nog voor 150 km tot 200 km benzine kan worden teruggezet, dat dit ook een punt is dat gevoelig ligt bij andere mensen. En dus alles rond “doe niet aan anderen, wat je niet wil dat mensen aan jou doen” of respect in zo’n situatie, is gewoon een persoonlijke film die ik voor mezelf afspeel.

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen Eigen film

De anderen hebben ook hun situaties waarin ze zeggen “doe niet aan anderen, wat je niet wil dat men aan jou doet“, nu zijn sommige hetzelfde en andere totaal verschillend. Aan te nemen dat mijn situaties ook die van de anderen zijn, is een fundamentele illusie, aangezien wij allen uniek en verschillend zijn.

In het voorbeeld betekent dit natuurlijk niet dat ik moet aanvaarden dat de auto wordt teruggezet met minder dan nog 150 tot 200 km benzine erin. Als dit nu voor mij zo gevoelig ligt, dan zal ik er met de ander over moeten praten, zien dat we samen een oplossing vinden die voor iedereen acceptabel is en aan ieders wensen tegemoet kan komen.

Dus “doe niet aan anderen, wat je niet wilt dat mensen aan jou doen” is alleen goed voor mijn eigen levensfilosofie, niet om op anderen te projecteren. Voor de ander kan alleen open, niet-oordelende communicatie helpen. We zijn allemaal verschillend en prachtig zoals we zijn. Ontdek het door met elkaar te communiceren.

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen Communiceren

#Communicatie #Uniek

Waarom aan iedereen “Goedendag” zeggen?

Steven Deschuyteneer Waarom aan iedereen Goedendag zeggen

Toen ik heel jong was, werd mij verteld en geleerd om “Goedendag” te zeggen tegen iedereen en vooral tegen mensen die bekend waren in de familie. In die tijd begreep ik niet echt waarom, nu ik luisterde en gehoorzaamde. Wat ik wel merkte, is dat ik mede daardoor door veel mensen als een lieve en beleefde jongen werd aanzien. Het beeld dat de mensen die van me hielden van me wilden vermoed ik. Missie volbracht voor hen.

Steven Deschuyteneer Ontdekking van tantra lotus

Gezien het feit dat ik dit op zo’n jonge leeftijd leerde, werd het een deel van mijn onderbewustzijn en ben ik dit keer op keer blijven doen (nu nog steeds). Ik ben mijn omringende dierbaren zeer dankbaar dat zij mij dit hebben geleerd en het is pas sinds ik mijn eetpatroon heb veranderd dat ik ook andere bijzondere effecten op mijn leven hierdoor heb gezien.

Als jong kind was het een soort automatisme, een programma in mijn hoofd.

IF (“Voel, zie, observeer een medemens in de buurt”)

THEN : (zeg “Goedendag”)

AND (“ga door met waar ik mee bezig was”)

END

Met sommige mensen schepte het wel een soort band, er werd een glimlach uitgewisseld, een gebaar naar elkaar en soms zelfs een kleine dialoog. Ik deed het gewoon, zorgde ervoor dat ik vooral het programma uitvoerde en stelde me niet te veel vragen.

Steven Deschuyteneer Vegan spreekbeurt 10 jaar 4de leerjaar hond kat

Vandaag doe ik dat nog steeds op straat, in het bos, in de stad… nu zie ik er, zoals ik hierboven al zei, heel wat speciale effecten van. Een belangrijke is, dat mijn levensweg veel aangenamer is. Waar ik ook ga, hoe ik ook beweeg, in plaats van het te zien als een weg van tijdverspilling (mijn vroegere standpunt daarover) zie ik het als een nieuw avontuur, met elke keer weer leuke ontmoetingen.

Maar Steven, mensen zeggen niet altijd iets terug, of kijken me zelfs helemaal niet aan. Laat dat hun probleem zijn. Ik zeg goedendag, glimlach, kijk mensen in de ogen als dat mogelijk is en mijn weg gaat verder wat hun reactie ook was. Het is wel juist, dat als iemand terug reageert en zelf even met me praat, dan is dat prettiger, dan wanneer iemand me compleet negeert. Laat dat nu net de reden zijn om het te doen. “Wees de verandering die je in de wereld wilt zien” – Mahatma Gandhi.

