stevendeschuyteneer

Auteur: Steven (Pagina 2 van 13)

Waarom is het leuk om met sommige mensen in dezelfde ruimte te zijn en met anderen niet, hier is een oplossing!

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte

In het verleden had ik er vaak moeite mee om met sommige mensen in dezelfde ruimte te zijn. Vaak bekeek ik de situatie als een slachtofferrol. Ik ben hier om een of andere reden, ik kan het niet veranderen en laat de tijd gewoon zo snel mogelijk voorbijgaan. Wat zijn de belangrijkste redenen die ik hiervoor gaf en die meestal extern zijn?

Vaak zijn die:

  • Ik ben hier om iemand anders een plezier te doen.
  • Of misschien, ben ik hier omdat ik wil dat sommige mensen (denk vooral aan familie, vrienden, collega’s…) mij op een bepaalde manier zien. Als ik hier niet zou zijn, zouden ze me misschien anders zien en dat wil ik niet. Of ik ben er nog niet klaar voor om daarmee te leven.
  • Als ik er dan ben, geef ik er ook vaak negatieve energie aan, wat de ander voelt en waardoor de afstand tot contact nog groter wordt (als ik er al voor open sta of überhaupt contact wil).

Al het bovenstaande is natuurlijk het ideale recept om het niet leuk te vinden met bepaalde mensen in dezelfde ruimte. De enige uitzondering daarop, is waarschijnlijk als ik bij toeval ontdek dat we dezelfde interesse hebben voor bepaalde dingen, denk aan sport, hobby’s, werk…. Dan verandert de situatie vaak van minder leuk, naar, nou dat was nog best leuk.

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte reactie

Met alles wat ik hierboven geschreven heb, zie ik dat de reden vaak is, dat ik niet naar mezelf luister en veel te veel bezig ben met hoe anderen mij zullen zien. Als ik niet de moed heb om te zeggen wat ik niet leuk vind, is dat vaak omdat ik niet klaar ben voor de reactie van de ander of hoe die mij zal zien vanwege mijn mening. Soms is de reden dat ik het niet leuk vind, ook het feit dat de situatie ongemakkelijk voelt. Misschien is dat ongemakkelijk gevoel wel de andere persoon die gewoon wil dat ik op deze manier iets nieuws ontdek.

Naar het stadium van nieuwe ontdekking ga ik vaak niet, vaak zeg ik gewoon “ja” en ga mee, of zeg “nee” en probeer een alibi te vinden dat niet bespreekbaar is. Een alibi dat natuurlijk enorm veel energie kost. Als ik “ja” zeg en gewoon mee ga, kost dat ook vaak veel energie, vaak omdat ik dan in mijn hoofd bezig ben met, wat had ik graag dit of dit willen doen.

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte energie

Dus als ik besloten heb om niet voor mezelf op te komen en gewoon te volgen, dan is het ook vrij zinloos om er verder nog negatieve energie aan te geven. Dat is volledig verloren energie. Een eerste stap in zo’n situatie is dus om alles volledig los te laten. Het te zien als een neutrale ervaring en we zullen zien wat de situatie brengt. Ik ben volledig aanwezig.

Vaak vanwege hoe anderen mij zullen zien durf ik de eerste stap al niet te zetten. Nu is dit juist de stap die nodig is om de situatie te veranderen. Ik moet op zoek naar mijn eigen aanpak hiervoor om te doen wat over het algemeen “het ijs breken” wordt genoemd. Iedereen kan hier zijn eigen aanpak voor hebben, bij mij is het bijna altijd vragen stellen, nieuwsgierig zijn en interesse tonen.

Meer mensen doen dit in zo’n situatie en wanneer men een gemeenschappelijk punt vindt, is alles gemakkelijker. Wanneer men geen gemeenschappelijk punt vindt, bijvoorbeeld ik ben volledig geïnteresseerd in alleen maar basketbal en de andere persoon haat vooral alles wat met basketbal te maken heeft, dan wordt het wat moeilijker. In het ergste geval zorgen mijn vooroordelen ervoor dat ik het gesprek helemaal afsluit, mokkend over hoe kan iemand nou niet van basketbal houden….

Steven Deschuyteneer Geen kus geen hand nieuwe manier groeten voor betere wereld liefde

Sinds ik in 2014 stapsgewijs veranderingen aanbracht in mijn voedingspatroon, merkte ik steeds vaker dat mijn gedachtepatroon niet veel meer overeenkomt met het mainstream en cultureel overgeërfde gedachtepatroon dat ik vroeger had. Hierdoor kwam ik vaak in situaties en ruimtes terecht, waar de verschillen zo ver uit elkaar liggen, dat het voor mij, zeker in het begin, heel moeilijk was om een leuk gesprek te voeren. Als ik er nu op terugkijk, had dit waarschijnlijk veel meer te maken met mijn oordeel en reactie over de andere persoon, dan visa versa. Zoals Wayne Dyer zei: “Als je oordeelt over een ander, zegt dat niets over hem of haar, maar wel over hoe jij oordeelt.

