Hoe voeding mijn leven verandert

stevendeschuyteneer

Alles wat ik niet kan, is omdat ik er niet in geloof!

Steven Deschuyteneer Alles wat ik niet kan is omdat ik er niet in geloof Speed boat

Voor veel dingen ben ik er bijna zeker van dat ze voor mij (laat ik ze fictief “B” noemen) “B” zijn. Als voor “B” op een bepaald moment, nieuwe informatie beschikbaar komt en blijkt dat ze “C” zijn, dan kan ik mij daar in sommige gevallen gemakkelijk aan aanpassen. In andere gevallen zit mijn waarheid over “B” zo diep in mij geworteld dat het heel moeilijk is om mij voor die aanpassing open te stellen. Veel heeft te maken met de emotionele waarde die ik aan die gedachten of waarheid geef.

In alle beide gevallen is mijn verwerking ervan hetzelfde. Mijn eerste reactie is geschokt door deze ontdekking. Dan probeer ik het onmiddellijk te ontkennen. Als dat niet lukt, komt er een zekere boosheid naar boven, ga ik het van alle kanten evalueren tot ik er misschien wel een tijdje depressief over ben. Dat is mijn diepste punt, en van daaruit kan ik het rustig accepteren en werken aan een nieuwe waarheid.

Steven Deschuyteneer Na 2 jaar koud douche dit jaar een nieuwe ontdekking denken

Zoals ik al eerder zei, voor sommige dingen gaan die stappen langzaam, het is even wennen, en voor andere dingen race ik door de verschillende stappen heen. Wat ik heb gemerkt is dat sinds ik mijn eetpatroon heb veranderd, ik gemakkelijker, duidelijker en veel opener door de verschillende stappen heen kan gaan. Dit komt dus volgens mijn geloof door mijn veranderd eetpatroon. Met de ontdekking van Bruce Lipton, heb ik ook veel geleerd over hoe mijn gedachten mijn waarheid beïnvloeden.

Toen ik dan naar de documentaire van Gregory Mutombo : Retour à l’unité keek, waar hij het op 23:33 over voeding heeft, was het voor mij een moeilijk overgang van “B” naar “C”.

Mijn dada sinds 2014, zoals hier te lezen is op deze website is voeding. In de video zegt Gregory dat alles afhangt van de energie en het geloof dat ik ergens aan geef, ook voor voeding. Natuurlijk was dit er een die voor mij moeilijker te accepteren was. Ik zeg dus nog niet dat het momenteel mijn waarheid is, nu sta ik meer dan open voor Gregory’s standpunt.

Steven Deschuyteneer Ik ben een suikerverslaafde snoep

Het is echt een zeer interessante richting voor mij waar geloof zeker en vast een sterke invloed heeft. Heeft mijn voeding een positieve invloed op mij en stelt het mij open voor alle ervaringen waarover ik hier op deze website schrijf, omdat ik erin geloof? Dan zou je kunnen zeggen dat ik dezelfde ervaring zou kunnen hebben met een andere voeding. Ik zou kunnen zeggen dat ik dezelfde ervaring zou kunnen hebben door gewoon snoepzakjes te eten. Misschien is de reden dat ik de ervaring met de snoepzakjes in onze maatschappij niet kan hebben, dat ik er niet in geloof, en dat mijn geloof te afhankelijk is of beïnvloed wordt door wat er in mijn omgeving gebeurt?

Als ons geloof in alles zo’n grote invloed heeft op wat we daarna ervaren, kan ik er het best voor zorgen dat er niet te veel negatief geloof (traditioneel via de media, nu media bezorgt ook wel waar om gevraagd wordt…) in mij doorsijpelt. Als ik mezelf toesta om vooral overspoeld te worden met wat ik als positieve overtuigingen ervaar, kunnen er alleen maar positieve dingen gebeuren. De wet van aantrekking “voor hen die erin geloven”. We leven wat we zeggen, denken en geloven, alles is energie!

Ik vind het fascinerend om te ontdekken hoeveel er afhangt van mijn geloof. En ook hoe eenvoudig en gemakkelijk mijn overtuigingen kunnen worden beïnvloed (denk maar aan reclame). Ik merk ook dat voor de dingen waarvoor ik open stond om mijn overtuigingen bij te stellen, de dingen ook in die richting zijn veranderd. Het lijkt dus niet te zijn hoe hard ik iets wil of voor werk dat me daar brengt, maar eerder hoe hard ik er in geloof.

“Als je erin gelooft, kun je het bereiken!”

Steven Deschuyteneer Sport spieren ego voeding Snowboard Les 2 Alpes

#geloof #aantrekkingswet

Schrijf zelf eens een verhaal, hier is het mijne “ontwaken”

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken gras tuin

Op school had ik een hekel aan opdrachten als, “schrijf een verhaal”. Inmiddels heeft mijn leven een mooie, in mijn ogen positieve, wending genomen en ben ik in voor dit soort nieuwe ontdekkingen. Natuurlijk zie ik mezelf niet als schrijver, daar is mijn taalbeheersing niet goed genoeg voor. Maar het is iets dat natuurlijk aanvoelt en waar ik geen moeite voor hoef te doen.

Sinds ik mijn eetpatroon heb veranderd, heb ik ontdekt hoe belangrijk delen in het leven is. In deze context kan dat gaan van het delen van ervaringen, tot het opschrijven ervan en ze voor iedereen toegankelijk maken op mijn website.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken schrijven

Maar heel weinig meer in mijn geval, nu voor sommige ervaringen ben ik ‘nog’ niet bereid om ze openlijk te delen. Het zelf vertellen aan mensen met wie ik een intieme relatie heb, werkt soms nog niet helemaal. Voor zulke gevallen helpt het om het voor jezelf op te schrijven, het kan echt helend en rustgevend werken.

Vaak wordt een verhaal geschreven op basis van een gevoel. Als er geen gevoel is, kan het ook een ontdekking zijn om een verhaal te schrijven op basis van een context (yep zoals op school vroeger, type maar ‘creatief schrijven’ in google om er te vinden). Dat is wat ik hier in mijn verhaal heb gedaan. De context was, ‘2 totaal tegengestelde karakters die met elkaar omgaan’.

Ik dacht er niet over na, las gewoon de opdracht, liet gevoel en intuïtie de vrije loop en schreef het op. Het is dus heel interessant om de natuurlijke impulsen in mezelf te ontdekken. Deze hebben vaak een zeer grote kracht en een prachtige innerlijke ontdekking.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken verhaal

En dan bij deze: “ontwaken”.

Jack Page is een 46-jarige man met een zeer atletisch postuur, een gebruinde teint, kort haar dat altijd perfect in model zit en bijna altijd gekleed in een maatpak. Na een moeilijke jeugd stortte Jack zich op de zakenwereld, waar hij het grootste deel van zijn tijd doorbrengt. De afgelopen 15 jaar was hij eigenaar en oprichter van een bedrijf dat actief is op het gebied van hernieuwbare energie. Met 250 werknemers is het bedrijf een succes. Jack is een perfectionist en geen detail op het werk ontgaat hem om efficiënter te zijn. Zelfs als alles op rolletjes loopt, wil Jack het altijd beter doen.

Eén ding speelt hem momenteel parten: de huidige locatie in het industriepark van Colmar, Frankrijk, waar het allemaal begon, dat allesbehalve inspirerend is. Vooral voor potentiële nieuwe klanten laat het industriegebouw naar zijn normen de wensen over.

Daarom besloot hij zijn bedrijf te verplaatsen naar de rand van de stad, in de buurt van het natuur- en bergpark “De Drie Kastelen van Eguisheim”. Voorlopig staan er nog twee kleine huizen op het terrein, het ene is van een echtpaar van in de negentig en het andere van een alleenstaande 46-jarige vrouw. Jack is ervan overtuigd dat het onteigenen van deze mensen, een fluitje van een cent zal zijn. Vooral gezien het geld dat hij hen zal geven, de hulp die hij hen hiermee zal geven, ze kunnen gewoon niet weigeren. “Hun leven zal er beter door worden,” zei hij. Op de startbijeenkomst voor het “verhuisproject” besluit Jack de beste onderhandelaar te gebruiken, zodat de onteigening snel zal voorbij zijn en hij met de verhuizing kan doorgaan.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken Colmar

Na 2 weken, tijdens de wekelijkse synchronisatie vergadering, krijgt Jack te horen dat de onteigening van het oude echtpaar reeds is voltooid. Hij slaakt een kreet van geluk, feliciteert het team en zegt dat ze zo door moeten gaan. Een paar weken later, als alles zijn normale gangetje gaat, vraagt Jack wat er met de tweede onteigening aan de hand is. De onderhandelaar zegt dat Jack zich geen zorgen hoeft te maken, dat het een beetje moeilijker is, maar dat het nu ook snel afgehandeld zal worden.

