stevendeschuyteneer

Categorie: Sport (Pagina 1 van 2)

Ik sport veel en verlies geen gewicht, waarom?

Steven Deschuyteneer Ik sport veel en verlies geen gewicht waarom basket

35 jaar lang geloofde ik dat als ik wilde afvallen, ik moest sporten. Er werd mij verteld dat het een lineaire curve zou zijn, hoe meer ik sport, hoe meer gewicht ik zal verliezen. Van mijn 16 jaar tot mijn 35 jaar woog ik ongeveer 80 kg, voor 1m85. Ik kon vet voelen rond mijn lichaam, had niet de energie om al het vet om te zetten in spieren en in het algemeen voelde ik me er niet zo goed bij.

Door veel te sporten (bijna elke dag, hardlopen, zwemmen, fitness…) kwam ik tot 78 kg, best of best 77 kg, wat me wat frustratie gaf dat ik niet meer kon verliezen. Ik ben ook gestegen tot 83 kg, het ergste van het ergste zelfs 85 kg. Als ik tijdens deze sportactiviteiten geblesseerd zou raken, zou ik nog meer gefrustreerd zijn omdat ik weer gewicht aankom en opnieuw zal moeten beginnen.

Steven Deschuyteneer Ik sport veel en verlies geen gewicht waarom DNA

Tot mijn 35e geloofde ik echt dat die 80 kg mijn gewicht was, daar kan ik niets aan doen en dat zal ik altijd blijven wegen, het was als mijn voorgedefinieerde biologische gewicht, het zit in mijn genen. Het enige wat waarschijnlijk niet was veranderd in die bijna 20 jaar was de manier waarop ik at.

Toen ik in 2014 mijn eetgewoonten veranderde, realiseerde ik me na enige tijd dat mijn gewicht ook veranderde, ik zat ineens op 72 kg (eigenlijk weg van een heleboel rotzooi die ik vroeger in mijn lichaam meedroeg) en ging zelfs tot 69 kg in extreme detox. Bij het uitleggen van mijn veranderde levensstijl aan de dokter waren alle gedragingen meer dan normaal. Nu is dit volledig in strijd met mijn geloof in mijn voorgedefinieerde biologische gewicht. Ik moet toegeven dat ik wat tijd nodig had om dat te accepteren en te geloven.

Steven Deschuyteneer Ik sport veel en verlies geen gewicht waarom kersen

Vandaag weet ik dat ik altijd hetzelfde zal wegen, als ik altijd hetzelfde eet, hoeveel activiteit ik ook zou doen. De activiteiten maakten me fitter, dynamischer, meer spieren… nu heb ik er nooit echt gewicht mee verloren. Vandaag van het voedsel dat me over het algemeen goed doet voelen, geeft me meer energie, op basis van fruit en groenten zo dicht mogelijk bij hun natuurlijke staat, kom ik niet aan. Wat leuk is, is dat ik zoveel kan eten als ik wil, me achteraf niet slecht voel en niet aankom. Bovendien is het emotioneel te veel eten dat ik soms doe, geen probleem met dat eten. Wat te veel is voor mijn lichaam, neemt het niet echt op, ik heb het gevoel dat ik niet echt honger heb, ik begrijp duidelijk de emotionele kant ervan en tegelijkertijd kan ik de oorzaak ervan aanpakken door middel van verschillende technieken die ik door deze nieuwe eetcultuur heb ontdekt.

Omdat mijn gewicht vandaag de dag mijn ideale natuurlijke gewicht (denk ik…geloof ik), heb ik ook veel minder blessures of overbelasting problemen dan voorheen. Ik heb ook veel meer energie om activiteiten te doen, die ik vroeger miste toen ik begon. Vandaag begrijp ik duidelijk dat ik gewicht verlies door wat ik eet en dat ik fit word door te bewegen.

Steven Deschuyteneer Hoeveel lijden van levende wezens brengt een dagje shopping Thinking Mu

Als ik eet wat ik altijd heb gegeten, weeg ik wat ik altijd heb gewogen. De verandering ligt in mijn handen!

#natuur #voeding #sport #gewicht

Blessure, pijn of ziek, hier is een mogelijke oplossing!

Steven Deschuyteneer Blessure, pijn of ziek, hier is een mogelijke oplossing boom

In deze moderne tijd kunnen we dit blessure 2.0, pijn 2.0 of ziek 2.0 noemen.

Vroeger was voor mij een blessure 1.0, pijn 1.0 of ziek 1.0, ik deed ergens iets verkeerds, deed iets stoms, geforceerd en voila het resultaat. Letsel 1.0, pijn 1.0 of ziek 1.0 werden mij uitgelegd als zeer negatief, ga nu naar de dokter, volg alles wat hij zegt en neem je medicatie.

Bovendien had ik hypochondrie (kortom, mensen met hypochondrie denken vaak dat ze een ernstige ziekte hebben. Allerlei veel voorkomende lichamelijke klachten worden gezien als tekenen van een ernstige ziekte, zoals een steek, jeuk of kramp. Het is erg moeilijk om iemand met hypochondrie gerust te stellen). Gelukkig had ik een openhartige dokter die me dit netjes uitlegde toen ik er klaar voor was.

Steven Deschuyteneer Blessure, pijn of ziek, hier is een mogelijke oplossing bloem

Ik heb nu nog vaak een blessure, pijn of ziekte, nu ik zou het versie 2.0 noemen. Helemaal niet negatief. Ik zou het meer omschrijven als signalen van leven. Signalen die me een richting laten zien, die me aanmoedigen om sommige dingen anders te bekijken en misschien zelfs te veranderen.

Vanaf het moment dat ik in 2014 deze andere kant op ging, is één van mijn belangrijkste doelen altijd geweest om geen medicijnen te gebruiken. Ik heb zelf niet veel vertrouwen in medicatie, ze hebben bijna allemaal bijwerkingen en zijn alleen bedoeld om de symptomen te verdoezelen. Nu is er helaas soms geen andere kennis beschikbaar en is een medicijn de enige oplossing die ik heb.

Steven Deschuyteneer Blessure, pijn of ziek, hier is een mogelijke oplossing spinazie

Wat ik wel zie is dat veel medicijnen voor de behandeling van chronische ziekten en dgl. ook planten bevatten. Broccoli, bloemkool, groene bladgroenten … zijn slechts enkele van de groenten die uitstekende remedies bevatten om mijn lichaam te helpen genezen. Waarom? Nou, ik denk misschien dat de natuur ze voor ons heeft gemaakt. Wat zou er gebeuren als we ze daadwerkelijk dicht bij hun oorspronkelijke staat aten? Zou het kunnen dat we deze uitstekende genezende middelen in ons lichaam hebben? Persoonlijk zeg ik niet dat het zou kunnen, maar ik ben ervan overtuigd dat het zo is.