Dus wat is er veranderd en hoe ga ik daar vandaag de dag mee om?

Natuurlijk als ik sinds 2014 (zoals hier op deze website onder vele onderwerpen te lezen is) mijn liefde voor alle levende wezens op deze aardbol exponentieel heb zien toenemen, wordt het moeilijker, tot moeilijker, om in een ruimte terecht te komen met iemand waar ik geen liefde voor heb. Liefde voor iemand hebben, betekent niet dat ik het met alles over die persoon eens ben (verre van zelf). Het stelt me in staat hen te accepteren zoals ze zijn, hen te zien als gelijkwaardig aan alle andere levende wezens, hun standpunt te begrijpen (terug, dus, het er niet mee eens te zijn) en interesse in hen te tonen (om dingen in mezelf te ontdekken).

Ik merk dat wanneer ik echte belangstelling en aanwezigheid toon, en de vragen durf te stellen die me echt interesseren, elke ontmoeting een godsgeschenk is. Ik moest tot de conclusie komen dat ik in het verleden vaak deze vragen niet durfde te stellen. Ik ging uit van mijn vooroordelen en stelde daarom niet de vragen die ik zo graag had willen stellen. Ik durfde mijn nieuwsgierigheid niet te volgen. In mijn voorbeeld dat ik hierboven gaf “de ander heeft vooral een hekel aan alles wat basketbal is” is het heel interessant om door vragen te ontdekken waarom dat zo is (zonder er mijn eigen verzinsel aan te geven).

Wees aanwezig, stel vragen en ontdek dingen die elke seconde, een seconde maken die meer dan de moeite waard was!

Steven Deschuyteneer Waarom leuk sommige mensen zelfde ruimte vragen

#vragen #ontdekken

Te weinig energie? Hier is waarom!

Steven Deschuyteneer Te weinig energie Hier is waarom Tunesie

Voordat ik in 2014 stapsgewijs veranderingen aanbracht in mijn voeding, was ik helemaal niet bezig met energie. Ik denk dat mijn enige kennis ervan gekoppeld was aan zonne-“energie” voor batterijen en “energie”-repen om te eten. De “energie”-drankjes begonnen ook opgang te maken, nu daar was ik niet zo vertrouwd mee. Ik had ook gehoord over magnetisme, dat vooral populair was bij de mensen om mij heen, wiens yin-energie op dat moment iets meer ontwikkeld was dan de mijne. Op dit punt hield mijn ervaring met “energie” op.

Steven Deschuyteneer Ik ben een suikerverslaafde

Na 2014 was mijn grootste ontdekking hoeveel energie mijn spijsverteringsstelsel in beslag neemt. Toen ik op een andere manier ging eten, met voedsel dat vlugger en beter verteerd wordt, ontdekte ik dat dit enorm veel energie vrijmaakte voor andere dingen. Een totaal nieuwe ontdekking voor mij en een zoektocht tussen voedingsmiddelen die goed zijn, licht verteerbaar en toch veel energie geven begon. Zo ontdekte ik vaak dat de voedingsmiddelen met een zeer hoge comfortwaarde (snoep, brood, suiker…), ook die waren die de meeste energie kostten om te verteren. Ik had dus het gevoel dat suiker me een opkikker gaf, maar die was van zeer korte duur en ging zelf gepaard met energieverlies door de spijsvertering.

Toen ik een balans (spijsvertering vs energie) had gevonden in voedsel dat goed voor mij werkte, merkte ik nog steeds dat er soms verschillen in energie waren, die geen verband hielden met het voedsel dat ik voor mij had gevonden. Als ik het voedsel at, ging dat soms gepaard met meer energie, nu soms ook niet. Er zat dus meer verborgen achter mijn energie. Toen ik ging experimenteren met vasten, merkte ik al snel het verschijnsel dat mijn lichaam vooral bezig is met verteren, en wanneer dit gestopt werd (tijdens het vasten), er veel energie vrijkwam voor andere dingen.

Steven Deschuyteneer Te weinig energie Hier is waarom Zon

Wat ik na verloop van tijd ook voelde, is dat ik in de zomer meer energie heb in vergelijking met de winter. Meer zon, meer warmte, meer leven en dus meer energie, geheel onafhankelijk van het soort voedsel dat ik zou eten. Het is ook wat ik zou ontdekken met mijn vroeger welbekende zonne-“energie” via de zonnepanelen. De panelen zijn niet alleen blij met de zon, de zon van de zomer is veel populairder dan de zon van de winter voor de energieproductie. Geen wonder dat een enorm aantal dieren ook een winterslaap houden.

Ook al is het waarschijnlijker dat er in de winter een energiedip is dan in de zomer, toch kon ik vaststellen dat er naast het verteringsproces ook verschillen optreden in de zomer met hetzelfde voedsel. Dit bracht mij tot mijn laatste ontdekking: waaraan geef ik eigenlijk mijn energie, wetende dat alles een kwestie van energie is. Hier kwam ik tot enkele merkwaardige denkpatronen die ik vroeger had.