3 maanden na de kick off van het project, als alles mooi gevorderd is en klaar voor de concrete start van het project, heeft Jack een slecht gevoel over het vreemde verloop van de 2e onteigening. Dus tussen 2 zakelijke besprekingen in de buurt, besluit hij even langs te gaan bij het huis dat hij nog nooit heeft gezien. In zijn achterhoofd denkt hij al, ik zal er waarschijnlijk zelf weer moeten voor zorgen.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken Alsace

Terwijl hij door het gebied rijdt in zijn Porsche Cayenne, is het uitzicht en het gevoel dat hij krijgt van de natuur overweldigend, Jack ziet zijn project al helemaal gerealiseerd en het succes dat het hem zal brengen. Bij het eerste huisje waar Jack langs rijdt, ziet hij inderdaad dat het oude echtpaar er niet meer woont en hij krijgt een glimlach op zijn gezicht. Als hij 500 meter verderop via een bergweg bij het tweede huisje aankomt, lijkt het ook verlaten. Even vraagt hij zich af of hij het goede nieuws nog niet gehoord heeft? Hij parkeert zijn auto en stapt op het huisje af. Hoewel het huisje niet veel leven toont, is de tuin eromheen prachtig en in volle bloei. Jack besluit aan te kloppen en kennis te maken. Tot zijn verbazing doet er niemand open als hij aanklopt. Als hij bij de deurklink komt, merkt hij dat de deur open is. Als hij roept of er iemand is, krijgt hij geen antwoord. Wel kan hij duidelijk zien en ruiken dat er nog iemand woont, het ruikt er nog naar een maaltijd die nog niet zo lang geleden is bereid.

Omdat Jack nog wat tijd heeft voor zijn volgende vergadering, besluit hij in het natuurreservaat rond te lopen, hij had er tot nu toe immers alleen maar plannen en foto’s van gezien. De natuur is puur en mooi. Er zijn mooie bergriviertjes en als hij een grotere rivier volgt, ziet hij dat die hem naar een grote waterval in de verte brengt. Met wat hij kan zien lijkt het alsof daar mensen zijn. Als hij wat dichterbij komt ziet hij inderdaad dat er 2 vrouwen geheel naakt plezier aan het maken zijn onder de waterval. Op het moment dat hij niet weet wat hij nu moet doen, hoort hij 2 honden naar hem blaffen. Hij schrikt en besluit naar zijn auto te rennen. Gelukkig roept een van de vrouwen de honden terug naar hen. Jack springt in zijn auto en haast zich naar zijn volgende afspraak. 

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken waterval

De 2 vrouwen vonden het heel eigenaardig om een man in een maatpak midden in de natuur hen zo te zien besluipen. Ze schoten allebei in de lach. Gelukkig heb ik mijn 2 stoere mannen bij me, verwijzend naar de 2 honden, zegt een van de 2 vrouwen. Haar naam is Élie. 

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken Elie Rose Yoga

Élie is een vrouw van 46 jaar, slank, lang voor een vrouw, bleke huid, grote donkere ogen en kort blond haar. Ze brengt het grootste deel van haar tijd, als ze niet in het water van de natuur rondhangt, door in haar yogakleding, bestaande uit een yogabroek en een hoodie. Ze had een perfecte jeugd, was altijd de slimste van de klas, haalde met gemak de beste cijfers, iedereen vond haar super leuk en ze kon elke jongen krijgen die ze maar wilde. Later deed ze wat modellenwerk, werkte voor een reclamebureau, maar nooit echt iets waar ze haar draai in kon vinden. Professioneel, voelt ze het gewoon niet. Ze had een vroeg huwelijk en 3 kinderen. Haar man was een workaholic en toen de kinderen rond hun 15e minder van haar tijd nodig hadden, was de leegte groot. Het duurde niet lang voordat de wegen van haar en haar man, andere richtingen uitgingen. De kinderen zijn nu, 24 voor de oudste dochter en 23 voor de tweelingzonen. Alle 3 hebben ze hun eigen leven opgebouwd. Élie begon een nieuw leven na de scheiding, nu 9 jaar geleden. Niet langer een leven van zoeken en begrijpen, maar een leven van zijn. Ze besteedt haar tijd vooral aan vrijwilligerswerk voor de armen en minderbedeelden. Ook is zij sociaal zeer actief in een meditatiegroep en brengt zij graag tijd door in de natuur met haar 6 goede vrienden. Zij woont sinds 9 jaar in een klein huis aan de rand van de stad Colmar, vlakbij de bergen en het natuurpark van ‘De Drie Kastelen van Eguisheim’.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken kasteel

Tijdens zijn vergadering heeft Jack zijn hoofd er niet bij, de scène met de twee naakte vrouwen en de honden geeft hem een vreemd gevoel. Hij wil niet zo gezien worden, maar toch gebeurt het. Hij besluit om na zijn ontmoeting terug te rijden naar het huisje. Deze keer is er leven in het huisje, zodra hij het contact van de auto uitzet, hoort hij dezelfde 2 honden naar hem blaffen. Een vrouw komt uit de deur en roept naar de honden, ze stoppen onmiddellijk met blaffen en gaan op het erf liggen. Kan ik u helpen, vraagt de vrouw? Jack stapt uit en stapt op de vrouw af. De vrouw vraagt, terwijl ze Jack in kostuum ziet, of hij de man is die hier vanmiddag ook was. Jack realiseert zich, als hij dichterbij komt, dat dit de mooie vrouw is die hij daarnet nog poedelnaakt zag en die nu hier voor hem staat in een yoga broek en een hoodie.

Jack bood meteen zijn excuses aan en zei dat hij eigenlijk alleen maar even de natuur wilde opsnuiven en dat hij per ongeluk bij hen terecht was gekomen. Élie had er helemaal geen probleem mee en zei dat zij en haar vriendin, samen met de 2 honden het eigenlijk maar raar vonden om daar een man in kostuum te zien. Jack legde uit dat het zijn dagelijkse werkoutfit was. Ze keken elkaar diep in de ogen en hoewel men kon voelen dat er een soort aantrekkingskracht was, was er een zwaar gevoel van ongemak. Élie verbrak de stilte met de vraag, wat doe je dan als werk? Jack wist niet goed wat hij moest zeggen, als hij de activiteit zou zeggen zou Élie het meteen aan de onderhandelaar linken en het ongemak was duidelijk in zijn ogen te zien. Élie merkte dit op en vervolgde meteen met, sorry, mijn vraag was misschien wat te opdringerig. Jack zei dat het geen probleem was, nu gaf geen antwoord, zei dat het een prettige bijeenkomst was, verontschuldigde zich nogmaals voor het incident en zei dat hij moest gaan.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken Vergadering

Op de volgende wekelijkse afstemmingsvergadering heeft Jack er genoeg van en vraagt de onderhandelaar om een kopie van het dossier over de onteigening van dat 2e huisje. Hij zegt ook dat hij het persoonlijk zal afhandelen en dat de onderhandelaar maar moet wachten op verdere orders van hem. Die avond na zijn werkdag neemt Jack de kopie van het dossier door en denkt al kort na over zijn strategie om dit aan te pakken. Wetende dat hij de vrouw, eerder deze week, zelf had ontmoet en hij dus volledig weet waar hij het over heeft.

Bij het doornemen van het dossier ziet hij inderdaad dat er al vele malen contact met de vrouw is opgenomen, dat er verschillende aangetekende brieven zijn verstuurd en dat er zeer concrete geldbedragen zijn voorgesteld. Maar geen enkele reactie. Bij het zien van de naam, Élie Rose, krijgt Jack een eigenaardig gevoel. En hij begint het beter te begrijpen als hij Saint-Maurice-sur-Moselle in het dossier ziet staan. Dit is ook het dorp waar Jack vandaan komt. Natuurlijk, Jack herinnert zich Élie Rose uit het eerste jaar van het lager onderwijs. Zij was het meisje waar iedereen verliefd op was. Jack herinnert zich nog heel goed dat hij Élie had gevraagd om een koppel te vormen. Élie had hem uitgelachen en het verzoek afgewezen. Droom verder, had ze gezegd. Jacks eerste aanzoek had hem erg gekwetst en hem zeker onzekerder gemaakt tegenover vrouwen. Naast de ervaring van het aanzoek, bracht het Jack ook terug naar die zeer moeilijke periode op school, waar hij vooral was uitgelachen vanwege zijn uiterlijk. Het werd Jack allemaal een beetje te veel en hij besloot de zaak maar even te laten rusten. Of in ieder geval voor vanavond.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken school

De volgende dag heeft Jack het moeilijk om alle informatie te verwerken, zijn eerste grote liefde, zijn eerste grote teleurstelling, stond een paar dagen geleden naakt in zijn zicht en dit is de vrouw die hij uit haar huis moet zien te krijgen voor zijn doel. Jack is in de war. Ook al is het 40 jaar geleden, de wonde zit nog steeds diep bij Jack. Het uitgelachen worden, de afwijzingen, het veranderen van school… een periode waar hij liever niet te lang bij stilstaat. Na het eerste studiejaar moest Jack van school veranderen omdat hij het pesten niet aankon en heeft Élie daarna nooit meer gezien. Het heeft wel 20 jaar geduurd voordat Jack weer een vrouw durfde iets te vragen zoals een liefdesaanzoek. Dit gebeurde toen hij behoorlijk succesvol werd in zaken, zijn zelfvertrouwen begon te groeien en hij waagde zich er weer eens aan. Deze keer echter met succes. Nu is het Jack nooit gelukt om een lange relatie aan te gaan, om de één of andere reden ging zijn werk altijd voor.