Dus als ik me losmaak van verwerkt voedsel in het algemeen en terugga naar plantaardig voedsel dat zo dicht mogelijk bij hun volledige voedingsstatus ligt, dan denk ik dat we de voordelen voor de gezondheid zullen gaan zien.

Steven Deschuyteneer Blessure, pijn of ziek, hier is een mogelijke oplossing kale

Hippocrates zei niet voor niets “Laat je eten je medicijn zijn en je medicijn je voedsel“. Dus we weten het al en het is niet echt nieuw.

Dus de integratie van de natuurlijke ingrediënten van de geneeskunde in mijn dieet is zeker een zeer goede stap in de goede richting om zonder medicijnen verder te gaan. Nu is dit voor mij nog niet helemaal blessure 2.0, pijn 2.0 of zieke 2.0.

Het heeft me 40 jaar gekost om te begrijpen dat achter blessure, pijn of ziekte, iets wat ik in het verleden volledig lichamelijk zou hebben beschreven, altijd iets mentaal zit. De uitdrukking van blessure, pijn of ziekte, die ik vanaf nu een gevoel ga noemen, geeft me aan dat er ergens in mijn leven iets niet klopt. Het is dus een positief gevoel dat me aanmoedigt om aan mijn leven te werken, om het beter te maken en niet iets negatiefs zoals het vaak wordt weerspiegeld in de huidige maatschappij. Het betekent dat er nog steeds wonden in mijn leven zijn waar ik misschien aan moet werken. Ik ben er persoonlijk van overtuigd dat als we dit alles met elkaar zouden kunnen delen en met iedereen openlijk over onze wonden zouden kunnen praten, we hier samen heel gemakkelijk oplossingen voor zouden kunnen vinden zonder zeer gecompliceerde of moeilijke studies.

Steven Deschuyteneer Die lieve ogen die niet genezen help me wie kan mentaal

Nu doen we dit “nog” niet, dus moeten we op zoek naar andere manieren. Ik heb wel mensen in mijn entourage die me wat aanwijzingen kunnen geven, nu val ik ook terug op de literatuur die hierover is geschreven. Een zeer interessant boek hieromtrent, wel in het frans, is dat van Christian Flèche “Décodage biologique des maladies – L’encyclopédie des correspondances symptômes-émotions”. Vrij vertaald als “Biologische decodering van ziekten – De encyclopedie van overeenstemmende symptomen-emoties”.

Steven Deschuyteneer Blessure, pijn of ziek, hier is een mogelijke oplossing boek

Het kijken naar dit gevoel met een positieve houding, een dankbaarheid voor de begeleiding, voedsel dat me helpt om me beter te voelen, het doen van de fysieke oefeningen om me beter te voelen (dit kan soms gewoon rust zijn) en het diepere werk naar het mentale achter het gevoel is voor mij zo’n positieve ontdekking geweest, dat ik eigenlijk stiekem wens dat ik nooit de 1.0 definitie had geleerd.

De wonde is de plaats waar het Licht je binnenkomt.” – Rumi

Steven Deschuyteneer Blessure, pijn of ziek, hier is een mogelijke oplossing Beauvechain

#positief #positiefgevoel #positiefgenezen

De speelstraat, een echte oplossing?

Steven Deschuyteneer De speelstraat een echte oplossing tekening

Ik ben opgegroeid in een wijk, de seizoenswijk was de naam. Het is eigenlijk een wijk met een paar straten, veel huizen dicht bij elkaar en een speeltuin in het midden. Ik denk dat iedereen wist wie, wie was, geen mysterieuze bewoners. Niet dat we het allemaal goed met elkaar konden vinden, nu we wisten wie waar woont en wie met welke auto rijdt.

Vlak voor het huis waar ik woonde; was een klein gazon, een ideale plek om te voetballen. Vooral ideaal voor de kinderen, ik ga me niet uitspreken voor de volwassenen die eromheen wonen. Hoe ouder ik werd, hoe verder weg van het doel ik moest gaan staan om de bal op doel te trappen, waardoor ik uiteindelijk op straat kwam te staan.

Behalve bewoners van de wijk of bezoekers was er niet veel verkeer op straat. De kinderen gingen aan de zijkant, lieten de auto’s door, de auto’s reden langzaam en de meeste maakten een dankbaar gebaar. Het werkte bijna perfect.

Steven Deschuyteneer De speelstraat een echte oplossing

Toen ik in 2004 in Beauvechain kwam wonen op een open baan in de natuur, ook al is de snelheidslimiet 50 km/u, zouden auto’s die voorbijrijden met meer dan 100 km/u geen uitzondering zijn. Het eerste wat ik plaatste was een hek tussen ons huis en de straat om huisdieren en kinderen te beschermen tegen deze mogelijke moorden.

Ik vond het spijtig, nu nam ik aan dat dit de prijs was die we moesten betalen om in zo’n natuurlijke omgeving te kunnen leven. Het is iets wat bekend is in de gemeente, iedereen is er op een gegeven moment schuldig aan en we kunnen er geen oplossing voor vinden.

Als we er met de gemeente over praten, merk je dat de gemeente probeert een politieke oplossing te vinden en natuurlijk schoppen ze altijd iemand tegen de schenen. Ze zoeken dus naar een compromis waar iedereen mee kan leven en waar niemand echt tevreden mee is.

Steven Deschuyteneer Beauvechain en 2030 auto snel

Zijdelings geparkeerde auto’s (maakt niemand bang en leidt tot schade aan de auto’s door aanrijdingen vaak met vluchtmisdrijf), het toepassen van vernauwingen (deze mogen niet te klein zijn anders komen de bussen niet voorbij en is het voor de auto’s gewoon slalom), het toepassen van vluchtheuvels (dit veroorzaakt grondtrillingen die zeer zwaar zijn in huizen en zelfs schade veroorzaken), eenrichtingsverkeer of straten (tijdelijk) afsluiten worden nooit overwogen omdat dat mogelijk te veel vijanden voor de politiek zou kunnen betekenen. Vijanden voor de politiek betekent minder stemmen, dus het spel zou wel eens helemaal voorbij kunnen zijn voor de politici en dus we komen er niet.

Ik heb zelf, omdat ik me er vanaf het begin volledig bij neergelegd had, niet echt ingezien hoe ik er als burger iets aan zou kunnen doen. Totdat mijn zoon onlangs een basketbalring kreeg die makkelijk te verplaatsen is. Omdat onze straat groot, mooi en licht is, met de wind snel droog, leek me dit een ideale plek om de ring soms op te zetten. We zien ook het verkeer in beide richtingen vrij goed aankomen. De kinderen vonden het een spannend idee, nu waren ze een beetje bang omdat ze nooit op straat hebben gespeeld en het echt een drukke snelle weg is.