Waaraan besteed ik mijn energie?

  • Verteren – In mijn ontdekkingstocht moet ik concluderen dat verteren hierin een belangrijke factor is. In mijn vroegere denken zou ik zeggen dat eten energie geeft en mijn ervaring leert mij iets heel anders.
  • Bewegen – Als ik beweeg of sport, is het ook duidelijk dat dit energie kost die gekoppeld is aan en evenredig is met de intensiteit van de activiteit.
  • Denken – ja, zelfs als ik niets eet en stilzit, dus niet verteer of beweeg, kan er een enorme hoeveelheid energie door de hersenen worden verbruikt.
Steven Deschuyteneer In 2020 werden we allemaal wat evenwaardiger, hoezo twijfel

Bij “denken”, denk ik vooral aan “nadenken” over iets. Dat kan voor mijn werk zijn, voor een activiteit… maar het omvat ook alles waar ik bijna onbewust mijn aandacht aan geef. Op de lagere school leerde ik dat lachen veel minder energie van me vraagt, dan mokken. Nu zie ik mokken vooral als boos zijn, nu vallen daar ook situaties onder die ik niet leuk vind en waar ik al mijn energie aan geef. Dit zoals bijvoorbeeld, op de stoep voor mijn deur heeft een hond zich ontlast en ik ben er net ingestapt. Op een parking zie ik de enige vrije parkeerplaats voor mij, waar ik naartoe rij en die een ander net voor mij inneemt. Ik rij 20 km naar een winkel achter iets wat ik echt denk nodig te hebben, alleen om te ontdekken dat de winkel gesloten is. Voor wie meer voorbeelden wil, luister dan maar eens naar “Ironic” van Alanis Morissette.

Aan al deze, en nog veel meer ondenkbare zaken, geef ik een enorme hoeveelheid van mijn dagelijkse energie. Dus ook al ben ik in de zomer, en eet ik licht verteerbaar voedsel, mijn energie kan enorm laag zijn door energie te geven aan dingen die het niet verdienen, maar waarvan ik niet beter weet.

Steven Deschuyteneer Meditatie mijn persoonlijke privé dokter Noorwegen Geirangerfjord

Bij mij heeft vooral meditatie geholpen om hier een nieuwe kijk op te krijgen. Nu kunnen ook dingen als het bijhouden van een dagboek helpen bij het verwerken van zulke dingen. Het is dus heel interessant om nader in te gaan op de vraag waarom dit mij activeert en waarom ik er zoveel aandacht aan besteedt. Laat ik nu mijn aangehaald voorbeeld nemen: “Op het voetpad voor de deur heeft een hond zich ontlast en ik ben er net ingestapt”.

Dit gebeurt bij iemand anders, mijn eerste reactie, toch wel een beetje grappig denk ik, en dit niet echt om iemand uit te lachen, het is gewoon in het algemeen een grappige situatie.

Bij mezelf? Nou hier zijn de reacties die veel energie kosten;

  • Waarom ik.
  • Waarom nu.
  • Wie heeft hier zijn behoefte gedaan.
  • Soms zelfs met vooroordelen, weer die man/vrouw, weer die hond….
  • Een heel wraak plan bedenken.
Steven Deschuyteneer Ontdekking van tantra energie

En waarschijnlijk nog een heleboel dingen die ik vergeet. Waarom kunnen we het niet gewoon grappig vinden zoals we dat bij de ander vinden? Nu is het dan tijd voor de vraag, “en wat verandert al deze energie aan het heden?” Laat dit plotseling de poep op de schoen verdwijnen? Betekent dit dat het nooit meer zal gebeuren in de toekomst? … Ik moest tot de conclusie komen dat ik een enorme hoeveelheid energie stak in dingen die ik niet kan veranderen en die eigenlijk helemaal niets veranderen. Maar vroeger was ik daar zo op gefocust dat ik de illusie had dat het alles zou oplossen, nu is dat helemaal niet zo. Zelfkritisch zijn, negatieve uitspraken verwerken (deze geen energie laten opslokken) en er geleidelijk minder aandacht aan besteden (ook wel negatieve energie genoemd), heeft mij enorm geholpen. Tony Robbins zei: “Het leven gebeurt niet tegen u, het gebeurt voor u. Zie liefde in alles.

Natuurlijk zullen er nog wel meer dingen zijn die mijn energie beïnvloeden en die hoor ik ook graag van jullie. Met licht verteerbaar voedsel, in lijn met mijn activiteiten en ervoor zorgen dat ik vooral positieve energie vrijmaak heb ik nieuwe mogelijkheden van mijn lichaam ontdekt die ik voorheen voor onmogelijk had gehouden. De enige keer dat mijn energie een beetje daalt is als mijn lichaam in een noodzakelijke herstelmodus is. Die ik dan accepteer en geen energie aan geef. De natuur geeft ons alles en ik wens u toe dit ten volle te ontdekken.