Dagen gaan voorbij, en Jack, de normaal zo directe en gefocuste zakenman heeft het moeilijk. Nog nooit hadden zijn gevoelens zo de overhand genomen op een beslissing. Dit gevoel raakt een wond die Jack al lang niet meer gevoeld had. Verward volgt hij zijn hart, dat hem zegt terug te gaan naar het huisje. Jack besluit de volgende dag in de late namiddag terug te gaan naar het huisje. Terwijl hij aan komt rijden, hoort Jack gelukkig de 2 honden weer blaffen. Voor Jack het teken dat hij Élie niet naakt in het bos hoeft te gaan zoeken en dat ze weer thuis is.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken Elie Rose huisje

Élie komt de deur uit en roept identiek als de vorige keer naar de honden, die meteen ophouden met blaffen en in de tuin gaan liggen. Élie staat daar weer in een yoga broek en een hoodie. Ze zegt niets. Ze kijkt blij en nieuwsgierig toe. Hallo terug, zegt Jack. Élie zegt alleen een kleine “hallo”, niet helemaal wetend wat te denken of te zeggen, wetend hoe hun laatste ontmoeting eindigde.

Ik had me de vorige keer nog niet voorgesteld, ik ben Jack.

Aangenaam zegt Élie, ik ben Élie.

Ik weet het zegt Jack, Élie Rose is het niet?

Élie kijkt op en zegt, nou mysterie man, ga je nu nog wat meer vertellen dan de vorige keer of houden we het hier bij?

Jack vraagt, ken je me nog?

Ja, je bent hier een paar dagen geleden langs geweest, natuurlijk ben ik dat niet vergeten.

Nee, ken je me echt niet meer?

Waarom of waar zou ik je van kennen?

Ik ben Jack Page.

Sorry, maar ik weet niet vanwaar ik een Jack Lage zou moeten kennen, zegt Élie.

Jack antwoord, we zaten samen op school in Saint-Maurice-sur-Moselle.

Ooh zegt Élie, ja daar heb ik inderdaad op school gezeten, maar ik kan me echt geen Jack Lage herinneren.

Een beetje beteuterd corrigeert Jack, het is Jack Page.

Jack had zich een leuke ontmoeting voorgesteld waarbij ze allebei die jeugdherinneringen naar boven zouden halen, zich die eerste liefde zouden herinneren en misschien herbeleven. Nu hij de enige is die zich iets lijkt te herinneren, zal dat scenario zich niet voltrekken.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken kinderen

Jack weet niet wat hij moet zeggen, laat zijn emoties de overhand nemen en komt meteen ter zake. Nou ik ben de CEO van het bedrijf voor duurzame energie en u weet waarschijnlijk wel waarom ik hier ben?

Élie glimlacht, het heeft even geduurd en nu ben je inderdaad duidelijk. Met deze info begrijp ik waarom ik u hier zag. Wat verwacht u van mij en wat brengt u hier, vraagt Élie?

Het geld zal je leven zoveel beter maken Élie, we geven je op dit moment al 5x meer dan ons eerste aanbod, waarom blijf je weigeren?

Waarom denk je dat jouw geld mijn leven zoveel beter zal maken?

Met zoveel geld kun je gewoon alles kopen waar je van droomt.

Je kunt de dingen waar ik van droom niet kopen.

Dan zul je die dingen zeker aantrekken met het geld dat ik je bied.

Ik geloof niet echt in geld, het heeft meer dingen kapot gemaakt in mijn leven dan dat het dingen heeft opgelost.

Wat kan ik je aanbieden om je te doen besluiten mijn aanbod aan te nemen?

Jack, ik heb een plek op aarde gevonden, waar ik één ben met de natuur, die ik deel met andere mensen, met andere levende wezens, ik heb het paradijs op aarde gevonden, natuurlijk is er geen geld om me hier weg te krijgen. Ik leef gewoon nu, en mijn hart zegt me dat ik het geld niet moet aannemen. Dat is een teken dat ik intuïtief volg. Ik kan u alleen maar toe wensen dat je ook je hart kunnen volgen en doen wat het je mededeelt.

Jack is weer in de war, lacht een beetje en zegt terug dat hij maar moet gaan.

Élie lacht terug.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken Alsace lac

De volgende dagen zijn een hel voor Jack. Nog nooit heeft hij met zoveel gemengde emoties tegelijk te maken gehad. Hij probeert er zoveel mogelijk aan te werken om hem hier overheen te krijgen, maar merkt dat zijn hoofd er niet naar staat en hij lijkt er niet overheen te kunnen komen.

Een week later besluit hij Élie opnieuw op te zoeken. Deze keer niet met een verborgen agenda.

Als Jack aankomt hoort hij de 2 honden blaffen en Élie komt de deur uit en roept terug naar de honden, ze stoppen meteen met blaffen en gaan weer in de tuin liggen. Élie staat er ook weer in een yoga broek en een hoodie zoals de vorige keren.

Nieuwsgierig en met een glimlach op haar gezicht kijkt ze terug naar Jack.

Jack valt meteen met de deur in huis, kunnen we even praten?

Élie antwoordt met een brede mooie glimlach, natuurlijk, dat kan en dat kan hier altijd. Wil je daar in de tuin gaan zitten, ze wijst naar een mooie gezellige picknickplaats op de grond, bedekt met een dik spiritueel kleed met allerlei symbolen.

Jack stemt toe en beiden nemen plaats op het doek. Élie is duidelijk gewend om gemakkelijk een zithouding op de grond te vinden. Voor Jack is het wat moeilijker, dus hij gebruikt het muurtje rond de tuin om te zitten en tegenaan te leunen.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken Mandala

Er heerst een rust rond hen. Ze kijken elkaar diep in de ogen. Élie straalt met haar grote ogen een open verwelkomende niet-oordelende blik uit.

Jack begint, Élie, nooit ben ik in mijn leven zo in de war geweest als hoe ik me nu voel. Ik ben een succesvol zakenman, weet perfect waar ik heen wil en om de een of andere reden lukt het hier helemaal niet. Niets is meer duidelijk. Moet mijn bedrijf hier wel zijn? Na ons laatste gesprek vraag ik me ook af of al dat geld wel zo belangrijk is als ik denk dat het is? Nooit in mijn leven heb ik mezelf die vraag gesteld.

Waarom heb je die vraag nooit gesteld Jack, zegt Élie liefdevol.

Omdat ik dacht dat het mijn succes vertegenwoordigde, mijn leven… misschien verschool ik me er een beetje achter en daar ben ik vandaag allemaal niet zo zeker van.

Je hart weet de antwoorden Jack, zegt Élie.

Jack gaat verder, Élie toen ik je voor het eerst zag, en niet die naaktscène in het bos, nee op 1 september, 40 jaar geleden was je zo’n natuurlijke schoonheid dat dit het enige echte is wat ik me kon herinneren van dat eerste en enige schooljaar op die school. Je maakte het schooljaar vol pesterijen draaglijker voor mij, door me meestal een sprankje hoop te geven. Hoop die helaas gebroken werd tegen het einde van het schooljaar toen je zei dat liefde tussen ons 2 niet zal gebeuren.

Het spijt me Jack, als ik toen had geweten dat dit zo’n impact had, had ik waarschijnlijk anders gesproken, nu ik wist het niet. Ik heb toen gedaan wat ik dacht dat het beste was en dat doe ik nu nog steeds. Ik probeer nog steeds mijn hart te volgen. Betekent dit dat ik soms geen dingen heb waar ik spijt van heb, zeker wel. Ik merk wel dat hoe meer en beter ik mijn hart kan volgen, hoe minder ik zulke momenten van spijt heb. Daarom nodig ik je ook uit om je hart te volgen.

Steven Deschuyteneer Ontdekking van tantra ogen staren

Ze kijken elkaar recht in de ogen, er staan tranen in Jacks ogen. Élie is volledig aanwezig, gaat naast Jack zitten en neemt hem in haar armen. Jacks tranen rollen over zijn gezicht.

Hij voelt zich vrij, voor het eerst kan hij hierover spreken, voor het eerst kan hij uitdrukken wat hij voelt, wat hij meemaakt en voor het eerst ziet hij ook in dat er veel verhalen zijn die hij zichzelf doet geloven. Alleen hij kent zijn waarheid en alles wat daarbij hoort, net zoals alle anderen hun waarheid kennen.

Na de omhelzing kijkt Jack Élie weer in de ogen, en ze hebben allebei een stille glimlach op hun gezicht. Er is een energie van inzicht, een verstandhouding, diep respect en ook een zekere wederzijdse aantrekkingskracht. Misschien was dit allemaal voorbestemd?

Mag ik je kussen vraagt Jack, Élie sluit haar ogen, hun handen vinden elkaar, spelen wat hand spelletjes en uiteindelijk vinden ook hun lippen elkaars contact. Een liefdevolle hartstochtelijke zoen volgt.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken kussen

Jack weet nog niet wat het allemaal betekent, nu weet hij zeker dat dit waarschijnlijk een van de meest gelukzalige momenten van zijn leven is. Ik zou hier vaker willen komen, vraagt hij?

Jack, het hele park en het huisje verderop is jouw eigendom, en je bent natuurlijk ook welkom in mijn huisje.

Ik ben niet blij met wat ik gedaan heb Élie, zegt Jack. Ik ben je eeuwig dankbaar dat je mijn ogen zo hebt geopend. Ik heb niets gedaan Élie, ik was alleen maar aanwezig, vaak is dat het beste wat we kunnen doen.

Jack geeft Élie een hele dikke knuffel en stapt terug naar zijn auto. Halverwege draait hij zich even om, kijkt Élie recht in de ogen, en zegt: Ik hou van je. Élie glimlacht en antwoordt met: Ik zie je en ik hou van je!

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken Liefde

De volgende dag zet Jack op kantoor een crisisvergadering op met de mensen van het “verhuisproject”.

Zijn eerste woorden tijdens de vergadering zijn: “Is het leven niet mooi?