Steven Deschuyteneer De speelstraat een echte oplossing Beauvechain

Wat was de constatatie, het is superleuk en er is veel ruimte op straat. Niet veel mensen hebben een terras of oprit die even groot is als de straat. Zodra een chauffeur een persoon op straat ziet, gaat deze automatisch langzamer. Zelfs de meest roekeloze bestuurders passeren veel langzamer dan 50 km/u. Mijn kinderen hadden dit ook gemerkt en waren verbaasd over het resultaat. Hierdoor kan ik de auto’s nog beter zien aankomen (moet toegeven dat het sinds de lockdown relaxatie niet meer 100% efficiënt is en dat sommigen om een of andere reden onder grote druk staan om zo snel mogelijk ergens te komen. Kost wat het kost).

Het leek erop dat als er geen menselijk contact is, mensen zich niet storen aan hun acties en doen wat ze willen. Nu, zodra ze iemand in de ogen moeten kijken, hebben ze veel meer moeite om dezelfde acties te doen, de roekeloze snelheid hier. Ze worden zich meer bewust van hun acties en willen om een of andere reden niet aan hen gekoppeld worden. Zij zijn de voorbeeldige burgers, nietwaar.

Ik sta mooi aan de kant van de weg als er een auto in aantocht is, we zwaaien naar elkaar als de chauffeur dat wil en er wordt zelfs soms gestopt om een praatje te maken. Het resultaat tot nu toe, iedereen lijkt gelukkig of dat is tenminste wat ze overbrengen. Ik moet toegeven dat er meer leuke sporten zijn voor de buren dan het botsen van een basketbal, mijn excuses daarvoor … nu probeer ik niet te overdrijven en “I love this game”.

Kom gerust mee spelen!

Steven Deschuyteneer De speelstraat een echte oplossing foto

#spelen #speelstraat #oplossing #basketbal

Activiteiten blootsvoets doen, toch mee opletten bij sporten!

Steven Deschuyteneer Activiteiten blootsvoets doen, toch mee opletten bij sporten

Zoals ik hier uitleg, is het doen van activiteiten op blote voeten echt een nieuwe ontdekking voor mij. Nu gaat het niet altijd zoals ik hoop en ik denk dat het belangrijk is om ook de negatieve ervaringen te delen, zodat sommige dingen misschien kunnen worden vermeden voor andere. (Hoewel we allemaal ervaren wat we moeten doormaken, niet? Ook al is het soms moeilijk te accepteren.). Helaas heb ik met sommige van deze leuke ontdekkingen (zoals blote voeten) geen grenzen en moet ik vaak achteraf de gevolgen dragen. In het begin deed ik alles heel geleidelijk zoals de mensen in de barefoot winkel in Brussel me hadden uitgelegd.

Steven Deschuyteneer Sport spieren ego voeding Basket

Nu alles goed ging, ging ik steeds verder en buiten het basketbal deed ik bijna alles op blote voeten of in barefoot schoenen. Ook om een beter contact met de grond te hebben, heb ik alle zolen van mijn barefoot schoenen verwijderd. Het voelde allemaal geweldig en ik voelde echt dat mijn enkels, knieën en benen ook veel sterker werden.

Vlak voor de corona lock-down kreeg ik een mallet vinger en waarschijnlijk heb ik mijn frustratie verwerkt door hevig te blijven trainen. Tijdens de lockdown en 6 weken rust die ik normaal gesproken met de vinger had moeten nemen, liep ik elke 2 dagen 7 tot 10 km in mijn barefoot schoenen zonder zool, deed elke dag minstens 20 minuten yoga en een been/sprong training van 20 minuten, allemaal op blote voeten in de tuin.

Toen de vinger na 6 weken voorbij was, ben ik begonnen met daarbovenop ongeveer 100 basket shots te nemen per dag, meestal ook op blote voeten in de tuin. Na 2 weken begon ik echt pijn te krijgen in mijn polsen en achillespezen. Mijn pols had waarschijnlijk te maken met het feit dat door mijn mallet vinger ik mijn andere pols overbelast en niet goed gebruikte. Hiervoor ben ik naar de osteopaat gegaan die dit weer op zijn plaats heeft gezet en daarna heb ik het rustig aan gedaan en heb ik het laten genezen.

Steven Deschuyteneer Waarom blijven sporten in deze tijden training

De achillespezen daarentegen werden steeds slechter. ‘s Ochtends voelen ze erg stijf en zelfs het stappen begon moeilijk te worden. De achillespees kreeg dus echt volledige rust en allerlei massage, rek- en versterkende oefeningen. Terugkijkend leer ik hieruit dat ik met de mallet vinger echt de activiteiten met beide handen had moeten minimaliseren om niet te overbelasten of verkeerde bewegingen te maken. Iets dat steeds zeer moeilijk is voor mij.

Voor de achillespezen denk ik dat het simpelweg omzetten van 41 jaar normale schoenen in blote voeten in één jaar tijd, geen goed idee was. Ook al vond ik het kei leuk en zag ik nog vele andere voordelen. Voor het hardlopen en zeker voor de intensieve been/spring training had ik sportschoenen moeten blijven dragen.

Steven Deschuyteneer Voeding sport en vooroordelen Rich Roll Baie de Somme

Het voelde zo natuurlijk aan dat ik me niet kon voorstellen dat 41 jaar schoenen dragen zo veel invloed zou hebben, maar het heeft het wel voor mij. Thuis op blote voeten lopen, barefoot schoenen voor dagelijks gebruik…allemaal geen probleem naar mijn mening en zeker een aanrader… Op blote voeten lopen en beginnen met barefoot schoenen te sporten, toch wel voorzichtig mee zijn. Ik ben zelden gekwetst, ik ben er erg dankbaar voor en er zijn zeker dingen die ik leer van deze mentaal moeilijke momenten.

En dan nu echte rust, misschien wat fietsen of zwemmen, maar geen andere gekke activiteiten. Ik moet zeggen dat ik hier niet aan gewend ben en dat ik altijd gewend ben om een omweg te maken om toch activiteiten te kunnen doen. De pezen dwingen me op dit moment om geen activiteiten te doen en misschien is het tijd dat ik daar naar luister.

Als ik er ooit volledig van genezen ben, wat ik hoop, zal ik zeker een bericht schrijven voor degenen die dit bericht nog niet gelezen hebben of die, net als ik, dachten dat het hen niet zou overkomen. We leren allemaal van onze fouten, hopelijk.

En als iemand een goed advies heeft over het genezen van achillespezen, weze meer dan welkom!

Steven Deschuyteneer Activiteiten blootsvoets doen, toch mee opletten bij sporten avond

#sport #blootvoets #respecteerlimieten

Blootvoets bergwandelen, een goed idee?

Steven Deschuyteneer Bergwandeling blootvoets een goed idee

Eet totaal anders als mainstream, staat vol met tatoeages, neemt koude douches en nu gaat hij ook op blote voeten lopen, waar gaat dat heen Steven? Ik weet niet waar het naartoe gaat, ik kan alleen maar zeggen dat ik heel erg van dit leven hou.