Steven Deschuyteneer Ontdekking van tantra ogen staren

Na mijn ervaringen in tantra waarin het contact met andere mensen voor mij een nieuwe dimensie kreeg, ben ik dit ook gaan integreren in mijn “Goedendag”. Vandaag gaat het “Goedendag” proces spontaan, vanuit mijn hart. Ik kijk iedereen aan, glimlach dankbaar dat ik iemand mag ontmoeten, als het even kan kijk ik in de ogen, zeg mijn “Goedendag” en sta open voor welke reactie er ook komt en neem de tijd. Ook als er soms geen reactie komt.

“Goedendag” is eigenlijk een teken van liefde naar andere levende wezens met wie we allemaal verbonden zijn. “Goedendag” zegt: “Ik zie je”, “je bestaat”, “je bent mooi zoals je bent” en “mag je hiermee mijn onvoorwaardelijke liefde voor jou ontvangen”. Een teken dat mij echt laat genieten van elk moment en dat wens ik iedereen toe. Zoals Jessica Graham het zo mooi zegt: “Ik zie je, ik hou van je”.  

Steven Deschuyteneer Kinderen dit is waar ze echt behoefte aan hebben Jessica Graham

 #goedendag #liefde

Samenwonings project, een goed idee of toch maar niet?

Steven Deschuyteneer Samenwonings project een goed idee of toch maar niet

Sinds ik van eetgewoonte ben veranderd, hebben delen en dingen samen doen een andere plaats in mijn leven gekregen. Zo kreeg ik ook interesse in een samenlevingsproject, wat een project is waarbij mensen uit verschillende gezinnen hebben besloten om samen te leven, althans voor bepaalde woonruimtes onder hetzelfde dak. Persoonlijk, natuurlijk is dit een goed idee, daar hoeft geen minuut twijfel over te bestaan, nu is de vraag misschien iets meer, hoe doe ik dat? En wetende dat bepaalde koppels er niet echt in slagen om onder één dak te wonen, is dit dan wel een goed idee?

In veel situaties ben ik nogal een introvert, dus nogal gereserveerd, voorzichtig en zwijgzaam gedrag. Ik ben ook vrij goed in het volledig zelfstandig en zonder andere mensen om me heen afhandelen van dingen. Voor zulke mensen werd gezegd dat COVID-19 gemakkelijk zou zijn. Wel ja en nee. Bij bepaalde zaken ging ik inderdaad veel sneller, nauwkeuriger en efficiënter te werk, nu zonder bevredigende sociale contacten merkte ook ik na verloop van tijd wat dit met mij deed.

Steven Deschuyteneer Samenwonings project een goed idee of toch maar niet MTB

Wandelingen, hardlopen, fietstochten…alles was goed om sociale contacten te onderhouden, ook voor mij. Nu was het duidelijk niet meer hetzelfde en met mensen waar we soms nog mee afspraken, begonnen we ook na te denken over wat als we allemaal samen zouden wonen, zou dat dan geen oplossing zijn?

Of het een oplossing is weet ik niet, maar wat duidelijk was, was dat wij er allen voorstander van waren en er zeker de positieve kant van zagen. Het is een begin. We zijn begonnen met initieel brainstormen over budget, wensen, dromen, plaatsen, type huizen…. vaak erg leuke momenten waarbij iedereen zich betrokken voelt.

Daarna hebben we wat gezocht naar meer informatie hierover, wat we vooral hier vonden;

https://www.habitat-groupe.be/

https://www.youtube.com/channel/UCHjdD-JHeCBqVUcGKUZIKVA/videos

Na een paar informele ontmoetingen en overleg was de volgende stap, het lezen van het boek van Diane Leafe Christian “Vivre Autrement – Ecovillage, communautés et cohabitats” (ik heb de Franse versie gelezen). Daarmee kwam de confrontatie met de werkelijkheid hard aan en kwamen er enkele historische feiten naar boven waar ik helemaal niet aan gedacht zou hebben. Dus zeker een aanrader om te lezen voor iedereen die plannen in die richting heeft.

Steven Deschuyteneer Samenwonings project een goed idee of toch maar niet huis meer bergen

Hier zijn mijn reflecties na het lezen van het boek.