Steven Deschuyteneer Te weinig energie Hier is waarom bergen Oostenrijk

#energie

In welke situatie is “Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen” niet juist?

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen

Toen ik in 2014 stapsgewijs veranderingen aanbracht in mijn eetpatroon, was de ontdekking zo groot, dat ik niet veel meer als mijn echte waarheid aanzag. Het werd dus een vrij standaard gedrag, om zo’n beetje alles in twijfel te trekken, van denken, tot gedrag, tot reacties… en zo was het ook met het gezegde: “doe anderen niet aan, wat je niet wilt dat mensen jou aan doen“.

Het was een heel mooie les die ik van jongs af aan heb meegekregen: “doe anderen niet aan wat je zelf niet wilt dat mensen jou aandoen“. Bij zowat elke actie die ik ondernam, hield ik hier rekening mee. Ik weet zeker dat het me in veel gevallen een beter mens heeft gemaakt.

Steven Deschuyteneer Geen kus geen hand nieuwe manier groeten voor betere wereld liefde

Nu, geldt dat of werkt dat in alle gevallen en voor iedereen, was een vraag die ik me onlangs stelde?

Dit, bijvoorbeeld, vooral met betrekking tot veel voorkomende zaken zoals:

  • Komt iedereen graag aan in een keuken die opgeruimd is?
  • Vindt iedereen het prettig als de toiletpot schoon is als ze erheen gaan?
  • Vindt iedereen het prettig als er toiletpapier voor hen wordt achtergelaten?
  • Vindt iedereen het prettig dat er geen kleren rondslingeren op gemeenschappelijke plaatsen?
  • Vindt iedereen het fijn om de auto te nemen en te zien dat er genoeg benzine in zit om te doen wat ze willen doen?
  • Vindt iedereen het leuk om zijn drinkbeker proper aan te treffen?
  • Vindt iedereen het leuk dat het huis mooi gestofzuigd is?
  • Vindt iedereen het leuk dat de vaat geen vaatwassers sporen heeft?
  • Vindt iedereen het fijn dat handdoeken op een bepaalde manier gevouwen in de kast liggen?
  • Vindt iedereen het fijn om te zien dat er nog een bepaalde topping is als ze daar zin in hebben?

Of moeten degenen die er last van hebben, leren om deze dingen los te laten en er geen energie aan te geven? Of misschien hebben sommigen er last van en gebeurt het daarom?

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen Strand

Ik kwam tot de conclusie dat ik zelf mijn “doe anderen niet aan wat je niet wilt dat mensen jou aan doen” toepas op al deze zaken. Nu was het grote probleem, dat ik dit ook projecteer, op de ander. Daarvoor moest ik besluiten dat het geen goede manier was. Het was dus een nog slechter idee om er negatieve energie aan te geven of in te stoppen.

Om dit met een voorbeeld uit te leggen, neem ik het volgende: Vindt iedereen het leuk om zijn auto te pakken en te zien dat er genoeg benzine in zit om te doen wat hij wil doen?

Natuurlijk vindt iedereen dat leuk, het is een ideaal scenario. Als ik nu persoonlijk vind “doe anderen niet aan, wat je niet wilt dat mensen jou aan doen” voor dit, dan zal ik de auto nooit terugzetten met minder dan nog voor 150 km tot 200 km benzine.

Als ik nu de auto neem, en merk dat iemand anders de auto heeft teruggebracht met nog geen 150 tot 200 km benzine erin, dan zou ik kunnen zeggen: deze persoon doet niet “doe anderen niet aan, wat je niet wilt dat mensen jou aan doen“. Ikzelf zou nog een stap verder kunnen gaan, en zeggen dat deze persoon mij niet respecteert.

Daarin heb ik moeten besluiten dat ik ongelijk heb. Het is niet omdat ik denk dat de auto nooit met minder dan nog voor 150 km tot 200 km benzine kan worden teruggezet, dat dit ook een punt is dat gevoelig ligt bij andere mensen. En dus alles rond “doe niet aan anderen, wat je niet wil dat mensen aan jou doen” of respect in zo’n situatie, is gewoon een persoonlijke film die ik voor mezelf afspeel.

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen Eigen film

De anderen hebben ook hun situaties waarin ze zeggen “doe niet aan anderen, wat je niet wil dat men aan jou doet“, nu zijn sommige hetzelfde en andere totaal verschillend. Aan te nemen dat mijn situaties ook die van de anderen zijn, is een fundamentele illusie, aangezien wij allen uniek en verschillend zijn.

In het voorbeeld betekent dit natuurlijk niet dat ik moet aanvaarden dat de auto wordt teruggezet met minder dan nog 150 tot 200 km benzine erin. Als dit nu voor mij zo gevoelig ligt, dan zal ik er met de ander over moeten praten, zien dat we samen een oplossing vinden die voor iedereen acceptabel is en aan ieders wensen tegemoet kan komen.