Hij zegt verder dat het “verhuisproject” een nieuwe naam krijgt, een nieuw karakter, met dezelfde leden en structuur. Voortaan draagt het project de naam “goed gevoel voor iedereen op het werk”. Daarmee is het doel ook meteen duidelijk zegt Jack, laat het geld van de 2e onteigening daarvoor gebruikt worden en als er meer nodig is hoor ik het graag. Jullie hebben carte blanche.

Ik zou graag willen dat u nog twee dingen regelt om het project af te sluiten. Voor het berg- en natuurreservaat “De Drie Kastelen van Eguisheim”, wil ik dat je het schenkt aan de vereniging die zich inzet voor natuurbehoud en het voor iedereen toegankelijk maakt.

Voor het huisje van de oude mensen wil ik dat u naar de eigenaresse van het andere huisje gaat en haar vraagt wie van haar goede vrienden ze daar wil laten wonen. Zodra dat duidelijk is, zet je het huisje gewoon op naam van die persoon.

Jack voelde zich vrij, verlost van ernstige verwondingen die hij meedroeg en hij is nog nooit zo gelukkig geweest in zijn leven. Op zijn werk voelde het alsof alles vanzelf in een plooi viel en hij zich minder tot minder hoefde in te spannen. Hij was erg dankbaar voor het leven.

Een paar weken later komt een collega zijn kantoor binnen, zegende dat er een probleem is voor het 2e huis. Jack kijkt bezorgd, hij had zo zijn hart gevolgd zoals Élie had gezegd, wat kon er in hemelsnaam toch misgaan? Wat is het dan, vraagt Jack? Nou we hebben de naam van de vriend die de vrouw graag in het huisje zou willen hebben. Nou wat is dan het probleem, zegt Jack, regel de papieren daar maar voor.

Het is “Jack Lage”.

Steven Deschuyteneer Schrijf zelf eens een verhaal hier is het mijne ontwaken Eguisheim

#verhaal #inspiratie

Waarom is het leuk om met sommige mensen in dezelfde ruimte te zijn en met anderen niet, hier is een oplossing!

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte

In het verleden had ik er vaak moeite mee om met sommige mensen in dezelfde ruimte te zijn. Vaak bekeek ik de situatie als een slachtofferrol. Ik ben hier om een of andere reden, ik kan het niet veranderen en laat de tijd gewoon zo snel mogelijk voorbijgaan. Wat zijn de belangrijkste redenen die ik hiervoor gaf en die meestal extern zijn?

Vaak zijn die:

  • Ik ben hier om iemand anders een plezier te doen.
  • Of misschien, ben ik hier omdat ik wil dat sommige mensen (denk vooral aan familie, vrienden, collega’s…) mij op een bepaalde manier zien. Als ik hier niet zou zijn, zouden ze me misschien anders zien en dat wil ik niet. Of ik ben er nog niet klaar voor om daarmee te leven.
  • Als ik er dan ben, geef ik er ook vaak negatieve energie aan, wat de ander voelt en waardoor de afstand tot contact nog groter wordt (als ik er al voor open sta of überhaupt contact wil).

Al het bovenstaande is natuurlijk het ideale recept om het niet leuk te vinden met bepaalde mensen in dezelfde ruimte. De enige uitzondering daarop, is waarschijnlijk als ik bij toeval ontdek dat we dezelfde interesse hebben voor bepaalde dingen, denk aan sport, hobby’s, werk…. Dan verandert de situatie vaak van minder leuk, naar, nou dat was nog best leuk.

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte reactie

Met alles wat ik hierboven geschreven heb, zie ik dat de reden vaak is, dat ik niet naar mezelf luister en veel te veel bezig ben met hoe anderen mij zullen zien. Als ik niet de moed heb om te zeggen wat ik niet leuk vind, is dat vaak omdat ik niet klaar ben voor de reactie van de ander of hoe die mij zal zien vanwege mijn mening. Soms is de reden dat ik het niet leuk vind, ook het feit dat de situatie ongemakkelijk voelt. Misschien is dat ongemakkelijk gevoel wel de andere persoon die gewoon wil dat ik op deze manier iets nieuws ontdek.

Naar het stadium van nieuwe ontdekking ga ik vaak niet, vaak zeg ik gewoon “ja” en ga mee, of zeg “nee” en probeer een alibi te vinden dat niet bespreekbaar is. Een alibi dat natuurlijk enorm veel energie kost. Als ik “ja” zeg en gewoon mee ga, kost dat ook vaak veel energie, vaak omdat ik dan in mijn hoofd bezig ben met, wat had ik graag dit of dit willen doen.

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte energie

Dus als ik besloten heb om niet voor mezelf op te komen en gewoon te volgen, dan is het ook vrij zinloos om er verder nog negatieve energie aan te geven. Dat is volledig verloren energie. Een eerste stap in zo’n situatie is dus om alles volledig los te laten. Het te zien als een neutrale ervaring en we zullen zien wat de situatie brengt. Ik ben volledig aanwezig.

Vaak vanwege hoe anderen mij zullen zien durf ik de eerste stap al niet te zetten. Nu is dit juist de stap die nodig is om de situatie te veranderen. Ik moet op zoek naar mijn eigen aanpak hiervoor om te doen wat over het algemeen “het ijs breken” wordt genoemd. Iedereen kan hier zijn eigen aanpak voor hebben, bij mij is het bijna altijd vragen stellen, nieuwsgierig zijn en interesse tonen.

Meer mensen doen dit in zo’n situatie en wanneer men een gemeenschappelijk punt vindt, is alles gemakkelijker. Wanneer men geen gemeenschappelijk punt vindt, bijvoorbeeld ik ben volledig geïnteresseerd in alleen maar basketbal en de andere persoon haat vooral alles wat met basketbal te maken heeft, dan wordt het wat moeilijker. In het ergste geval zorgen mijn vooroordelen ervoor dat ik het gesprek helemaal afsluit, mokkend over hoe kan iemand nou niet van basketbal houden….

Steven Deschuyteneer Geen kus geen hand nieuwe manier groeten voor betere wereld liefde

Sinds ik in 2014 stapsgewijs veranderingen aanbracht in mijn voedingspatroon, merkte ik steeds vaker dat mijn gedachtepatroon niet veel meer overeenkomt met het mainstream en cultureel overgeërfde gedachtepatroon dat ik vroeger had. Hierdoor kwam ik vaak in situaties en ruimtes terecht, waar de verschillen zo ver uit elkaar liggen, dat het voor mij, zeker in het begin, heel moeilijk was om een leuk gesprek te voeren. Als ik er nu op terugkijk, had dit waarschijnlijk veel meer te maken met mijn oordeel en reactie over de andere persoon, dan visa versa. Zoals Wayne Dyer zei: “Als je oordeelt over een ander, zegt dat niets over hem of haar, maar wel over hoe jij oordeelt.

Dus wat is er veranderd en hoe ga ik daar vandaag de dag mee om?

Natuurlijk als ik sinds 2014 (zoals hier op deze website onder vele onderwerpen te lezen is) mijn liefde voor alle levende wezens op deze aardbol exponentieel heb zien toenemen, wordt het moeilijker, tot moeilijker, om in een ruimte terecht te komen met iemand waar ik geen liefde voor heb. Liefde voor iemand hebben, betekent niet dat ik het met alles over die persoon eens ben (verre van zelf). Het stelt me in staat hen te accepteren zoals ze zijn, hen te zien als gelijkwaardig aan alle andere levende wezens, hun standpunt te begrijpen (terug, dus, het er niet mee eens te zijn) en interesse in hen te tonen (om dingen in mezelf te ontdekken).

Ik merk dat wanneer ik echte belangstelling en aanwezigheid toon, en de vragen durf te stellen die me echt interesseren, elke ontmoeting een godsgeschenk is. Ik moest tot de conclusie komen dat ik in het verleden vaak deze vragen niet durfde te stellen. Ik ging uit van mijn vooroordelen en stelde daarom niet de vragen die ik zo graag had willen stellen. Ik durfde mijn nieuwsgierigheid niet te volgen. In mijn voorbeeld dat ik hierboven gaf “de ander heeft vooral een hekel aan alles wat basketbal is” is het heel interessant om door vragen te ontdekken waarom dat zo is (zonder er mijn eigen verzinsel aan te geven).

Wees aanwezig, stel vragen en ontdek dingen die elke seconde, een seconde maken die meer dan de moeite waard was!

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte vragen

#vragen #ontdekken

Te weinig energie? Hier is waarom!

Steven Deschuyteneer Te weinig energie Hier is waarom Tunesie

Voordat ik in 2014 stapsgewijs veranderingen aanbracht in mijn voeding, was ik helemaal niet bezig met energie. Ik denk dat mijn enige kennis ervan gekoppeld was aan zonne-“energie” voor batterijen en “energie”-repen om te eten. De “energie”-drankjes begonnen ook opgang te maken, nu daar was ik niet zo vertrouwd mee. Ik had ook gehoord over magnetisme, dat vooral populair was bij de mensen om mij heen, wiens yin-energie op dat moment iets meer ontwikkeld was dan de mijne. Op dit punt hield mijn ervaring met “energie” op.