Tot 2014 lette ik niet echt op mijn voeten. Het enige wat ik waarschijnlijk heb gedaan in mijn jeugd is proberen schoenen te vinden die ik hip en mooi vind. Ik had wel tenen die de neiging hadden om samen te vouwen (hamer- of klauwtenen). Misschien omdat ik soms schoenen kocht die te klein waren voor mijn voeten en misschien zat er ook wel een genetische kant aan. Was ik niet de enige in de familie die dat had?

Steven Deschuyteneer Bergwandeling blootvoets een goed idee 2020

Tot 2014 was dat het, daarna begon ik er echt steeds meer aandacht aan te besteden en thuis stapte ik in de zomer en de winter steeds meer op blote voeten. Ook ben ik geleidelijk aan op blote voeten in de tuin gaan lopen en geniet ik heel erg van de verbinding die het me met de grond geeft. Het voelde als een extra gevoel (gevoel door de voeten) dat ik tot dan toe had genegeerd.

Iets wat ik ook ontdekte, is dat door mijn meer open communicatie en het in vrede zijn met mijn gevoelens, de genetisch gefixeerde tenen als het ware begonnen te veranderen. Ze werden vlakker en er was ook meer ruimte tussen hen. Iets wat in de reflexologie als een normaal fenomeen werd beschreven. Dus mijn voeten gaven een teken van wie ik als persoon ben? Fascinerend, is het niet!

Steven Deschuyteneer Bergwandeling blootvoets een goed idee kind

Buiten trok ik mijn schoenen steeds weer aan, aangepast aan mijn activiteit (stadskleding, wandelen, basketbal, voetbal…). Het was juist een beetje anders voor bergwandelen. Als kind ging ik de eerste 14 jaar van mijn leeftijd op vakantie naar Oostenrijk en ik ken natuurlijk de traditionele bergschoenen. Ik denk dat ik ze zelf nooit echt heb gehad. Vanaf 2014 is het voor mij terug een waar genoegen om in de bergen te zijn. Ik probeer sinds dan de bergen altijd mee op te nemen in onze vakanties en nogal wat bergwandelingen te doen. Moet ik daar nu bergschoenen voor kopen? Aangezien het minimalisme al een beetje was doorgedrongen, had ik geen zin om een extra paar schoenen te kopen voor een bergwandeling.

Steven Deschuyteneer Bergwandeling blootvoets een goed idee Les Menuires

Dus ik begon te wandelen met mijn loopschoenen. Tijdens de wandelingen wezen voorbijgangers me vaak op mijn schoenen, die volgens hen helemaal niet geschikt waren voor de wandelingen die ik maakte. Ik heb inderdaad een aantal mooie houdingen ervaren om me rechtop te houden, nu had ik een zeker gevoel van souplesse (grotendeels door yoga) en aanpassing aan de situatie die me heel goed hielp met mijn loopschoenen in de bergen. Ik realiseerde me dat, als ik bergschoenen zou kopen, die soepelheid en aanpassing voor mij niet meer zou gebeuren, gezien het feit dat de belangrijkste reden van de bergschoen is om te beschermen. Dus bleef ik met mijn loopschoenen wandelen door de jaren heen.

Nu het lopen op blote voeten thuis binnen en buiten standaard is geworden, trek ik maar zelden schoenen aan thuis. In augustus 2019, terug op de Rich Roll podcast, hoorde ik Rich spreken met Tony Riddle, die op blote voeten loopt. Aan het einde van de podcast zei Rich dat hij met Tony zou lopen, niet op blote voeten, maar op zijn vivobarefoot. Ik dacht dat zo’n schoen iets zou zijn om mijn blote voeten gewoonte buitenshuis voort te zetten.

Steven Deschuyteneer Bergwandeling blootvoets een goed idee VivoBarefoot

In Brussel was er een winkel, waar ik een paar kocht om mee te lopen. In de winkel kreeg ik te horen dat ik het rustig aan moest doen, als mijn lichaam al 40 jaar gewend is aan het dragen van een gewone schoen, duurt het even om me aan te passen aan deze nieuwe vorm van schoenen die ruimte geeft aan de voet en de tenen om contact met de grond te hebben.

Ik heb geen aandelen, of commerciële doeleinden in het bedrijf, ik kan zeggen dat de schoenen een ware ontdekking waren. Ze mogen dan wel niet zo mooi zijn als andere schoenen, nu is het gevoel in hen groot. Ik heb nog nooit zoveel verschillende oppervlakken ontdekt en nog nooit was het wandelen en lopen zo’n leuke ontdekking activiteit.

Ik heb nu een paar om buitensporten te doen die de schoenen behoorlijk vuil maken en ik heb twee paar dat ik elke dag meer als stadsschoenen gebruik (zelf op kostuum). Onlangs heb ik zelfs een heel wandelweekend met hen gedaan in klein Zwitserland (Berdorf) in Luxemburg en ik ben zeker van plan om er mijn bergwandelingen in de Franse Alpen tijdens de zomervakantie mee te doen!

Get connected, met de voeten aan de grond!

Steven Deschuyteneer Bergwandeling blootvoets een goed idee Lac Les Menuires

#blootvoets #lopen #wandelen #vivobarefoot

Eindelijk ontlading, na 6 weken onthouding!

Tijd en gebeurtenissen die zich voordoen in de tijd, zijn iets heel bijzonders in het leven. Om dit te illustreren, begin ik met de meer dan 2000 jaar oude parabel van de Chinese boer.

Steven Deschuyteneer Eindelijk ontlading na 6 weken onthouding boer

Er was eens een oude Chinese boer (塞翁失馬) die in een jaar tijd kleine bedragen spaarde om een nieuw paard te kopen. Een dag nadat de boer het paard had gekocht, liep het weg.

Zijn buurman uitte zijn verdriet, maar de boer zelf was rustig. “Ik hoop dat je over dit slechte nieuws heen komt” zei de buurman.

“Misschien, ik kan niet zeggen of het goed of slecht nieuws is” antwoordde de boer.

De volgende dag keerde het paard uit zichzelf terug naar het huis van de boer, gevolgd door een kudde wilde paarden.

De buren kwamen en schreeuwden het uit: “Wat een geluk voor jou!” 

“Misschien, ik kan niet zeggen of het goed of slecht nieuws is,” antwoordde de boer en ging verder met zijn werk.

Terwijl hij probeerde een van de wilde paarden te temmen, viel de zoon van de boer en brak zijn been. De boerin was erg overstuur: “We zullen al ons extra geld moeten uitgeven aan het gebroken been van onze zoon. Wat een vreselijk nieuws”.

Opnieuw antwoordde de boer: “Misschien, ik kan niet zeggen of het goed of slecht nieuws is.”

Een maand later kondigde de koning een oorlog aan tegen het buurland. Verwijzend naar een gebrek aan soldaten, beval de koning alle capabele mannen in het land zonder excuus in het leger te zetten. De zoon van de boer werd gespaard vanwege zijn gebroken been.