Het is belangrijk deze 3 punten niet uit de weg te gaan:

  • Geef een titel of naam aan het project, dit maakt al duidelijk of jullie allemaal op dezelfde golflengte zitten.
  • Stel een eerste versie op van een gemeenschappelijk charter van waarden (ik kwam bijvoorbeeld met, Communicatie (waar informatie duidelijk is voor iedereen, waar iedereen spreekt en naar iedereen geluisterd wordt, waar geen oordeel is…), Liefde (het begint allemaal met je eigen liefde en gaat verder met onvoorwaardelijke liefde voor alles op aarde) en Delen (alles is mooier als het gedeeld wordt)
  • Een eerste versie van een handvest over hoe besluiten en beslissingen nemen (ik heb bijvoorbeeld bedacht dat iedereen het eens moet kunnen zijn met de beslissing, anders wordt de beslissing herzien tot iedereen het ermee eens is).

Nu kwamen daar nog andere dingen snel bij:

  • Locatie in België?
  • Hoe moeten we rekening houden met energie-efficiëntie in relatie tot wooncomfort?
  • Hoe kunnen we gasten ontvangen?
  • Welke plaatsen zijn gemeenschappelijk en welke zijn privé?
  • Hoe kan iedereen zijn eigen coconnetje houden als hij dat wil?
  • Hoe wordt er schoongemaakt? Herstellen? …
  • Hoe gemeenschappelijke ruimte inrichten?
  • Welke voorwerpen zijn gemeenschappelijk en welke zijn individueel?
  • Hoe zit het met lawaai maken, direct (feest, gesprek…) en indirect (machine, radio, TV…)?
  • Hoe verlopen taken en beurtrollen?
Steven Deschuyteneer Samenwonings project een goed idee of toch maar niet groep

Het is waarschijnlijk een goed uitgangspunt in een samenlevingsproject om, waar mogelijk, altijd de groep boven elk individu te stellen. Natuurlijk moeten eventuele persoonlijke gevoelens of frustraties worden geuit. Door aan dit project deel te nemen, heeft iedereen een individuele verantwoordelijkheid tegenover de groep. Om verantwoordelijkheid en dialoog aan te moedigen, en zo de gemakkelijke keuze van de wegloper te vermijden, is het waarschijnlijk een goed idee om zich voor een minimumperiode van 5 jaar te engageren met elkaar.

In het boek was het vanaf bladzijde 1 duidelijk, de huidige maatschappij en cultuur verwacht dergelijke initiatieven niet. Alles is voorzien voor 1 huis, 1 gezin. Als ik dan toch besluit om te beginnen, zal de wind meer tegen me waaien dan mee, daar moet ik op voorbereid zijn. Voor veel zaken heb ik ook een notaris nodig, een advocaat… en het is belangrijk dat ik die goed ken, of een heel goede relatie met hen heb om het juiste advies te krijgen. De wederzijdse oprichting en verstandhouding (vergelijkbaar met een bedrijf) is echt de makkelijke stap voor notaris, advocaat en dergelijke, het ingewikkelde is meer over allerlei wetten naar de maatschappij toe (stedebouw, vergunningen…).

Steven Deschuyteneer Samenwonings project een goed idee of toch maar niet Venetië

Het is ook raadzaam een samenwerkingsverband op te richten zoals een bedrijf en het te laten functioneren als een samenleving. Hoe groter de groep wordt, hoe meer alles in de politieke richting wordt getrokken en het net een gemeente met verkiezingen wordt. Persoonlijk moest ik toegeven dat ik daar helemaal niet in geïnteresseerd ben. Door al deze complicaties zijn samenlevingsprojecten ook veel duurder en gemakkelijk minstens twee keer zo duur.

Uit de voorbeelden in het boek blijkt ook dat mensen die hieraan begonnen zijn, vaak met 10-20 jaar afbetalingen aan de kapitalistische maatschappij blijven zitten, met mijn 40 jaar, huis bijna afbetaald, is dit persoonlijk niet waar ik op zat te wachten. Ik heb even persoonlijk moeten evalueren, wat trekt mij aan in zo’n samenwonings project?