Steven Deschuyteneer Ik ben een suikerverslaafde

Na 2014 was mijn grootste ontdekking hoeveel energie mijn spijsverteringsstelsel in beslag neemt. Toen ik op een andere manier ging eten, met voedsel dat vlugger en beter verteerd wordt, ontdekte ik dat dit enorm veel energie vrijmaakte voor andere dingen. Een totaal nieuwe ontdekking voor mij en een zoektocht tussen voedingsmiddelen die goed zijn, licht verteerbaar en toch veel energie geven begon. Zo ontdekte ik vaak dat de voedingsmiddelen met een zeer hoge comfortwaarde (snoep, brood, suiker…), ook die waren die de meeste energie kostten om te verteren. Ik had dus het gevoel dat suiker me een opkikker gaf, maar die was van zeer korte duur en ging zelf gepaard met energieverlies door de spijsvertering.

Toen ik een balans (spijsvertering vs energie) had gevonden in voedsel dat goed voor mij werkte, merkte ik nog steeds dat er soms verschillen in energie waren, die geen verband hielden met het voedsel dat ik voor mij had gevonden. Als ik het voedsel at, ging dat soms gepaard met meer energie, nu soms ook niet. Er zat dus meer verborgen achter mijn energie. Toen ik ging experimenteren met vasten, merkte ik al snel het verschijnsel dat mijn lichaam vooral bezig is met verteren, en wanneer dit gestopt werd (tijdens het vasten), er veel energie vrijkwam voor andere dingen.

Steven Deschuyteneer Te weinig energie Hier is waarom Zon

Wat ik na verloop van tijd ook voelde, is dat ik in de zomer meer energie heb in vergelijking met de winter. Meer zon, meer warmte, meer leven en dus meer energie, geheel onafhankelijk van het soort voedsel dat ik zou eten. Het is ook wat ik zou ontdekken met mijn vroeger welbekende zonne-“energie” via de zonnepanelen. De panelen zijn niet alleen blij met de zon, de zon van de zomer is veel populairder dan de zon van de winter voor de energieproductie. Geen wonder dat een enorm aantal dieren ook een winterslaap houden.

Ook al is het waarschijnlijker dat er in de winter een energiedip is dan in de zomer, toch kon ik vaststellen dat er naast het verteringsproces ook verschillen optreden in de zomer met hetzelfde voedsel. Dit bracht mij tot mijn laatste ontdekking: waaraan geef ik eigenlijk mijn energie, wetende dat alles een kwestie van energie is. Hier kwam ik tot enkele merkwaardige denkpatronen die ik vroeger had.

Waaraan besteed ik mijn energie?

  • Verteren – In mijn ontdekkingstocht moet ik concluderen dat verteren hierin een belangrijke factor is. In mijn vroegere denken zou ik zeggen dat eten energie geeft en mijn ervaring leert mij iets heel anders.
  • Bewegen – Als ik beweeg of sport, is het ook duidelijk dat dit energie kost die gekoppeld is aan en evenredig is met de intensiteit van de activiteit.
  • Denken – ja, zelfs als ik niets eet en stilzit, dus niet verteer of beweeg, kan er een enorme hoeveelheid energie door de hersenen worden verbruikt.
Steven Deschuyteneer In 2020 werden we allemaal wat evenwaardiger, hoezo twijfel

Bij “denken”, denk ik vooral aan “nadenken” over iets. Dat kan voor mijn werk zijn, voor een activiteit… maar het omvat ook alles waar ik bijna onbewust mijn aandacht aan geef. Op de lagere school leerde ik dat lachen veel minder energie van me vraagt, dan mokken. Nu zie ik mokken vooral als boos zijn, nu vallen daar ook situaties onder die ik niet leuk vind en waar ik al mijn energie aan geef. Dit zoals bijvoorbeeld, op de stoep voor mijn deur heeft een hond zich ontlast en ik ben er net ingestapt. Op een parking zie ik de enige vrije parkeerplaats voor mij, waar ik naartoe rij en die een ander net voor mij inneemt. Ik rij 20 km naar een winkel achter iets wat ik echt denk nodig te hebben, alleen om te ontdekken dat de winkel gesloten is. Voor wie meer voorbeelden wil, luister dan maar eens naar “Ironic” van Alanis Morissette.

Aan al deze, en nog veel meer ondenkbare zaken, geef ik een enorme hoeveelheid van mijn dagelijkse energie. Dus ook al ben ik in de zomer, en eet ik licht verteerbaar voedsel, mijn energie kan enorm laag zijn door energie te geven aan dingen die het niet verdienen, maar waarvan ik niet beter weet.

Steven Deschuyteneer Meditatie mijn persoonlijke privé dokter Noorwegen Geirangerfjord

Bij mij heeft vooral meditatie geholpen om hier een nieuwe kijk op te krijgen. Nu kunnen ook dingen als het bijhouden van een dagboek helpen bij het verwerken van zulke dingen. Het is dus heel interessant om nader in te gaan op de vraag waarom dit mij activeert en waarom ik er zoveel aandacht aan besteedt. Laat ik nu mijn aangehaald voorbeeld nemen: “Op het voetpad voor de deur heeft een hond zich ontlast en ik ben er net ingestapt”.

Dit gebeurt bij iemand anders, mijn eerste reactie, toch wel een beetje grappig denk ik, en dit niet echt om iemand uit te lachen, het is gewoon in het algemeen een grappige situatie.

Bij mezelf? Nou hier zijn de reacties die veel energie kosten;

  • Waarom ik.
  • Waarom nu.
  • Wie heeft hier zijn behoefte gedaan.
  • Soms zelfs met vooroordelen, weer die man/vrouw, weer die hond….
  • Een heel wraak plan bedenken.
Steven Deschuyteneer Ontdekking van tantra energie

En waarschijnlijk nog een heleboel dingen die ik vergeet. Waarom kunnen we het niet gewoon grappig vinden zoals we dat bij de ander vinden? Nu is het dan tijd voor de vraag, “en wat verandert al deze energie aan het heden?” Laat dit plotseling de poep op de schoen verdwijnen? Betekent dit dat het nooit meer zal gebeuren in de toekomst? … Ik moest tot de conclusie komen dat ik een enorme hoeveelheid energie stak in dingen die ik niet kan veranderen en die eigenlijk helemaal niets veranderen. Maar vroeger was ik daar zo op gefocust dat ik de illusie had dat het alles zou oplossen, nu is dat helemaal niet zo. Zelfkritisch zijn, negatieve uitspraken verwerken (deze geen energie laten opslokken) en er geleidelijk minder aandacht aan besteden (ook wel negatieve energie genoemd), heeft mij enorm geholpen. Tony Robbins zei: “Het leven gebeurt niet tegen u, het gebeurt voor u. Zie liefde in alles.

Natuurlijk zullen er nog wel meer dingen zijn die mijn energie beïnvloeden en die hoor ik ook graag van jullie. Met licht verteerbaar voedsel, in lijn met mijn activiteiten en ervoor zorgen dat ik vooral positieve energie vrijmaak heb ik nieuwe mogelijkheden van mijn lichaam ontdekt die ik voorheen voor onmogelijk had gehouden. De enige keer dat mijn energie een beetje daalt is als mijn lichaam in een noodzakelijke herstelmodus is. Die ik dan accepteer en geen energie aan geef. De natuur geeft ons alles en ik wens u toe dit ten volle te ontdekken.

Steven Deschuyteneer Te weinig energie Hier is waarom bergen Oostenrijk

#energie

In welke situatie is “Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen” niet juist?

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen

Toen ik in 2014 stapsgewijs veranderingen aanbracht in mijn eetpatroon, was de ontdekking zo groot, dat ik niet veel meer als mijn echte waarheid aanzag. Het werd dus een vrij standaard gedrag, om zo’n beetje alles in twijfel te trekken, van denken, tot gedrag, tot reacties… en zo was het ook met het gezegde: “doe anderen niet aan, wat je niet wilt dat mensen jou aan doen“.

Het was een heel mooie les die ik van jongs af aan heb meegekregen: “doe anderen niet aan wat je zelf niet wilt dat mensen jou aandoen“. Bij zowat elke actie die ik ondernam, hield ik hier rekening mee. Ik weet zeker dat het me in veel gevallen een beter mens heeft gemaakt.

Steven Deschuyteneer Geen kus geen hand nieuwe manier groeten voor betere wereld liefde

Nu, geldt dat of werkt dat in alle gevallen en voor iedereen, was een vraag die ik me onlangs stelde?

Dit, bijvoorbeeld, vooral met betrekking tot veel voorkomende zaken zoals:

  • Komt iedereen graag aan in een keuken die opgeruimd is?
  • Vindt iedereen het prettig als de toiletpot schoon is als ze erheen gaan?
  • Vindt iedereen het prettig als er toiletpapier voor hen wordt achtergelaten?
  • Vindt iedereen het prettig dat er geen kleren rondslingeren op gemeenschappelijke plaatsen?
  • Vindt iedereen het fijn om de auto te nemen en te zien dat er genoeg benzine in zit om te doen wat ze willen doen?
  • Vindt iedereen het leuk om zijn drinkbeker proper aan te treffen?
  • Vindt iedereen het leuk dat het huis mooi gestofzuigd is?
  • Vindt iedereen het leuk dat de vaat geen vaatwassers sporen heeft?
  • Vindt iedereen het fijn dat handdoeken op een bepaalde manier gevouwen in de kast liggen?
  • Vindt iedereen het fijn om te zien dat er nog een bepaalde topping is als ze daar zin in hebben?

Of moeten degenen die er last van hebben, leren om deze dingen los te laten en er geen energie aan te geven? Of misschien hebben sommigen er last van en gebeurt het daarom?