Dus “doe niet aan anderen, wat je niet wilt dat mensen aan jou doen” is alleen goed voor mijn eigen levensfilosofie, niet om op anderen te projecteren. Voor de ander kan alleen open, niet-oordelende communicatie helpen. We zijn allemaal verschillend en prachtig zoals we zijn. Ontdek het door met elkaar te communiceren.

Steven Deschuyteneer Doe niet aan anderen wat je niet wilt dat mensen aan jou doen Communiceren

#Communicatie #Uniek

Waarom aan iedereen “Goedendag” zeggen?

Steven Deschuyteneer Waarom aan iedereen Goedendag zeggen

Toen ik heel jong was, werd mij verteld en geleerd om “Goedendag” te zeggen tegen iedereen en vooral tegen mensen die bekend waren in de familie. In die tijd begreep ik niet echt waarom, nu ik luisterde en gehoorzaamde. Wat ik wel merkte, is dat ik mede daardoor door veel mensen als een lieve en beleefde jongen werd aanzien. Het beeld dat de mensen die van me hielden van me wilden vermoed ik. Missie volbracht voor hen.

Steven Deschuyteneer Ontdekking van tantra lotus

Gezien het feit dat ik dit op zo’n jonge leeftijd leerde, werd het een deel van mijn onderbewustzijn en ben ik dit keer op keer blijven doen (nu nog steeds). Ik ben mijn omringende dierbaren zeer dankbaar dat zij mij dit hebben geleerd en het is pas sinds ik mijn eetpatroon heb veranderd dat ik ook andere bijzondere effecten op mijn leven hierdoor heb gezien.

Als jong kind was het een soort automatisme, een programma in mijn hoofd.

IF (“Voel, zie, observeer een medemens in de buurt”)

THEN : (zeg “Goedendag”)

AND (“ga door met waar ik mee bezig was”)

END

Met sommige mensen schepte het wel een soort band, er werd een glimlach uitgewisseld, een gebaar naar elkaar en soms zelfs een kleine dialoog. Ik deed het gewoon, zorgde ervoor dat ik vooral het programma uitvoerde en stelde me niet te veel vragen.

Steven Deschuyteneer Vegan spreekbeurt 10 jaar 4de leerjaar hond kat

Vandaag doe ik dat nog steeds op straat, in het bos, in de stad… nu zie ik er, zoals ik hierboven al zei, heel wat speciale effecten van. Een belangrijke is, dat mijn levensweg veel aangenamer is. Waar ik ook ga, hoe ik ook beweeg, in plaats van het te zien als een weg van tijdverspilling (mijn vroegere standpunt daarover) zie ik het als een nieuw avontuur, met elke keer weer leuke ontmoetingen.

Maar Steven, mensen zeggen niet altijd iets terug, of kijken me zelfs helemaal niet aan. Laat dat hun probleem zijn. Ik zeg goedendag, glimlach, kijk mensen in de ogen als dat mogelijk is en mijn weg gaat verder wat hun reactie ook was. Het is wel juist, dat als iemand terug reageert en zelf even met me praat, dan is dat prettiger, dan wanneer iemand me compleet negeert. Laat dat nu net de reden zijn om het te doen. “Wees de verandering die je in de wereld wilt zien” – Mahatma Gandhi.

Steven Deschuyteneer Ontdekking van tantra ogen staren

Na mijn ervaringen in tantra waarin het contact met andere mensen voor mij een nieuwe dimensie kreeg, ben ik dit ook gaan integreren in mijn “Goedendag”. Vandaag gaat het “Goedendag” proces spontaan, vanuit mijn hart. Ik kijk iedereen aan, glimlach dankbaar dat ik iemand mag ontmoeten, als het even kan kijk ik in de ogen, zeg mijn “Goedendag” en sta open voor welke reactie er ook komt en neem de tijd. Ook als er soms geen reactie komt.

“Goedendag” is eigenlijk een teken van liefde naar andere levende wezens met wie we allemaal verbonden zijn. “Goedendag” zegt: “Ik zie je”, “je bestaat”, “je bent mooi zoals je bent” en “mag je hiermee mijn onvoorwaardelijke liefde voor jou ontvangen”. Een teken dat mij echt laat genieten van elk moment en dat wens ik iedereen toe. Zoals Jessica Graham het zo mooi zegt: “Ik zie je, ik hou van je”.  

Steven Deschuyteneer Kinderen dit is waar ze echt behoefte aan hebben Jessica Graham

 #goedendag #liefde

Dat buikje en wat er eenvoudig aan doen?

Steven Deschuyteneer Dat buikje en wat er eenvoudig aan doen

Ik wil wel zo’n sixpack, ja natuurlijk. Nu al bij al, ben ik tevreden met mijn buik… Een bekend gevoel? De buik had slechter kunnen zijn en dus ben ik er tevreden mee. Of althans dat is wat ik mezelf wijsmaak.