“Je hebt geluk dat je zoon niet is opgeroepen. De mijne kwam terug met ernstige verwondingen. Velen waren gehandicapt of gedood.” klaagde de beste vriend van de boer.

Ongegeneerd reageerde de boer: “Misschien kan ik niet zeggen of het goed of slecht nieuws is.”

Steven Deschuyteneer Eindelijk ontlading na 6 weken onthouding seizoen

Vroeger schreef ik negatieve energie toe aan alle gebeurtenissen die zich voordoen, vooral als ze zich niet voordoen zoals ik dat wilde. Het is niet waar! Waarom ik? Waarom nu? … waren dagelijkse kost. Als ik nu, net als de boer, er realistisch over nadenk, kan ik inderdaad nooit zeggen of het positief of negatief is.

Steven Deschuyteneer Eindelijk ontlading na 6 weken onthouding Citadelle de Blaye Bordeaux

Als ik een recent voorbeeld neem voor mezelf, natuurlijk, niets dramatisch of verschrikkelijks, haal het gewoon uit de stroom van het leven om te laten zien dat ik denk dat iedereen dit constant doormaakt.

Vorig jaar augustus had ik voor mezelf besloten dat ik opnieuw zou proberen om een niveau hoger in het basketbal te spelen. Van nul beginnen, alle slechte gewoontes afleren en alle goede gewoontes weer opbouwen. Voor een 40er niet de makkelijkste keuze en in augustus mis ik alle voorbereiding door al geplande vakantie.

Steven Deschuyteneer Eindelijk ontlading na 6 weken onthouding mallet vinger

In februari van dit jaar (6 maand later) kwam ik eindelijk rustig weer op een bepaald niveau en toen voelde ik ineens in een wedstrijd, het kootje van mijn vinger op 90° staan en kreeg het niet meer gestrekt. Een mallet vinger, en dus een spalk op die vinger gedurende 6 weken, niet bewegen en spalk niet uit doen.

Basket seizoen is gedaan op een moment dat ik er weer echt van begon te genieten. Het is ook mijn linkerhand (en ik ben linkshandig) dus voor de meeste activiteiten zal ik het merken. Ook is het, het beste om er niet te veel water op te krijgen omdat de tape los kan komen en het over het algemeen niet makkelijk te drogen is. Voor het basketbal zal ik tijdens de wedstrijden eerder een administratieve bijdrage doen vanaf nu.

Steven Deschuyteneer Eindelijk ontlading na 6 weken onthouding spalk

En dan komt corona, het seizoen is voor iedereen voorbij en ik heb niet veel gemist.

Met corona, is één van de dingen waar iedereen op staat, was heel grondig je handen. Euh, met die spalk…

Ondertussen mocht ik deze week na 6 weken de spalk afdoen (ziet er niet uit als vinger na 6 weken), nu kan ik mijn handen weer wassen, rustig wat activiteiten doen en weer wat basket shots nemen. Een ontlading zeker…

En wat volgt er nu?

Dit is slechts een heel klein momentopname, nu ben ik er zeker van dat ik voortdurend zulke momenten meemaak en als ik er aan denk, is het inderdaad heel moeilijk om te denken in termen van goed of slecht, winst of verlies, geluk of ongeluk, voordeel of nadeel…

Steven Deschuyteneer Eindelijk ontlading na 6 weken onthouding zijn

Vaak is de negatieve energie waar ik gebeurtenissen of tijd aan toe schrijf een verloren energie. Om het in de woorden van Morgan Freeman uit de film Lucy te zeggen: “Wij mensen zijn meer bezig met het hebben, dan met het zijn.

In ieder geval ben ik veel meer voor mezelf gaan proberen te “zijn” en geen aandacht meer te geven aan negatieve gedachten rond tijd en gebeurtenissen, als ook niet meer rond allerlei bezittingen.

Een nieuwe betekenis komt tot leven door simpelweg te bestaan en te proberen de beste authentieke versie van mezelf te zijn. Ik hoef ook niet diep filosofisch te zijn om te begrijpen dat ik, van waar ik nu ben, het einde van het verhaal dat ik leef niet weet. Ik weet niet welke wendingen er zullen zijn. Het spreekt tot de waarheid dat ik nooit weet welke geschenken er zullen volgen op “slecht nieuws”, en het moedigt me aan om zowel goed als slecht te nemen als gewoon wat er in het leven gebeurt.

Steven Deschuyteneer Eindelijk ontlading na 6 weken onthouding be now

“BE NOW” – nu zijn

#nuzijn #leef #basketbal #sport

Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté!

Steven Deschuyteneer - Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté

Après avoir passé toute ma jeunesse à Sint-Pieters-Leeuw, ma première résidence a été Leuven en 2000, pour après en 2004 arriver à Beauvechain. Le grand changement était surtout de s’habituer au calme comparer à la ville… il ne m’a pas fallu longtemps pour m’y adapter.

Steven Deschuyteneer Wat heb ik veranderd dat echt verschil maakte Meerdael bos

En venant de Leuven, pour visiter régulièrement les avancées de la construction de la maison à Beauvechain en 2003, je traversais le magnifique bois de Meerdael. Chaque fois, en passant par là, je me déconnectais réellement de la ville et ça m’offrais une ouverture vers la nature. Quelque chose que je ne connaissais pas encore très bien à ce moment-là. Sur ce chemin, un de mes premiers contacts avec les personnes de la commune de Beauvechain, a été;

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté Héloïse

Les Pensées d’Héloïse, un magnifique magasin de fleurs et accessoires à Hamme-Mille. Héloïse m’inspire toujours avec son chaleureux accueil dans sa boutique. La passion et l’amour qu’elle met dans son activité devraient être pour beaucoup, moi inclus, un bel exemple. Elle est une des premières, avec qui j’ai appris à donner, sans attendre rien en retour et à donner des cadeaux juste pour le plaisir de pouvoir donner, sans que cela ne doive être utile, pratique…ou peu importe les raisons. C’est une des premières boutiques dans ma vie où je payais avec plaisir.

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté BBQ

Après ça, en étant ‘jeune’ bien sûr, le côté fête prenait le dessus sur le côté inspiration. Des super BBQ et des chouettes événements comme ‘la fête de la bière’ ont été des moments inoubliables à Beauvechain.

Bien sûr, comme un peu traditionnellement établie dans nos cultures, marié et maison, résultent assez vite avec l’arrivée des enfants. Les enfants m’ont permis au travers de l’école et de leurs activités d’être en contact avec des super-personnes de Beauvechain et ses alentours.

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté SC Beauvechain

Le plus grand contact a été via le SC Beauvechain où j’ai même eu le privilège de passer une année en tant qu’entraineur auprès des enfants de +-8 ans. Ils m’ont fait prendre conscience de beaucoup sur moi-même. J’ai passé en leur compagnie des moments inoubliables !

