
Ik vind het leuk om mezelf zulke zelfreflectieve vragen te stellen. Het eerste wat in me opkomt is: wat betekent goed voor mezelf zorgen eigenlijk? Vanuit fysiek oogpunt denk ik meteen aan voeding, beweging, rust en, meer recentelijk, fysieke interactie. Maar dat is voor mij niet alles. Ik denk ook na over hoe goed ik voor mijn mentale gezondheid zorg, mijn gedachten, wat ik met me meedraag en hoeveel rust en helderheid ik in mijn hoofd kan brengen. En natuurlijk geloof ik dat het fysieke en het mentale nauw met elkaar verbonden zijn. Het ene kan niet zonder het andere bestaan in mijn opinie. Vanuit dat perspectief is het een behoorlijk zware taak om goed voor mezelf te zorgen. Hieronder zal ik elk afzonderlijk punt in meer detail bespreken.

Fysieke kant – voeding. Sinds 2014 is dit mijn manier van leven: onderzoeken welke voedingsmiddelen mij de meeste energie geven en ervoor zorgen dat ik me op mijn best voel. En hoe goed ik dit ook weet, het is nog steeds niet altijd gemakkelijk om in emotioneel moeilijke momenten niet naar troostvoedsel te grijpen. Nu kom ik na één of twee maaltijden vaak snel weer op het goede spoor om goed voor mezelf te zorgen vanuit voedings oogpunt. Ik vermoed dat ik soms het ene moet voelen om het andere te kunnen waarderen. Ik heb ook het gevoel dat de verschillende punten aan de fysieke kant met elkaar verbonden zijn. Als ik niet goed voor mezelf zorg met mijn voeding, heeft dat ook invloed op lichaamsbeweging, rust… alles is met elkaar verbonden.
Fysieke kant – beweging. Ik merk dat hoe meer ik beweeg, hoe beter en energieker ik me voel. Ik ben er ook sterk van overtuigd dat het leven me geeft wat ik vraag. Hoe meer ik beweeg, hoe meer mijn lichaam meegaat. Hoe minder ik beweeg, hoe meer mijn lichaam meegaat. Als ik nu van minder naar meer wil gaan, moet ik dat geleidelijk doen, in het tempo van de natuur, anders laat mijn lichaam me dat weten. Ik probeer elke dag minstens 5 kilometer met de hond(en) te wandelen, ik speel 2 tot 3 keer per week basketbal, ik ga regelmatig hardlopen en mijn dagelijkse ochtendritueel bestaat uit 20 minuten core stability-oefeningen. Op deze manier probeer ik ervoor te zorgen dat ik voldoende beweging krijg, waardoor ik me energieker en beter voel.
Fysieke kant – rust. Rust is soms moeilijk te respecteren in de westerse samenleving, waar we volgens mij altijd meer willen. Koffie, suiker, energiedrankjes, eten… ze helpen ons allemaal om niet naar rust te hoeven luisteren en zijn daarom enorm populair. Idealiter zou ik volgens het ritme van de zon en het licht moeten leven in mijn opinie. Dit betekent dat mijn slaap ook is aangepast aan de seizoenen. Ik slaap met het raam open en zonder gordijnen, zodat mijn lichaam zich zo veel mogelijk kan afstemmen op de zon en het licht. Nu in de winter is dit natuurlijk volstrekt onmogelijk, vooral ’s avonds bij het inslapen. Ik kan iedereen geruststellen dat ik wel iets langer dan 17.00 uur wakker blijf… maar ik heb wel het gevoel dat ik op bepaalde momenten de rustperiode moet respecteren en dat iets eerder naar bed gaan goed voor me is. Tegenwoordig is dit waarschijnlijk hetgeen waar ik het meest tegen zondig, simpelweg vanwege de manier waarop het leven nu eenmaal is, vooral in de wintermaanden.

Fysieke kant – contact met anderen. Dit is iets wat tien jaar geleden helemaal niet bij me opkwam en wat ik niet direct als goed voor mij zou hebben bestempeld. Afgezien van een hand of een kus geven, en wat de meeste mensen kennen als klassieke seks, was er niet veel direct fysiek contact met anderen. Pas door tantra te oefenen begon ik te voelen wat dat met me deed en hoe het me veranderde. Ik worstel nog steeds met de vraag wat gezond fysiek contact met anderen is en wat meer een verslaving of compensatie is. Het is niet gemakkelijk voor mij, want nu ik me na contact vaak vrolijk en energiek voel, vind ik het persoonlijk moeilijk voor te stellen dat het een verslaving of compensatie zou kunnen zijn. Misschien heb ik het mis… Ik vond ook ondersteuning in onderzoek van Blue Zones, waaruit ook blijkt dat fysiek contact met anderen een zeer positieve invloed heeft op het leven… Er wordt gezegd dat we mensen zijn die het beste functioneren in een gemeenschap waar vrijwel al onze basisbehoeften worden vervuld.

Wat betreft het mentale aspect; mijn gedachten, wat ik met me meedraag, hoeveel rust en helderheid ik in mijn hoofd kan brengen, heb ik ook het gevoel dat ik beter voor mezelf ben gaan zorgen. Persoonlijk vind ik dit iets moeilijker waar te nemen dan de fysieke aspecten. Reflectie, het observeren van mijn gedachten, maakt deel uit van mijn dagelijkse routine, maar ik vind het moeilijk om te zeggen dat ik hierdoor beter voor mezelf zorg. Ik geniet ervan en ik voel me gewoon beter als ik het doe, maar of het ook echt goed voor me is, daar heb ik geen mening over.
Nu kan ik echt genieten van het aanwezig zijn, het ervaren van wat is, en het leven op een rustige, observante manier doorlopen. Ik voel ook dat alles wat ik doe mijn leven rustiger en aangenamer maakt. Dus als ik uiteindelijk het gevoel heb dat mijn leven verbetert, wat is dan het probleem? Persoonlijk heb ik het gevoel dat ik goed voor mezelf zorg, zoals je hierboven kunt lezen, het is niet slechts één ding waar ik me op concentreer. Het zijn echt verschillende dingen die allemaal met elkaar verbonden zijn, die elk hun rol spelen en me uiteindelijk een gevoel van heelheid geven.
Hoe zorg jij goed voor jezelf ? Ik hoor het graag !

Geef een reactie