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen Strand

Ik kwam tot de conclusie dat ik zelf mijn “doe anderen niet aan wat je niet wilt dat mensen jou aan doen” toepas op al deze zaken. Nu was het grote probleem, dat ik dit ook projecteer, op de ander. Daarvoor moest ik besluiten dat het geen goede manier was. Het was dus een nog slechter idee om er negatieve energie aan te geven of in te stoppen.

Om dit met een voorbeeld uit te leggen, neem ik het volgende: Vindt iedereen het leuk om zijn auto te pakken en te zien dat er genoeg benzine in zit om te doen wat hij wil doen?

Natuurlijk vindt iedereen dat leuk, het is een ideaal scenario. Als ik nu persoonlijk vind “doe anderen niet aan, wat je niet wilt dat mensen jou aan doen” voor dit, dan zal ik de auto nooit terugzetten met minder dan nog voor 150 km tot 200 km benzine.

Als ik nu de auto neem, en merk dat iemand anders de auto heeft teruggebracht met nog geen 150 tot 200 km benzine erin, dan zou ik kunnen zeggen: deze persoon doet niet “doe anderen niet aan, wat je niet wilt dat mensen jou aan doen“. Ikzelf zou nog een stap verder kunnen gaan, en zeggen dat deze persoon mij niet respecteert.

Daarin heb ik moeten besluiten dat ik ongelijk heb. Het is niet omdat ik denk dat de auto nooit met minder dan nog voor 150 km tot 200 km benzine kan worden teruggezet, dat dit ook een punt is dat gevoelig ligt bij andere mensen. En dus alles rond “doe niet aan anderen, wat je niet wil dat mensen aan jou doen” of respect in zo’n situatie, is gewoon een persoonlijke film die ik voor mezelf afspeel.

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen Eigen film

De anderen hebben ook hun situaties waarin ze zeggen “doe niet aan anderen, wat je niet wil dat men aan jou doet“, nu zijn sommige hetzelfde en andere totaal verschillend. Aan te nemen dat mijn situaties ook die van de anderen zijn, is een fundamentele illusie, aangezien wij allen uniek en verschillend zijn.

In het voorbeeld betekent dit natuurlijk niet dat ik moet aanvaarden dat de auto wordt teruggezet met minder dan nog 150 tot 200 km benzine erin. Als dit nu voor mij zo gevoelig ligt, dan zal ik er met de ander over moeten praten, zien dat we samen een oplossing vinden die voor iedereen acceptabel is en aan ieders wensen tegemoet kan komen.

Dus “doe niet aan anderen, wat je niet wilt dat mensen aan jou doen” is alleen goed voor mijn eigen levensfilosofie, niet om op anderen te projecteren. Voor de ander kan alleen open, niet-oordelende communicatie helpen. We zijn allemaal verschillend en prachtig zoals we zijn. Ontdek het door met elkaar te communiceren.

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen Communiceren

#Communicatie #Uniek

Waarom aan iedereen “Goedendag” zeggen?

Steven Deschuyteneer Waarom aan iedereen Goedendag zeggen

Toen ik heel jong was, werd mij verteld en geleerd om “Goedendag” te zeggen tegen iedereen en vooral tegen mensen die bekend waren in de familie. In die tijd begreep ik niet echt waarom, nu ik luisterde en gehoorzaamde. Wat ik wel merkte, is dat ik mede daardoor door veel mensen als een lieve en beleefde jongen werd aanzien. Het beeld dat de mensen die van me hielden van me wilden vermoed ik. Missie volbracht voor hen.

Steven Deschuyteneer Ontdekking van tantra lotus

Gezien het feit dat ik dit op zo’n jonge leeftijd leerde, werd het een deel van mijn onderbewustzijn en ben ik dit keer op keer blijven doen (nu nog steeds). Ik ben mijn omringende dierbaren zeer dankbaar dat zij mij dit hebben geleerd en het is pas sinds ik mijn eetpatroon heb veranderd dat ik ook andere bijzondere effecten op mijn leven hierdoor heb gezien.

Als jong kind was het een soort automatisme, een programma in mijn hoofd.

IF (“Voel, zie, observeer een medemens in de buurt”)

THEN : (zeg “Goedendag”)

AND (“ga door met waar ik mee bezig was”)

END

Met sommige mensen schepte het wel een soort band, er werd een glimlach uitgewisseld, een gebaar naar elkaar en soms zelfs een kleine dialoog. Ik deed het gewoon, zorgde ervoor dat ik vooral het programma uitvoerde en stelde me niet te veel vragen.

Steven Deschuyteneer Vegan spreekbeurt 10 jaar 4de leerjaar hond kat

Vandaag doe ik dat nog steeds op straat, in het bos, in de stad… nu zie ik er, zoals ik hierboven al zei, heel wat speciale effecten van. Een belangrijke is, dat mijn levensweg veel aangenamer is. Waar ik ook ga, hoe ik ook beweeg, in plaats van het te zien als een weg van tijdverspilling (mijn vroegere standpunt daarover) zie ik het als een nieuw avontuur, met elke keer weer leuke ontmoetingen.

Maar Steven, mensen zeggen niet altijd iets terug, of kijken me zelfs helemaal niet aan. Laat dat hun probleem zijn. Ik zeg goedendag, glimlach, kijk mensen in de ogen als dat mogelijk is en mijn weg gaat verder wat hun reactie ook was. Het is wel juist, dat als iemand terug reageert en zelf even met me praat, dan is dat prettiger, dan wanneer iemand me compleet negeert. Laat dat nu net de reden zijn om het te doen. “Wees de verandering die je in de wereld wilt zien” – Mahatma Gandhi.

Steven Deschuyteneer Ontdekking van tantra ogen staren

Na mijn ervaringen in tantra waarin het contact met andere mensen voor mij een nieuwe dimensie kreeg, ben ik dit ook gaan integreren in mijn “Goedendag”. Vandaag gaat het “Goedendag” proces spontaan, vanuit mijn hart. Ik kijk iedereen aan, glimlach dankbaar dat ik iemand mag ontmoeten, als het even kan kijk ik in de ogen, zeg mijn “Goedendag” en sta open voor welke reactie er ook komt en neem de tijd. Ook als er soms geen reactie komt.

“Goedendag” is eigenlijk een teken van liefde naar andere levende wezens met wie we allemaal verbonden zijn. “Goedendag” zegt: “Ik zie je”, “je bestaat”, “je bent mooi zoals je bent” en “mag je hiermee mijn onvoorwaardelijke liefde voor jou ontvangen”. Een teken dat mij echt laat genieten van elk moment en dat wens ik iedereen toe. Zoals Jessica Graham het zo mooi zegt: “Ik zie je, ik hou van je”.  

Steven Deschuyteneer Kinderen dit is waar ze echt behoefte aan hebben Jessica Graham

 #goedendag #liefde

Dat buikje en wat er eenvoudig aan doen?

Steven Deschuyteneer Dat buikje en wat er eenvoudig aan doen

Ik wil wel zo’n sixpack, ja natuurlijk. Nu al bij al, ben ik tevreden met mijn buik… Een bekend gevoel? De buik had slechter kunnen zijn en dus ben ik er tevreden mee. Of althans dat is wat ik mezelf wijsmaak.

Steven Deschuyteneer Dat buikje en wat er eenvoudig aan doen Facebook

Ik ga mijn buik zeker niet openlijk tonen, hoe meer ik hem verborgen kan houden hoe beter en als hij dan toch te zien is, houd ik hem in een positie die ik aanvaardbaar vind. Een behoorlijk energieverslindende bezigheid, nu weet ik vrij zeker dat ik daarin niet de enige ben. En het universum dat dan naar me toekomt besteedt er weer wonderbaarlijke aandacht aan, zoals te zien is op de foto links hiervan.

Toen ik nog maar een paar maanden oud was, had ik iets aan mijn darmen dat geopereerd moest worden. De dokters hebben prachtig werk verricht, ik ben ze er eeuwig dankbaar voor en mijn lichaam heeft zich wonderbaarlijk aangepast. Voor mij een wonder van de natuur in al haar glorie en levendigheid.

Een buik met een verschil links versus rechts, een gemaakte navel en een duidelijk zichtbaar litteken is wat ik mee zou nemen om het te verwerken. Mijn mentaal zou me de hele tijd vertellen dat het goed is zo, maar toch merk ik aan mijn daden dat ik het nog niet helemaal verwerkt heb.

Dat opmerken is iets wat ik pas onlangs ontdekt heb, nu ik meer en meer overga van mentaal denken naar voelen met mijn hart. Waardoor ik duidelijk het verschil kan zien. Het feit dat ik zeg dat het veel erger zou kunnen, is voor mij slechts een tussenweg om te minimaliseren waar ik onder lijd. Met die uitspraak verwerk ik het niet, nu is het natuurlijk nog altijd beter dan er alleen maar negatief over te piekeren.

Steven Deschuyteneer Elke dag bidden, dit is het verschil dat het maakt

Vandaag werk ik eraan om blij te zijn met wat ik heb. Want wat ik in het verleden ook heb gemerkt, is dat als ik stop met me ergens zorgen over te maken, ik het heb opgelost (of laten oplossen) en dat ik dan klaar ben om me over iets anders zorgen te maken. En ik kan zeggen, ja enkel die buik, nu als ik kritisch ben en snel naar mezelf kijk, zijn het tanden, neus, voeten … Interessant is ook om erover te mediteren of me voor te stellen, neem dat ik nu die sixpack heb, in wat is mijn leven veranderd of verbeterd daarmee? Vaak is het antwoord, nou, uh, niets of hooguit iets ingebeeld. Ik heb ook gehoord dat sommige mensen bepaalde dingen niet willen veranderen, hoe moeilijk ook, omdat ze anders verliezen wat ze omschrijven als hun hele wezen. Inspirerende en interessante zienswijze.