Après cette jeunesse faites de multiples fêtes, de super rencontres, une petite famille et 35 ans au compteur, il était temps de m’occuper un peu plus de moi. J’ai assez vite compris, comme je le décris sur site web ici, que la nourriture pouvait être une clé pour un avenir bien meilleur pour moi. Une nourriture de qualité, à base de matière première avec le moins de produits chimiques possibles.

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté Mon Panier Bio

Assez vite, j’ai découvert la super initiative du magasin mon panier bio avec des fruits et légumes locaux et bio.

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté Le Potager dElise

Une initiative similaire à plus petite échelle a été suivie, plus tard, par Le potager d’Élise, qui se trouvait encore plus près de la maison.

Demain, devient une réalité:

Comme vous pouvez le lire sur mon site web ici, toute cette nouvelle énergie au travers de ces aliments m’ont fait découvrir des choses incroyables sur moi-même.

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté Santosha

Ma plus jolie trouvaille que je décris dans plusieurs articles est le yoga. Je l’ai vraiment découvert au travers du centre de yoga Santosha. Je savais dès le début que ça allait prendre une place importante dans ma vie.

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté RUN4FUN

Bien sûr, il y a aussi la course à pied. Je prends un réel plaisir à pratiquer avec une super initiative à Beauvechain, accessible à tout le monde et de n’importe quel niveau, Run4Fun.

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté TD4M

Sur le plan culturel, avec les fêtes de la Saint-Martin à Tourinnes-la-Grosse & mes voisins du Théâtre des 4 mains on est vraiment très gâté à Beauvechain.

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté L envol du colibri

Et dans cette grande commune de Beauvechain, au travers de toutes ces magnifiques initiatives et ces personnes très inspirantes, çà a certainement inspiré ma femme aussi. Elle fait sa part comme le colibri (https://www.colibris-lemouvement.org) avec la société L’envol du Colibri en proposant de la mode pour hommes & femmes éco responsable, bio, éthique et équitable.

N’y a-t-il vraiment rien de négatif à Beauvechain?

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté agriculture

Pour moi personnellement, la quantité de pesticide et de produits chimiques dans l’air est quelque chose dont je rêverais vraiment de diminuer voir de l’éliminer. Ce n’est peut-être plus vraiment pour moi, ce sera surtout pour les générations futures à Beauvechain et certainement partout dans le monde. Je suis bien sûr pour la réorientation et le recadrage des utilisateurs à grande échelle de ces produits afin qu’ils connaissent les alternatives. C’est ensemble qu’on construit un meilleur demain, même si ça commence chacun dans sa bulle.

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté mooi

Merci Beauvechain et toutes les belles personnes qui ont croisé mon chemin ! C’est peut-être bien vous qui m’avez fait faire ce changement qui a changé ma vie. Merci ! J’ai hâte de découvrir chaque moment présent à Beauvechain et de découvrir des nouvelles choses que j’ignorais avant!

Mon site web est principalement écrit en Néerlandais, ma langue maternelle, maintenant clique sur le bouton droit de votre souris, traduction, choisis le français et voilà.

Bonne lecture!

Steven Deschuyteneer Mon histoire avec Beauvechain dans tout sa beauté E40

#Beauvechain #SintPietersLeeuw #Leuven #boisdeMeerdael #LesPenséesdHéloïse #SCBeauvechain #monpanierbio #lepotagerdelise #DemainLeFilm #yoga #yogaSantosha #Run4Fun #lesfêtesdelaSaintMartin #Théâtredes4mains #colibrislemouvement #lenvolducolibri

Waarom blijven sporten in deze tijden?

Steven Deschuyteneer Waarom blijven sporten in deze tijden training

Zoals je hier waarschijnlijk al hebt gelezen, hou ik van sport!

Lopen, zwemmen, yoga, snowboarden … om een diepere band met mezelf te krijgen en dat geweldige gevoel na een training.

Basketbal, voetbal… om dat super gevoel van samenwerken te hebben en dat geweldige moment van plezier samen.

Sinds ik in 2014 ben begonnen met het veranderen van mijn voeding, heb ik niet minder gesport. Integendeel, ik heb de sportactiviteit die ik eerder heb gedaan verhoogd, heb meer plezier gehad, heb minder blessures opgelopen en voelde me veel beter in wat ik wel en niet kon doen.

Steven Deschuyteneer Sport spieren ego voeding Basket

Mijn individuele sporten zoals lopen, zwemmen… hebben zeker een link met de meer teamgerichte sporten zoals basketbal, voetbal… Natuurlijk als ik ergens in een team speel wil ik de beste versie van mezelf zijn, en weet ik dat ik er alles voor gedaan heb. Dus voor mij kan ik zeggen dat me op peil houden, zeker verband houdt met teamsporten.

Nu met de lockdown, en voor de meeste teamsporten is het seizoen voorbij. Ik zou kunnen zeggen, in plaats van de vakantie die in juni begint, begint het in april en ga ik in augustus weer aan de slag. Dat is iets wat ik niet doe, zelfs op vakantie blijf ik veel sporten.

Waarom?

Eigenlijk zijn dit in mijn geval voornamelijk mentale (en ook wel wat gevoelsmatige) redenen.

Steven Deschuyteneer Waarom blijven sporten in deze tijden Luna

1. Ik voel me gewoon beter als ik regelmatig sport. Er wordt gezegd dat er endorfine, serotonine en dopamine vrijkomen, die er direct toe bijdragen dat ik me goed voel. Ik weet niet of het die stoffen zijn bij mij, ik weet wel dat ik me na het sporten beter voel.

Steven Deschuyteneer Waarom blijven sporten in deze tijden gember

2. Blijkbaar kan sporten ook het immuunsysteem versterken. Ik weet niet of het dat effectief doet. Wat ik wel weet is dat als ik me niet 100% voel en een mogelijke ziekte voel aankomen, ik er door het sporten vaak sneller en efficiënter overheen kom. Het heeft dus wel wat medische krachten voor me…die misschien in deze tijden gebruikt kunnen worden.

Steven Deschuyteneer Waarom blijven sporten in deze tijden flow

3. Met de leeftijd heb ik ook gemerkt, dat het lichaam me alles geeft wat ik nodig heb. Als ik niets doe, geeft het me een lichaam om niets te doen. Als ik veel activiteiten doe, geeft het me een lichaam om veel activiteiten te doen. De overgang van het ene naar het andere, moet geleidelijk en met aanpassing van de voeding gebeuren. Als ik dit te abrupt doe, liggen de blessures om de hoek. Met deze kennis van mijn lichaam is het voor mij gewoon makkelijker om een bepaald activiteitenniveau te behouden en zoals in punt 1 gezegd, daar bovenop geeft het me een goed gevoel.