Ik breng graag tijd door met mensen om wie ze zijn en hoe ze met anderen omgaan. In sommige gevallen kan ik gewoon niet genoeg krijgen van de gesprekken, vooral over de innerlijke ontdekkingen. Fascinerend! Het is vaak een open communicatie, zonder taboes en met wederzijds respect, waardoor iedereen in zijn eigen tempo kan groeien. Ik heb dit al dagelijks/wekelijks, ben er erg dankbaar voor en waarom zou ik het niet meer hebben, samen leven en dingen delen?

Steven Deschuyteneer Top 5 van gevaarlijke afleidingen van de 21e eeuw samen

Wil ik daarvoor de komende 20 jaar vastzitten aan een kapitalistische baan om geld te verdienen en vooral met terugbetalen bezig zijn? Nee, ik hou liever wekelijkse ontmoetingen zoals we er nu al veel hebben. Over een paar jaar is mijn huis afbetaald en als ik wil, kan ik echt van een minimum leven zonder veel te hoeven werken. Of in ieder geval niet te hoeven werken voor geld. Dit idee spreekt me erg aan, meer dan samenwonen. Persoonlijk voel ik me niet erg aangetrokken tot een nieuwe droomplek die vereist dat ik de komende 20 jaar alles op dezelfde manier moet blijven doen om het af te betalen.

Natuurlijk trok het wonen in een gemeenschap mij ook aan, de uitstekende sociale vaardigheden en de kracht van het geheel dat veel sterker is dan de kracht van het individu. Ook het leven door te delen heeft bij mij een mooiere plaats dan de individualistische variant. Als stel hebben we tot nu toe met goede communicatie alles kunnen overwinnen, ik ben er zeker van dat het op grotere schaal ook kan werken. Nu misschien niet met iedereen, en met sommige mensen zijn we waarschijnlijk niet gemaakt om onder één dak te leven. 

Zelfs met mensen waar we goed mee kunnen opschieten zullen er obstakels zijn. Het kan moeilijk zijn om tijd alleen te vinden. De meesten hebben +- 40 jaar geleefd met vele eigen gewoonten, het zal niet gemakkelijk zijn en er zullen moeilijke momenten zijn. Open, niet-oordelende communicatie is van het grootste belang voor succes. Misschien is het gemakkelijker om dichtbij elkaar te wonen, of in hetzelfde gebouw en met slechts een paar dingen en plaatsen te delen in het begin. Typisch eetkamer, wasruimte (wasmachine, droger) en tuin (fiets, tuingereedschap, tuinmeubelen).

Steven Deschuyteneer Waarom verlangen we naar reizen en wat doen ze met ons verhouding

Natuurlijk is het ook interessant om op een bepaald punt te onderzoeken hoe we kunnen werken in overeenstemming met onze waarde. En kijken of er een manier is om het te laten werken, nu vastzitten aan schulden voelt daar voor mij echt niet goed. Dus ik begon te kijken naar andere benaderingen.

Misschien kan ieder zijn huis verkopen en kunnen we daarmee een groot droomhuis kopen? Daarvoor moeten we wel heel goede connecties hebben met de vastgoedbedrijven in de buurt, en al snel bleek dat zware investeerders die connecties voor ons hadden. Ik ging er echt van uit dat ik behoorde tot degenen die wat geld hebben, nou na deze ontdekkingen moest ik concluderen dat ik arm ben en gewoon niets kan kopen (het beangstigde me vooral voor de jeugd in de toekomst). Huizen tot gemakkelijk 1Mio€ en meer, werden verkocht voordat ze openlijk op de markt kwamen. Als iets langer dan een paar dagen blijft staan en niet verkocht wordt, is er waarschijnlijk iets ernstig mis mee… Deze confrontatie was hard, dat mensen het geld hebben of gemakkelijk 1 miljoen kunnen lenen van de bank, was een nieuwe ontdekking voor mij. De kloof tussen arm en rijk wordt hiermee alleen maar groter vrees ik.

Steven Deschuyteneer Samenwonings project een goed idee of toch maar niet kaart

Dit gold voor de regio Brussel, Brabant maar ging verder, want ook voor projecten verder weg kwamen we tot dezelfde conclusie. Een huis kopen, grond kopen of een huis bouwen lijkt ineens heel ver weg voor een groot deel van de bevolking, of is iedereen zo rijk en ben ik naïef?