Steven Deschuyteneer Dat buikje en wat er eenvoudig aan doen Las Vegas

Ik kwam vrij snel tot de conclusie dat het antwoord en de verwerking bij mijzelf ligt. Zolang ik opmerkingen, commentaar… of wat dan ook krijg over mijn lichaam, mijn gedrag… betekent het dat ik nog moet werken aan de totale acceptatie van mezelf. Wanneer de acceptatie compleet is, zal alles stoppen, zal de verwerking voltooid zijn en is het tijd om verder te groeien op andere gebieden.

Wat mijn buik betreft, ben ik er nog niet, wees gerust. Dit onderwerp is er een echt begin van. Nu is het verwerkingsproces een aangenaam pad om te bewandelen, aangenamer dan al mijn energie te steken in het bedekken en anders doen lijken van de werkelijkheid.

We zijn allemaal mooi zoals we zijn, we hebben het om de één of andere reden nog zo moeilijk om dat te accepteren, dus komen we op ons pad dingen tegen die ons dat leren.

Steven Deschuyteneer Dat buikje en wat er eenvoudig aan doen koe

#aanvaarden #buik

Verdwaald in deze wereld?

Steven Deschuyteneer Verdwaald in deze wereld Luna

Toen ik een klein kind was, nog maar een paar jaar oud, herinner ik mij nog goed de beelden op TV van kinderen in Afrika die honger leden en onder de vliegen zaten. Het contrast met wat ik beleefde was enorm en het was ongelooflijk dat juist op een andere plek op aarde het verschil zo groot kon zijn. Het voelde niet goed.

Hoewel ik vandaag weet dat sommigen, waaronder ikzelf, dingen moeten meemaken die niet aangenaam zijn om in te groeien, kan wat ik op TV zag, wat deze kinderen meemaken, daar op geen enkele manier deel van uitmaken. Als kind werd ik gerustgesteld dat er mechanismen bestonden om dat probleem via allerlei organisaties op te lossen.

Steven Deschuyteneer Verdwaald in deze wereld honger

Nu, tientallen jaren later, zie ik nog steeds dat mensen honger lijden en in dezelfde afschuwelijke omstandigheden leven die ik als kind zag. Als ik dan hoor welke bedragen sommige beroemdheden of atleten betaald worden om te helpen met de kapitalistische overconsumptie, dan word ik daar misselijk van! Waarom staat dat niet in de weg van een bewustzijn op hoger niveau? Hoe te leven met deze kennis? Prachtig gedemonstreerd in Pink’s “Dear Mr. President“.

Waarom kan ik, met mijn overconsumptie, niet delen of ervoor zorgen dat alle mensen op aarde een fatsoenlijk leven leiden met warmte, voedsel en liefde? Natuurlijk zijn er veel mensen op aarde die geweldige dingen doen om te proberen deze situaties uit de wereld te helpen. Nu lijkt het erop dat ik als menselijke soort zo ben losgekoppeld van wat mijn werkelijkheid zou moeten zijn, dat ik de basiswaarde zoals liefde, mededogen, vriendelijkheid…. die ik normaal gesproken zo goed aanvoel, totaal niet meer herken.

Steven Deschuyteneer Verdwaald in deze wereld verloren

Soms voel ik me echt verloren in deze wereld. Sinds ik mijn eetgewoonten heb veranderd denk ik hier meer en meer over na. Waar draait het allemaal om in deze wereld? Het lijkt wel of alles om geld draait, is er dan echt niets anders? Deze reflectie wordt prachtig geïllustreerd in deze video en muziek van Moby.

In het moderne leven zijn dingen individualistischer dan ooit tevoren. Mensen kijken meer op hun telefoon dan naar het echte leven. Alleen op momenten van ernstige ziekte of begrafenissen kunnen we die individuele wereld loslaten en ons ten diepste met elkaar verbinden.

Voor 3 basis zaken zoals eten, voortplanten en slapen, belangrijke activiteiten van dieren, staan de meeste mensen er totaal los van. Dieren vinden hun voedsel, begrijpen wanneer ze moeten slapen en weten hoe ze zich moeten voortplanten. Hoe komt dat dat de mens dit niet meer weet? Omdat mensen dingen wordt opgelegd, aangeleerd, getoond en niet meer intuïtief aangevoeld en of met liefde aangeleerd.

Steven Deschuyteneer Een kleine verandering die iedereen kan doen voor een betere wereld industrie

Mij wordt niet geleerd waar en hoe ik mijn voedsel moet maken. In plaats daarvan word ik indirect gedwongen om iets op een bepaalde plaats te kopen.

Voortplanting is in de meeste vormen voor mij verborgen en als ik er eindelijk mee in contact kom, moet ik het zelf uitzoeken.

Steven Deschuyteneer Verdwaald in deze wereld koffie

Voor slaap luister ik niet naar mijn lichaam, ik ga slapen wanneer ik denk dat het cultureel normaal is om te gaan slapen. Ik gebruiken allerlei gifstoffen om vroeger op te staan en later te gaan slapen. Welk resultaat kan ik verwachten?

Ik neem het niemand kwalijk, iedereen doet wat hij denkt dat het beste is voor….

Wel vaak is het antwoord, voor…, voor ONSZELF.

Onszelf is een heel goed begin, nu moet ik vaak tot de conclusie komen dat veel dingen voor anderen worden gedaan. Wat het nog beter maakt en waarom zou ik het daarbij laten?

Mijzelf

Familie

Vrienden

Andere

Mensen

Dieren

Levende wezens

Vroeg of laat ontdek ik dat alles met elkaar verbonden is, dat ik één ben met alles, het is dus een goed begin om al het leven op aarde lief te hebben.

Steven Deschuyteneer Verdwaald in deze wereld dier mens natuur

#EEN #samen #liefde #Moby

Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst, hoe komt dat?

Steven Deschuyteneer Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst hoe komt dat

Persoonlijk denk ik dat elke gewelddadige of schadelijke daad die ik doe, bij me blijft tot ik er innerlijke vrede mee heb gevonden. Een stille, tijdrovende bezigheid en één van de belangrijkste redenen waarom ‘Ahimsa’ zo zinvol voor me is. Met die overtuiging denk ik dat ik heel erg beïnvloed wordt door mijn geweten over dingen waarvan ik denk dat ik ze goed doe, toch? Dat ik mij inbeeld dat ik ze goed doe. Laten we het onbewust noemen.

Het milieu, de planeet en vervuiling zijn daar een goed voorbeeld van. Ik hoor vaak, het is echt een zooitje wat de mensen hier op aarde doen, nou dat ben ik niet, ik;

  • Heb een elektrische auto
  • Heb spaarlampen
  • Gebruik windenergie
  • Gebruik zonne-energie
  • Heb een warmtepomp

Is dit de oplossing voor de problemen?

Het is zeker een positieve richting …

Kunnen we echt niet beter en is wat ik wil?

Wil ik een landschap vol windmolens, fotovoltaïsche panelen, etc….?

Steven Deschuyteneer Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst windmolens
  • Is het probleem niet dat ik de auto te veel gebruik, in plaats van de verkeerde auto?
  • Is het probleem niet dat ik te snel wil gaan, in plaats van te proberen dingen te vinden die me sneller doen gaan?
  • Is niet het eerste probleem dat ik te veel energie gebruik, en dan pas de verkeerde energie?
Steven Deschuyteneer Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst minimalist

Natuurlijk zal dit in het begin voor de rijken waarschijnlijk gemakkelijker zijn om over deze vragen na te denken dan voor de armen. Nu is een weg een weg, als er een file is, is dat voor iedereen.

  • Wat als ik iets in 10 minuten met de fiets zou kunnen doen, of in 20 minuten lopen en in 2 uur met de auto, wat zou ik dan kiezen?
  • Wat als water, fruit en groenten 5% belasting hebben en alle andere voedingsmiddelen 400% belasting, wat zou ik dan kiezen?
  • Wat als elektriciteit nog duurder is dan nu, en dat hoe meer ik gebruik voor niet levensnoodzakelijke energie hoe meer ik ervoor betaal, wat zou ik dan doen?

Ik geloof sterk dat ik iets aan de oorzaak moet doen, want de meeste dingen waar ik deel van uitmaak, wil ik anders niet veranderen. Met alles wat ik tot nu toe heb gezien, geloof ik wel dat ontmoediging aan de oorzaak, waarschijnlijk het enige is dat mij echt zal doen veranderen, als ik natuurlijk de verandering wil…

Steven Deschuyteneer Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst oorzaak

Dus is ontmoediging het enige dat ons kan redden?

Ik dacht van wel, totdat ik het volgende las op NutritionFacts.org:

Wel in 2011 introduceerde Denemarken ‘s werelds eerste belasting op verzadigd vet. Een goede stap van ontmoediging zou ik denken. Wel “Na slechts 15 maanden werd de vetbelasting echter afgeschaft,” als gevolg van massale druk van de belangen van landbouw- en voedselbedrijven. Kapitalisme boven gezondheid.

Net zoals de aanpak voor alcohol-, tabaks- en, meer recent, voedselgerelateerde bedrijfsbelangen verleggen ze de focus van gezondheid naar de beperking van de keuzes van mensen. De mensen moeten toch die ongezonde producten kunnen kiezen, en hebben dan “persoonlijke verantwoordelijkheid”, niet?