Steven Deschuyteneer Waarom blijven sporten in deze tijden hoop

4. Nu ik in een situatie als deze zit, waar niets van de toekomst duidelijk is, kan ik me echt afvragen waarom ik nog steeds aan sport doe. Ik had bovendien een blessure aan mijn hand, wat normaal gesproken een reden te meer is om in de stoel te gaan zitten. Zoals gezegd in punt 1 en 2, voel ik me graag goed en heb ik wat zelfrespect. Toen mijn omgeving me de vraag stelden, ging ik ook wat verder en ontdekte dat een deel ook te maken heeft met een gevoel van voldoening. Van kracht van wat ik allemaal kan. Een gevoel van kunnen omgaan met dingen (ongeacht geslacht, leeftijd…) die echt goed voelen en hoop geven voor de toekomst.

Ik ben een keer met de kinderen naar de Grand Canyon in Amerika geweest, waar ik een kort gesprek had met een pas gepensioneerde man die op een steen stond te puffen. Hij vertelde me dat hij zijn hele leven had gewerkt, zonder verlof te nemen om dit soort uitstappen nu te doen. ‘Now we enjoy, you see’, ‘Enjoy!!!’ om 100m te doen moet je 5 pauzes nemen en de klok in de gaten houden om te zien dat je op tijd terug bent. Mijn hoop voor de toekomst (en ik begrijp dat ik het helemaal mis kan zijn) is iets anders dan dit, zeker als het op uithouding aankomt.

Ik blijf dus sporten, uit respect voor mijn lichaam, voor het gevoel dat ik er van krijg en omdat het hoop geeft voor een actieve toekomst.

Sport je nog steeds? En zo ja, waarom?

Steven Deschuyteneer Waarom blijven sporten in deze tijden Grand Canyon North Rim

#sport #hoop

Hoe, makkelijk de 20km van Brussel lopen?

Steven Deschuyteneer Hoe makkelijk de 20km van Brussel lopen

Om te beginnen moet je natuurlijk lopen. Ik ben zo’n 15 tot 20 jaar geleden begonnen met lopen, toen ik ongeveer 20 tot 25 jaar oud was. Destijds omdat ik overgewicht had, niet meer zoveel sport en beweging deed en mentaal had ik echt een injectie nodig dat ik er iets aan deed. Lopen kostte niet al te veel tijd, was erg toegankelijk en daarom ideaal voor mij.

Nu had ik door mijn overgewicht vaak blessures, het was niet echt leuk en vaak zou ik niet meer dan 5 km kunnen of willen lopen. In 2008, rond de leeftijd van 30 jaar, ben ik weer begonnen met basketbal (na 10 jaar geen bal vast te hebben gehad) en om me weer in vorm te krijgen ben ik ook weer meer gaan lopen. Ik moet toegeven dat toen, een doel (terug beter basketbal spelen), iets heel effectief was om meer te genieten van het lopen.

In 2010, heb ik besloten om mijn data zoveel mogelijk bij te houden, om mijn evolutie te volgen, om te weten wat ik voel en hier is de data van de laatste 10 jaar:

Aantal runsJaarTotaal afstand (km)Snelheid (Km/h)Cardio %
17201010010.0475%
44201125010.5173%
45201227211.1174%
35201320411.3276%
48201431411.2470%
44201537811.0663%
36201627811.3271%
33201724511.2370%
40201833810.9564%
36201927611.0157%

Ik ben waarschijnlijk niet begonnen op 1 januari 2010 en ben ook niet gestopt op 31 december 2019, mijn laatste run (die ik heb gelogd) is van 26 juli 2019 en hier zijn mijn conclusies:

  • In 2014 ben ik begonnen met het veranderen van mijn dieet, en nog nooit heb ik in een jaar zoveel kunnen rennen.
  • In 2015, wat gezien kan worden als een detoxjaar, heb ik vooral gelopen met een iets lagere snelheid en een hartslag die 10% lager is dan ooit tevoren.
  • In 2016 & 2017 loop ik minder, mijn lichaam past zich aan de nieuwe situatie aan en mijn snelheid gaat weer omhoog.
  • In 2018 loop ik weer meer km’s, ga ik iets langzamer en vooral de hartslag weer terug naar het niveau van 2015.
  • In 2019 loop ik meer dan de jaren voor 2014, mijn snelheid gaat weer omhoog, mijn hartslag gaat terug naar een nooit eerder bereikt niveau en klein detail, dit zijn slechts cijfers van een half jaar, doe dit x2 en je hebt de echte cijfers van 2019, wow!
Steven Deschuyteneer Hoe makkelijk de 20km van Brussel lopen schoenen

Wat is er veranderd tijdens die jaren:

  • Ik veranderde mijn voeding in 2014.
  • Ik verloor hierdoor gewicht, mijn knieën hielden hier meer van, ik had minder blessures en ook meer energie door de voeding.
  • Het lopen begon om bovenstaande reden leuker te worden.
  • Ik geniet van lopen en het gevoel dat ik ervan krijg, het was niet meer zo’n karwei als vroeger.

Het lopen is dus iets geworden waar ik plezier in heb en waar ik heel erg van kan genieten. Als ik naar mijn lichaam luister, kan ik ook afstanden lopen waar ik vroeger alleen maar van kon dromen. Vanaf 26 juli 2019 hou ik ook op met data te loggen, ik loop op gevoel en puur voor de fun.

De 20 km van Brussel lopen, vooral met zo’n grote massa mensen, zou voor mij 10 jaar geleden een radicaal nee zijn geweest. Ik weet ook niet zeker of ik het fysiek had kunnen lopen. Ik zou ook veel ‘wat als’n voor het hoofd nemen en het uiteindelijk niet doen.

Steven Deschuyteneer Hoe makkelijk de 20km van Brussel lopen Gaia
Foto van www.gaia.be

Zoals ik al zei, heb ik na mijn nieuwe manier van eten sinds 2014 een fysisch gevoel dat er niet echt een limiet is in de afstand, als ik naar mijn lichaam luister. Met voor GAIA te lopen had ik deze keer ook het gevoel dat ik iets kan veranderen en, aandacht kan krijgen voor een onderwerp dat ik belangrijk vind. Ik was helemaal in voor de nieuwe ontdekking.

Zoek een doel, zorg goed voor je lichaam (natuur, voeding, energie, correct gewicht…), geniet van lopen en de 20 km zijn voor jou! Zelfs op een dag dat het 35°C was zoals de mijne, was het gemakkelijk om uit te lopen.

Steven Deschuyteneer Hoe makkelijk de 20km van Brussel lopen San Francisco

Hoe was de ervaring?

Kijk maar eens! (Oké, de volgende keer dat ik weer film, neem ik een camera met stabilisator…)

#voeding #20kmvanbrussel #gaia #MichelVandenbosch

Spieren, zonder vlees te eten, hoe kan dat?

Steven Deschuyteneer Spieren zonder vlees te eten hoe kan dat

Eén van de meest gestelde vragen aan iemand die geen vlees eet is: “Waar haal je je proteïne vandaan, want geen proteïne, geen spieren?“. Dat is ook wat ik in het verleden heb geleerd over vlees en spieren, en zou ook mijn vraag zijn geweest. Nou, de gorilla, giraffe, olifant…eten ook geen vlees, dus op de een of andere manier kan ik zeggen dat ze spieren hebben zonder vlees te eten. Er is toch blijkbaar wel een manier?