Steven Deschuyteneer Dat buikje en wat er eenvoudig aan doen Facebook

Ik ga mijn buik zeker niet openlijk tonen, hoe meer ik hem verborgen kan houden hoe beter en als hij dan toch te zien is, houd ik hem in een positie die ik aanvaardbaar vind. Een behoorlijk energieverslindende bezigheid, nu weet ik vrij zeker dat ik daarin niet de enige ben. En het universum dat dan naar me toekomt besteedt er weer wonderbaarlijke aandacht aan, zoals te zien is op de foto links hiervan.

Toen ik nog maar een paar maanden oud was, had ik iets aan mijn darmen dat geopereerd moest worden. De dokters hebben prachtig werk verricht, ik ben ze er eeuwig dankbaar voor en mijn lichaam heeft zich wonderbaarlijk aangepast. Voor mij een wonder van de natuur in al haar glorie en levendigheid.

Een buik met een verschil links versus rechts, een gemaakte navel en een duidelijk zichtbaar litteken is wat ik mee zou nemen om het te verwerken. Mijn mentaal zou me de hele tijd vertellen dat het goed is zo, maar toch merk ik aan mijn daden dat ik het nog niet helemaal verwerkt heb.

Dat opmerken is iets wat ik pas onlangs ontdekt heb, nu ik meer en meer overga van mentaal denken naar voelen met mijn hart. Waardoor ik duidelijk het verschil kan zien. Het feit dat ik zeg dat het veel erger zou kunnen, is voor mij slechts een tussenweg om te minimaliseren waar ik onder lijd. Met die uitspraak verwerk ik het niet, nu is het natuurlijk nog altijd beter dan er alleen maar negatief over te piekeren.

Steven Deschuyteneer Elke dag bidden, dit is het verschil dat het maakt

Vandaag werk ik eraan om blij te zijn met wat ik heb. Want wat ik in het verleden ook heb gemerkt, is dat als ik stop met me ergens zorgen over te maken, ik het heb opgelost (of laten oplossen) en dat ik dan klaar ben om me over iets anders zorgen te maken. En ik kan zeggen, ja enkel die buik, nu als ik kritisch ben en snel naar mezelf kijk, zijn het tanden, neus, voeten … Interessant is ook om erover te mediteren of me voor te stellen, neem dat ik nu die sixpack heb, in wat is mijn leven veranderd of verbeterd daarmee? Vaak is het antwoord, nou, uh, niets of hooguit iets ingebeeld. Ik heb ook gehoord dat sommige mensen bepaalde dingen niet willen veranderen, hoe moeilijk ook, omdat ze anders verliezen wat ze omschrijven als hun hele wezen. Inspirerende en interessante zienswijze.

Steven Deschuyteneer Dat buikje en wat er eenvoudig aan doen Las Vegas

Ik kwam vrij snel tot de conclusie dat het antwoord en de verwerking bij mijzelf ligt. Zolang ik opmerkingen, commentaar… of wat dan ook krijg over mijn lichaam, mijn gedrag… betekent het dat ik nog moet werken aan de totale acceptatie van mezelf. Wanneer de acceptatie compleet is, zal alles stoppen, zal de verwerking voltooid zijn en is het tijd om verder te groeien op andere gebieden.

Wat mijn buik betreft, ben ik er nog niet, wees gerust. Dit onderwerp is er een echt begin van. Nu is het verwerkingsproces een aangenaam pad om te bewandelen, aangenamer dan al mijn energie te steken in het bedekken en anders doen lijken van de werkelijkheid.

We zijn allemaal mooi zoals we zijn, we hebben het om de één of andere reden nog zo moeilijk om dat te accepteren, dus komen we op ons pad dingen tegen die ons dat leren.

Steven Deschuyteneer Dat buikje en wat er eenvoudig aan doen koe

#aanvaarden #buik

Verdwaald in deze wereld?

Steven Deschuyteneer Verdwaald in deze wereld Luna

Toen ik een klein kind was, nog maar een paar jaar oud, herinner ik mij nog goed de beelden op TV van kinderen in Afrika die honger leden en onder de vliegen zaten. Het contrast met wat ik beleefde was enorm en het was ongelooflijk dat juist op een andere plek op aarde het verschil zo groot kon zijn. Het voelde niet goed.

Hoewel ik vandaag weet dat sommigen, waaronder ikzelf, dingen moeten meemaken die niet aangenaam zijn om in te groeien, kan wat ik op TV zag, wat deze kinderen meemaken, daar op geen enkele manier deel van uitmaken. Als kind werd ik gerustgesteld dat er mechanismen bestonden om dat probleem via allerlei organisaties op te lossen.