Maar laten we, omwille van het argument, deze spillover-effecten, de zogenaamde externe effecten, vergeten. Als iemand de gevaren begrijpt, zou hij dan niet moeten kunnen doen wat hij wil? Welnu, “ten eerste wordt aangenomen dat individuen toegang hebben tot accurate en evenwichtige informatie die relevant is voor hun beslissingen…maar opzettelijke bemoeienis van de industrie heeft vaak situaties gecreëerd waarin consumenten alleen toegang hebben tot onvolledige en onnauwkeurige informatie…Tientallen jaren lang hebben tabaksfabrikanten met succes wetenschappelijk bewijs van de gevaren van roken onderdrukt of ondermijnd en de bezorgdheid over de volksgezondheid, waartoe deze informatie aanleiding gaf, gebagatelliseerd.”

“De doelbewuste strategie van de tabaksindustrie om wetenschappelijk bewijs in twijfel te trekken, ondermijnt het vermogen van rokers om te begrijpen welke schade roken veroorzaakt en ondermijnt als zodanig het hele concept dat roken een weloverwogen keuze is. “Tabaksfabrikanten hebben rokers waarheidsgetrouwe informatie onthouden…maar rokers wel verantwoordelijk gehouden voor het oplopen van ziekten die ertoe zullen leiden dat de helft van hen voortijdig zal sterven. In dit soort situaties is overheidsingrijpen van vitaal belang om consumenten te beschermen tegen roofzuchtige industrieën….”

Is de voedingsindustrie anders? “Het publiek wordt gebombardeerd met informatie en het is moeilijk te zeggen wat waar is, wat niet waar is en wat alleen maar overdreven is. Voedingsmiddelen worden verkocht zonder duidelijkheid over de voedingswaarde of schadelijke effecten.” Weet je nog hoe de voedingsindustrie een miljard dollar uitgaf om ervoor te zorgen dat het gemakkelijk te begrijpen stoplicht-etiketteringssysteem op voedsel, nooit het daglicht zag en werd vervangen door onleesbare etikettering? Dat is tien keer meer geld dan de farmaceutische industrie uitgeeft aan lobbyen in de Verenigde Staten. Het is in het belang van de voedingsindustrie om het publiek te verwarren over voeding.

NutritionFacts.org werd gelanceerd om dit bewijs aan te tonen.

Alles wat ik hier lees verbaasde me helemaal niet, dat had ik ook allemaal natuurlijk ontdekt met mijn veranderde eetpatroon. Wat kan ik hier nu als individu tegen doen?

Een goed begin is wat Yuval Noah Harari beschreef in zijn boek:

Misschien vind je het wel prima om je over te leveren aan de algoritmen en die van alles voor jou en de rest van de wereld te laten beslissen, als ze dat zo goed kunnen. Als dat zo is, maak je dan niet druk en ga er gewoon lekker voor zitten, want dan hoef je niets te doen. De algoritmen zorgen voor alles. Maar als je nog een beetje de controle wilt houden over je eigen bestaan en de toekomst van het leven op aarde, dan zul je harder je best moeten doen dan het algoritmen, Amazon en de regering, en moet je zorgen dat je jezelf leert kennen voordat zij dat doen.

Steven Deschuyteneer Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst lucht

#laatjenietbeinvloeden #YuvalNoahHarari #NutritionFactsorg

Hier is waarom kinderen hoop geven voor de toekomst!

Steven Deschuyteneer Hier is waarom kinderen hoop geven voor de toekomst

Ik herinner me nog heel goed dat enkele seconden na de geboorte van mijn eerste kind, de verpleegster mijn zoon in mijn handen gaf. Het was magisch, mooi, onbeschrijflijk en een groot en onvergetelijk moment in mijn leven. Enige tijd later, toen we het ziekenhuis verlieten, realiseerde ik me dat, hoewel we vrij goede informatie hadden gekregen, er niet echt een handleiding was gegeven over hoe je kinderen best kunt opvoeden.

Steven Deschuyteneer Hier is waarom kinderen hoop geven voor de toekomst handleiding

Hoewel ik veel over het onderwerp heb geleerd, vraag ik me echt af of er op een gegeven moment niet een nieuwe handleiding of manier moet komen? Ter vervanging van wat vandaag de dag cultureel bekend en geaccepteerd is, en dat ik als ouder gewoon als een aap overneem door niet beter te weten.

Als ik bijvoorbeeld, kijk naar melk of voedsel in het algemeen. Kinderen hebben inderdaad voeding nodig, melk, nu van hun moeder, toch? Waarom geven we hen de melk die normaal voor een kalf bestemd is? Waarom geven we ze zakjes poeder die oplossen in water? Dat zijn vragen die ik mezelf toen niet durfde te stellen, omdat ik er eigenlijk nergens een antwoord op vond, ik deed het gewoon.

Steven Deschuyteneer Waarom leer ik dit niet op school kinderen

En als de kinderen wat groter zijn gaan ze naar school. Waarom leren kinderen +-20 jaar lang dingen, die ze vervolgens +-20 jaar lang weer afleren? Ik heb gehoord dat de school vooral is opgericht omdat volwassenen moesten werken en niet voor hun kinderen konden zorgen. En als dat zo is, is het dan logisch dat we ze op school opvoeden om zo snel mogelijk in de kapitalistische maatschappij terecht te komen, en niet om echt hun meest authentieke zelf te worden?

Ik ben er sterk van overtuigd dat iedereen hier, om als soort te overleven, een missie heeft die hij of zij van nature als de beste zal uitvoeren. Nu kan bijna niemand van nature ontwikkelen wat hij leuk vindt en waar hij goed in is, in feite omdat hem op school wordt geleerd precies hetzelfde te zijn als de andere kinderen, wat gewoon tegen de natuur ingaat. Waarom doe ik dan toch het bovenstaande, omdat mij dat zo geleerd is en omdat het vroeger zo was.

Steven Deschuyteneer Waarom het vaccin de enige oplossing is aarde

We hebben van generatie op generatie gekopieerd zonder te beseffen dat we onze eigen soort uitroeien. We leven op een manier die niet duurzaam is voor onze planeet. Als ik alleen al naar de vleesindustrie kijk, is er niet genoeg om alle mensen te voeden en op deze planeet te laten leven, dit zou me toch vragen moeten doen stellen?

Nu is er hoop, en ik zal zelfs enkele positieve dingen zeggen over technologie (waarvan sommigen misschien denken dat ik er een beetje tegen ben, wat echt niet het geval is). Het is goed (het kan altijd van twee kanten bekeken worden, natuurlijk) dat ik tegenwoordig nieuws krijg, niet alleen van één krant die een monopolie heeft en individueel bepaalt hoe ik het nieuws krijg. Het is eerder zo dat ik zelf kan beslissen wie mij het nieuws bezorgt en dat ik zelf kan beslissen of ik het positief of het negatief vind.

Dit zorgt ervoor dat heel wat jonge mensen nu niet meer zo goed luisteren naar wat ouders en leraren hen vertellen. Die vervelende rebelse kinderen, toch? Ze rebelleren? Niet echt, ze zijn gewoon niet meer gehersenspoeld en moeten niet meer geloven wat sommigen hen willen doen geloven. Ze kunnen op natuurlijke wijze creëren wat goed voor hen voelt en welke richting ze uit moeten. Er zijn inderdaad enkele valkuilen waartegen ze zich moeten beschermen, maar op de meeste dingen vinden ze vanzelf het antwoord.

Steven Deschuyteneer Hier is waarom kinderen hoop geven voor de toekomst rebel

Waarom willen sommige kinderen vegetariër worden nadat ze weten wat er gebeurt met de dieren die ze eten? Zou het niet zo kunnen zijn, dat zij geen vlees meer eten, niet omdat iemand hen dat gezegd heeft en meer omdat zij nu hun eigen natuurlijke instinct volgen?

Ik denk dat we steeds meer vraagtekens zetten bij wat we weten. Waarom weten we het? Waar komt de informatie vandaan? Meer en meer komen we tot de conclusie dat we doen wat we doen omdat iemand ons dat gezegd heeft. Waarom heb ik pas onlangs in mijn leven over voeding, Ahimsa…geleerd?

Steven Deschuyteneer Is dit hoe we verondersteld worden ons leven te leven Ahimsa

Aan de andere kant heb ik wel vanaf de eerste dag op aarde geleerd: kom voor jezelf op, vecht zelfs als het moet, want niemand anders zal het voor mij doen. Ik moest enorm ontleren van die individualiteit. Nu is het natuurlijk eng dat we vandaag de dag in een wereld leven die voor mij gemakkelijker is, als ik gewoon doe wat me gezegd wordt, dan als ik doe, wat ik voel, waarvan ik voel dat het het juiste is om te doen.

Ik geloof dat we op de één of andere manier het handboek kwijt zijn geraakt. Nu de toekomstige generaties langzaam van richting veranderen, zal ik mijn best doen om hen zo goed mogelijk te steunen. Ik ben er zeker van dat we op een gegeven moment weer op het rechte pad komen en als we dat niet doen, ben ik er zeker van dat de natuur ons daarbij zal helpen (of dat nu positief of negatief is, is een andere zaak).

De natuur zit in ons allemaal!

Steven Deschuyteneer Hier is waarom kinderen hoop geven voor de toekomst natuur Luna

#Ahimsa #natuur #hoop #kinderen

« Oudere berichten