In een van mijn eerdere berichten schreef ik dat ik van iedereen hou, maar dat betekent niet dat ik me soms niet onverschillig voel tegenover bepaalde mensen. Soms kan ik ze omschrijven als moeilijke mensen, zoals ik hier eerder heb geschreven. Nu zijn ze soms liefdevol, aantrekkelijk… en soms speelt er ook wat woede mee. Ik merk dat die woede vaak voortkomt uit iets dat mij persoonlijk raakt. Het gaat dieper dan wat er simpelweg aan de oppervlakte gebeurt.
Voor zover ik me kan herinneren, en voor zover het van buitenaf zichtbaar is, blijf ik in de meeste situaties heel kalm. Dit betekent niet dat dat altijd de realiteit is; van binnen kan het koken. Als het van binnen kookt, is dat waarschijnlijk zichtbaar voor mensen die mij kennen of die dit begrijpen, aangezien ik kalm blijf en geen uitbarstingen of iets dergelijks vertoon.
Naarmate ik in de loop der jaren meer in contact kwam met mezelf, merkte ik ook dat de innerlijke onrust geleidelijk begon weg te ebben. Ik kan nu veel sneller overschakelen van de gedachte „Oké, dit overkomt mij“ naar het vaststellen waar ik nog aan moet werken. Of welke opgekropte gedachte of herinnering nog niet volledig is geaccepteerd of verwerkt. Voor alles wat direct of indirect mijn familie raakt, merk ik wel dat ik veel gevoeliger ben en dat woede vaak op de loer ligt.
Nu is die woede ook sterk afgenomen; het heeft een fase doorgemaakt waarin ik me vooral machteloos voelde en accepteerde wat er was, waardoor ik ook in die situaties veel rustiger ben geworden. Ik merkte echter wel dat hoe meer ik mijn potentiële woede-triggers onderzoek, observeer en naar de werkelijke realiteit kijk, hoe makkelijker het is om ermee om te gaan. En ook hoe vaker ik me realiseer dat het gewoon iets is dat ik zelf verzonnen heb. Of een oude wond die ik nog niet verwerkt heb.
Op dit moment merk ik dat alles wat met mijn familie te maken heeft, me nog steeds erg raakt alsook de situaties waarin ik het gevoel heb dat er een oneerlijke behandeling is naar mijzelf, nu vaak ook naar anderen, wat soms nog steeds een grote trigger kan zijn en iets wat nog niet zomaar te accepteren is. Ik vind het wel belangrijk om me hiervan bewust te zijn en steeds weer die volgende stap te zetten wanneer zich een kans voordoet, want het universum brengt die kansen altijd op de juiste momenten.
Heb jij soms woede naar anderen, en hoe ga jij ermee om, ik hoor het graag!
Recente reacties