Steven Deschuyteneer Verdwaald in deze wereld honger

Nu, tientallen jaren later, zie ik nog steeds dat mensen honger lijden en in dezelfde afschuwelijke omstandigheden leven die ik als kind zag. Als ik dan hoor welke bedragen sommige beroemdheden of atleten betaald worden om te helpen met de kapitalistische overconsumptie, dan word ik daar misselijk van! Waarom staat dat niet in de weg van een bewustzijn op hoger niveau? Hoe te leven met deze kennis? Prachtig gedemonstreerd in Pink’s “Dear Mr. President“.

Waarom kan ik, met mijn overconsumptie, niet delen of ervoor zorgen dat alle mensen op aarde een fatsoenlijk leven leiden met warmte, voedsel en liefde? Natuurlijk zijn er veel mensen op aarde die geweldige dingen doen om te proberen deze situaties uit de wereld te helpen. Nu lijkt het erop dat ik als menselijke soort zo ben losgekoppeld van wat mijn werkelijkheid zou moeten zijn, dat ik de basiswaarde zoals liefde, mededogen, vriendelijkheid…. die ik normaal gesproken zo goed aanvoel, totaal niet meer herken.

Steven Deschuyteneer Verdwaald in deze wereld verloren

Soms voel ik me echt verloren in deze wereld. Sinds ik mijn eetgewoonten heb veranderd denk ik hier meer en meer over na. Waar draait het allemaal om in deze wereld? Het lijkt wel of alles om geld draait, is er dan echt niets anders? Deze reflectie wordt prachtig geïllustreerd in deze video en muziek van Moby.

In het moderne leven zijn dingen individualistischer dan ooit tevoren. Mensen kijken meer op hun telefoon dan naar het echte leven. Alleen op momenten van ernstige ziekte of begrafenissen kunnen we die individuele wereld loslaten en ons ten diepste met elkaar verbinden.

Voor 3 basis zaken zoals eten, voortplanten en slapen, belangrijke activiteiten van dieren, staan de meeste mensen er totaal los van. Dieren vinden hun voedsel, begrijpen wanneer ze moeten slapen en weten hoe ze zich moeten voortplanten. Hoe komt dat dat de mens dit niet meer weet? Omdat mensen dingen wordt opgelegd, aangeleerd, getoond en niet meer intuïtief aangevoeld en of met liefde aangeleerd.

Steven Deschuyteneer Een kleine verandering die iedereen kan doen voor een betere wereld industrie

Mij wordt niet geleerd waar en hoe ik mijn voedsel moet maken. In plaats daarvan word ik indirect gedwongen om iets op een bepaalde plaats te kopen.

Voortplanting is in de meeste vormen voor mij verborgen en als ik er eindelijk mee in contact kom, moet ik het zelf uitzoeken.

Steven Deschuyteneer Verdwaald in deze wereld koffie

Voor slaap luister ik niet naar mijn lichaam, ik ga slapen wanneer ik denk dat het cultureel normaal is om te gaan slapen. Ik gebruiken allerlei gifstoffen om vroeger op te staan en later te gaan slapen. Welk resultaat kan ik verwachten?

Ik neem het niemand kwalijk, iedereen doet wat hij denkt dat het beste is voor….

Wel vaak is het antwoord, voor…, voor ONSZELF.

Onszelf is een heel goed begin, nu moet ik vaak tot de conclusie komen dat veel dingen voor anderen worden gedaan. Wat het nog beter maakt en waarom zou ik het daarbij laten?

Mijzelf

Familie

Vrienden

Andere

Mensen

Dieren

Levende wezens

Vroeg of laat ontdek ik dat alles met elkaar verbonden is, dat ik één ben met alles, het is dus een goed begin om al het leven op aarde lief te hebben.

Steven Deschuyteneer Verdwaald in deze wereld dier mens natuur

#EEN #samen #liefde #Moby

Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst, hoe komt dat?

Steven Deschuyteneer Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst hoe komt dat

Persoonlijk denk ik dat elke gewelddadige of schadelijke daad die ik doe, bij me blijft tot ik er innerlijke vrede mee heb gevonden. Een stille, tijdrovende bezigheid en één van de belangrijkste redenen waarom ‘Ahimsa’ zo zinvol voor me is. Met die overtuiging denk ik dat ik heel erg beïnvloed wordt door mijn geweten over dingen waarvan ik denk dat ik ze goed doe, toch? Dat ik mij inbeeld dat ik ze goed doe. Laten we het onbewust noemen.

Het milieu, de planeet en vervuiling zijn daar een goed voorbeeld van. Ik hoor vaak, het is echt een zooitje wat de mensen hier op aarde doen, nou dat ben ik niet, ik;

  • Heb een elektrische auto
  • Heb spaarlampen
  • Gebruik windenergie
  • Gebruik zonne-energie
  • Heb een warmtepomp

Is dit de oplossing voor de problemen?

Het is zeker een positieve richting …

Kunnen we echt niet beter en is wat ik wil?

Wil ik een landschap vol windmolens, fotovoltaïsche panelen, etc….?