Wat was mijn ervaring?

Snelle conclusie, en mijn eerste confrontatie, zoals hier te lezen is, bevestigde dat mijn spieren weggaan, of ik heb tenminste niet zoveel spieren als voorheen.

Moet ik hieruit concluderen dat ik geen spieren kan hebben met plantaardige voeding? Dat zou een beetje een snelle en makkelijke beslissing zijn. Wat is mijn verklaring hiervoor?

Eerst mijn feiten, hoeveel spieren had ik voor 2014? Dat is natuurlijk moeilijk te meten. Als ik bijvoorbeeld op mijn activiteitenniveau zou voortgaan om mijn spieren te vergelijken, zou ik vandaag de dag op een niveau zitten tussen mijn 15 jaar (welk niveau waarschijnlijk te hoog is omdat ik vroeger bijna elke dag minstens een uur basketbal deed) en mijn 20 jaar (welk niveau waarschijnlijk te laag is, sinds ik 2 basketbaltrainingen per week had en soms een wedstrijd). Nergens in mijn 20er of begin 30er jaren heb ik dit activiteitsniveau weer kunnen oppakken. Vanuit dat oogpunt kan dus gezegd worden dat ik nu meer spieren zou hebben.

Steven Deschuyteneer Yoga ontdek jezelf Yoga 3

Het activiteitenniveau dat vandaag de dag zo hoog is, op een leeftijd waarop veel mensen de meeste activiteiten naast zich neer moeten leggen, is een van de meest aantrekkelijke dingen van deze levensstijl. Nu terug naar de spieren, heb ik nu meer spieren, nee, ik denk het niet. Ik heb wel andere spieren die veel soepeler zijn en me mijn veel hogere activiteitsniveau toestaan (basketbal, wandelen, yoga, fietsen, wandelen, zwemmen, gewoon plezier met de kinderen…) op dit moment.

Natuurlijk is er één specifieke referentie waarin ik besluit dat een deel van mijn kracht spieren om te springen weg zijn, het dunken in basketball (wat puur sprongkracht is).

Steven Deschuyteneer Sport spieren ego voeding Basket dunk

Vanaf mijn 15 tot mijn 20 jaar heb ik momenten gehad waarop ik vrij gemakkelijk en soepel kan dunken. Nu, zoals ik al zei, was ik op die leeftijd bijna 100% met basketbal bezig, had ik altijd een basketbal in mijn zak waar ik ook naartoe zou gaan, en elke kans was goed om te spelen. Mijn voeding kreeg toen totaal geen aandacht.

Toen ik 30 jaar oud was, begon ik weer met basketbal, één keer per week in combinatie met zwemmen en twee keer per week hardlopen. Ik verhoogde mijn activiteitenniveau. Ik was toen erg gevoelig voor blessures. Nu is mijn referentie van terug dunken uit 2012, ik was 34 jaar oud, speelde twee keer per week basketbal (op veteranen niveau), zwom en liep daarnaast nog steeds, en was in staat om gedurende een korte periode (een paar maanden) terug te dunken. Zelfs één keer in een competitie match. Het is iets wat ik niet heb kunnen herhalen na die korte periode in 2012, tot 2014, toen dit plantaardige avontuur begon.

Wat is mijn conclusie?

Ik weet niet of ik, als een 1m85 lange basketbalspeler, gemaakt ben om spieren te ontwikkelen om te dunken. Wat ik wel geloof is dat de natuur me alles biedt wat ik nodig heb. Dus als dit op een bepaald moment in mijn leven blijkt te zijn wat ik nodig heb, heb ik er het volste vertrouwen in dat de natuur en het leven me dat zullen bieden.

Steven Deschuyteneer Spieren zonder vlees te eten hoe kan dat Berdorf

Toen ik een jaar geleden begon te kijken welke voeding mij de meeste spieren zou geven, kwam ik tot een leuke constatatie door een gesprek met een vriend die ook in die richting aan het experimenteren is.

Toen ik hem de vraag stelde wat het beste werkt voor de spieren, was zijn antwoord: ‘je moet bewegen en trainen om spieren te creëren, ze worden niet gemaakt door eten of gewoon op de bank zitten wachten tot ze komen‘.

Steven Deschuyteneer Spieren zonder vlees te eten hoe kan dat Les Menuires

Voor hem was het waarschijnlijk een eenvoudig normaal antwoord, voor mij bracht het veel duidelijkheid in het feit dat de natuur mij geeft wat ik nodig heb. Als ik iets veel doe, zal de natuur er alles aan doen om er te trachten mee om te gaan. Ik denk dat we soms heel hard misbruik maken van ons lichaam, en het doet er alles aan om er het beste van te maken. Zou het niet zo kunnen zijn dat ik door het opbouwen en trainen de natuur informatie geeft over wat ik nodig heb?

Geleidelijk aan begon ik steeds intensiever te trainen en ik merkte inderdaad dat de spieren langzaam terugkwamen. Kan ik terug dunken? Nee, helemaal niet, zeer verre van zelf! Nu sta ik open voor een experiment, waarbij ik mijn voeding aanpas aan mijn hongergevoel dat ook samenhangt met mijn trainingsintensiteit op een bepaalde dag. Zo probeer ik er bijvoorbeeld voor te zorgen dat ik voldoende gezonde vetten en  peulvruchten in mijn voeding heb om op een zeer geleidelijke manier spieren op te bouwen.

Hoeveel eet ik ervan? De hoeveelheid die ik voel is acceptabel voor mijn lichaam. Ik gebruik zelden een blender voor dat voedsel. Omdat ik het gevoel heb dat ik met het voedsel uit de blender geen verbinding heb met mijn lichaam en heel snel te veel zal eten. Nu kan het nodig zijn om snel meer spieren te creëren, nu heeft geduld ook een plaats gevonden in mijn leven.

Steven Deschuyteneer Spieren zonder vlees te eten hoe kan dat 2012

Ik denk dat als ik nu op alles terug kijk, ik niet zoveel spieren heb gehad als ik durf te geloven. Ik denk dat er nogal wat vet in de buurt was dat de spieren een groter uiterlijk gaf, of het echt bruikbare spierkracht was, dat is moeilijk te beoordelen. Om in 2012 terug te kunnen dunken weet ik, dat ik super hard moest trainen op mijn benen en niet meer dan 78 kg mocht wegen.

Vandaag weeg ik ongeveer 72kg, dus het is een ander verhaal, een nieuwe aanpak, I love it en heb er het volste vertrouwen in dat de natuur me op elk moment van mijn leven geeft wat ik nodig heb om de beste versie van mezelf te zijn.

Namasté

Steven Deschuyteneer Spieren zonder vlees te eten hoe kan dat Beauvechain

#voeding #spieren #natuur

« Oudere berichten