Een ander idee was om een bijgebouw aan ons huis te bouwen, los van het huis met alles erop en eraan om in te leven. Zodat mensen voor een periode de samenleving op hun eigen manier kunnen komen ervaren. Het project hangt nog steeds in mijn hoofd, maar het vinden van aannemers die zo’n ding willen bouwen is echt moeilijk. Te klein en geen interesse zijn de antwoorden die ik tot nu toe heb gehad voor een 100K€+ project, ik wou dat ik hetzelfde kon zeggen tegen de klanten.

Steven Deschuyteneer Samenwonings project een goed idee of toch maar niet bouw

Hoewel het boek heel wat relationele tips geeft om er een succes van te maken, is de implementatie van deze tips achteraf zeker niet iets om te negeren in de regio rond Brussel en in dit COVID-19 tijdperk. Op zulke momenten merk ik hoe volgepropt we hier in België leven en dat de tijden van 1969 helaas niet echt in de positieve richting zijn veranderd. Waar men zeer vrij kon leven en samen een positief project kon uitwerken.

Op dit moment kijk ik terug op een leuke ontdekkingstocht, nu lijkt dat hier in België enorm moeilijk met wat ik ervan ontdekt heb. Persoonlijk denk ik wel dat het iets is wat we meer en meer zullen zien. Jongeren kunnen geen huis van 1Mio€ kopen zonder hulp van buitenaf. Als de ouders die hulp geven, zal het misschien nog enigszins haalbaar zijn, zo niet, dan moet de jeugd aan andere dingen denken. Een antwoord daarop is een klein huis te kopen met een paar vrienden. Waarschijnlijk met minder geschiedenis en nieuw voor allen, toch iets gemakkelijker om te doen. Voor mij zullen samenlevingsprojecten toenemen, nu helaas omdat we de jeugd geen andere keus laten en niet omdat mensen er openlijk voor kiezen.

Steven Deschuyteneer Samenwonings project een goed idee of toch maar niet jeugd

#samenlevingsproject #samenwoningsproject

In 2020 werden we allemaal wat evenwaardiger, hoezo?

Steven Deschuyteneer In 2020 werden we allemaal wat evenwaardiger hoezo

Zeker, 2020 zoals ik hier beschrijf, heeft het de rijken rijker gemaakt en de armen armer. Moeten ik daar blij mee zijn, helemaal niet. Nu is dit niet echt waar ik het over wil hebben. Gelijkheid heeft voor mij niets te maken met geld of rijkdom, ook al wil de maatschappij dat misschien wel opleggen en is het ook wat sommige mensen het liefst geloven.

Steven Deschuyteneer In 2020 werden we allemaal wat evenwaardiger, hoezo Wetenschapper

Vroeger zag ik dokters, wetenschappers, ministers… als superintelligente mensen die alle antwoorden hadden en alles konden oplossen. Zij waren superieur aan mij, de reden waarom zij meer macht hadden en waarom mij geleerd werd hen te vertrouwen, naar hen te luisteren en naar hen op te kijken.

Totdat een hyper klein COVID-19 virus langskomt en niemand het antwoord heeft. De komst, snelheid en beheersing van verschillende technologieën zou ons redden van onszelf en al onze kwalen. Het zou ons verleiden tot ons verlangen naar perfectie: perfecte teint, perfecte prestaties, perfect schema, perfecte voeding, alles gemeten op de schaal van optimale opbrengsten. We geloofden het. Het was een obsessie.

Steven Deschuyteneer In 2020 werden we allemaal wat evenwaardiger, hoezo Perfect

Zou die perfectie betekenen dat we het beter wilden doen dan de natuur? Dat we haar wilden veranderen, haar wilden leren hoe zich te gedragen, hoe beter te produceren, haar lessen wilden leren, haar wilden onderwerpen? Om deze “Universele Intelligentie”, dit “Goddelijk Bewustzijn” te overtreffen. Is dat wat we proberen te doen super intelligente mensen? Nou 2020 heeft me mooi laten zien dat deze perfectie niet is wat ik dacht dat het was.

Wetenschappers proberen gebeurtenissen te begrijpen die zich voordoen of die wij waarnemen. Hoewel we daar interessante dingen ontdekken, zie ik dat we nog niet erg ver zijn, in het begrijpen van wat er hier op aarde gebeurt. Graaf maar eens een put in de tuin (natuurlijk op een plaats waar ik niet te veel pesticiden heb gebruikt) en leg uit wat daar in de grond gebeurt. Niemand weet echt wat daar gebeurt en waarom het zou gebeuren. We blijven leven in de illusie dat ons leven beter zal zijn als we het weten. Is dat ook zo? Zolang ik het niet weet zal ik het niet weten…

Nu zeg ik niet dat wetenschappers slecht zijn of geen goede dingen doen, ik zeg alleen dat sommige dingen die we ontdekken ons verder weg brengen van het begrijpen van het leven.

Steven Deschuyteneer In 2020 werden we allemaal wat evenwaardiger, hoezo verkeerde richting

We sturen graag mensen naar de maan, maar slagen er niet in om ervoor te zorgen dat iedereen op aarde genoeg te eten heeft...

We creëren industriële boerderijen, waar dieren worden mishandeld, overgeproduceerd op grote schaal, en we staan niet stil bij de vraag of we dit wel zouden moeten doen.

We creëren ongevraagde behoeften die massa’s energie vergen, heel veel geld kosten en niemand kan zeggen wat ze ons eigenlijk bijbrengen, we doen het gewoon.

Artsen leren enorm ingewikkelde materie, nu als de patiënt niet genoeg of duidelijke symptomen heeft kunnen ze geen pleister uit de kast halen om erop te plakken. Met andere woorden, naar een dokter ga je als je ziek bent, ernstig ziek. Als ik tips wil over hoe ik gezond kan blijven zodat ik niet naar een traditionele dokter hoef, moet ik heel goed zoeken en heel hard mijn best doen. En die zoektocht is vaak erg eenzaam.

Ministers kijken vaak naar andere ministers, naar andere landen… wat doen ze daar en dan worden ze massaal beïnvloed door een industrie. Daarnaast krijgen ze ook advies van de wetenschappers en artsen die ik hierboven al beschreef.

Steven Deschuyteneer In 2020 werden we allemaal wat evenwaardiger, hoezo twijfel

Ik heb mijn bewustzijn dus een tijdje moeten aanpassen aan al die zogenaamde super intelligente mensen die alle antwoorden hadden en alles in 2020 konden oplossen. Zij bleken niet zo superieur te zijn als mij werd voorgehouden. Ik begon zelf te twijfelen aan de reden van hun macht. Moet ik deze mensen nog wel vertrouwen?

Ik moest besluiten dat het net als ik levende wezens zijn. Levende wezens, zoals er op aarde …hi goede vraag…hoeveel leven is er op aarde? Vaak drukken we dit uit in termen van mensen of dieren, omdat dit het enige is wat we als mens min of meer kunnen begrijpen. Hoeveel leven zou er werkelijk op aarde zijn? Een vraag waar wetenschappers waarschijnlijk naar op zoek zijn, en wat denken we dat het antwoord ons zal brengen? Is het wel belangrijk of is het gewoon een andere afleiding?

Als we niet in staat zijn een gezonde gemeenschap te creëren van mensen die sporten, gezond eten en op een menselijke manier met elkaar omgaan. Mensen die heel weinig last hebben van virussen of andere natuurlijke parasieten. Wat denken we dan dat alles wat we zoeken ons dit gaat brengen?

We zijn allemaal gelijk, we zijn allemaal levende wezens, we hebben allemaal iets unieks te verwezenlijken hier op aarde, we moeten misschien juist in de goede richting gaan zoeken? Want de volgende generatie schermen is echt niet wat we nodig hebben als levende wezens. Nu gelooft ieder wat ieder gelooft.

Ik ben vooral gaan geloven in de kracht van mezelf als, en tussen, alle gelijkwaardige levende wezen!

Steven Deschuyteneer In 2020 werden we allemaal wat evenwaardiger, hoezo gelijk

#gelijkwaardig #evenwaardig #dokter #wetenschapper #minister

« Oudere berichten