Steven Deschuyteneer Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst windmolens
  • Is het probleem niet dat ik de auto te veel gebruik, in plaats van de verkeerde auto?
  • Is het probleem niet dat ik te snel wil gaan, in plaats van te proberen dingen te vinden die me sneller doen gaan?
  • Is niet het eerste probleem dat ik te veel energie gebruik, en dan pas de verkeerde energie?
Steven Deschuyteneer Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst minimalist

Natuurlijk zal dit in het begin voor de rijken waarschijnlijk gemakkelijker zijn om over deze vragen na te denken dan voor de armen. Nu is een weg een weg, als er een file is, is dat voor iedereen.

  • Wat als ik iets in 10 minuten met de fiets zou kunnen doen, of in 20 minuten lopen en in 2 uur met de auto, wat zou ik dan kiezen?
  • Wat als water, fruit en groenten 5% belasting hebben en alle andere voedingsmiddelen 400% belasting, wat zou ik dan kiezen?
  • Wat als elektriciteit nog duurder is dan nu, en dat hoe meer ik gebruik voor niet levensnoodzakelijke energie hoe meer ik ervoor betaal, wat zou ik dan doen?

Ik geloof sterk dat ik iets aan de oorzaak moet doen, want de meeste dingen waar ik deel van uitmaak, wil ik anders niet veranderen. Met alles wat ik tot nu toe heb gezien, geloof ik wel dat ontmoediging aan de oorzaak, waarschijnlijk het enige is dat mij echt zal doen veranderen, als ik natuurlijk de verandering wil…

Steven Deschuyteneer Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst oorzaak

Dus is ontmoediging het enige dat ons kan redden?

Ik dacht van wel, totdat ik het volgende las op NutritionFacts.org:

Wel in 2011 introduceerde Denemarken ‘s werelds eerste belasting op verzadigd vet. Een goede stap van ontmoediging zou ik denken. Wel “Na slechts 15 maanden werd de vetbelasting echter afgeschaft,” als gevolg van massale druk van de belangen van landbouw- en voedselbedrijven. Kapitalisme boven gezondheid.

Net zoals de aanpak voor alcohol-, tabaks- en, meer recent, voedselgerelateerde bedrijfsbelangen verleggen ze de focus van gezondheid naar de beperking van de keuzes van mensen. De mensen moeten toch die ongezonde producten kunnen kiezen, en hebben dan “persoonlijke verantwoordelijkheid”, niet?

Maar laten we, omwille van het argument, deze spillover-effecten, de zogenaamde externe effecten, vergeten. Als iemand de gevaren begrijpt, zou hij dan niet moeten kunnen doen wat hij wil? Welnu, “ten eerste wordt aangenomen dat individuen toegang hebben tot accurate en evenwichtige informatie die relevant is voor hun beslissingen…maar opzettelijke bemoeienis van de industrie heeft vaak situaties gecreëerd waarin consumenten alleen toegang hebben tot onvolledige en onnauwkeurige informatie…Tientallen jaren lang hebben tabaksfabrikanten met succes wetenschappelijk bewijs van de gevaren van roken onderdrukt of ondermijnd en de bezorgdheid over de volksgezondheid, waartoe deze informatie aanleiding gaf, gebagatelliseerd.”

“De doelbewuste strategie van de tabaksindustrie om wetenschappelijk bewijs in twijfel te trekken, ondermijnt het vermogen van rokers om te begrijpen welke schade roken veroorzaakt en ondermijnt als zodanig het hele concept dat roken een weloverwogen keuze is. “Tabaksfabrikanten hebben rokers waarheidsgetrouwe informatie onthouden…maar rokers wel verantwoordelijk gehouden voor het oplopen van ziekten die ertoe zullen leiden dat de helft van hen voortijdig zal sterven. In dit soort situaties is overheidsingrijpen van vitaal belang om consumenten te beschermen tegen roofzuchtige industrieën….”

Is de voedingsindustrie anders? “Het publiek wordt gebombardeerd met informatie en het is moeilijk te zeggen wat waar is, wat niet waar is en wat alleen maar overdreven is. Voedingsmiddelen worden verkocht zonder duidelijkheid over de voedingswaarde of schadelijke effecten.” Weet je nog hoe de voedingsindustrie een miljard dollar uitgaf om ervoor te zorgen dat het gemakkelijk te begrijpen stoplicht-etiketteringssysteem op voedsel, nooit het daglicht zag en werd vervangen door onleesbare etikettering? Dat is tien keer meer geld dan de farmaceutische industrie uitgeeft aan lobbyen in de Verenigde Staten. Het is in het belang van de voedingsindustrie om het publiek te verwarren over voeding.

NutritionFacts.org werd gelanceerd om dit bewijs aan te tonen.

Alles wat ik hier lees verbaasde me helemaal niet, dat had ik ook allemaal natuurlijk ontdekt met mijn veranderde eetpatroon. Wat kan ik hier nu als individu tegen doen?

Een goed begin is wat Yuval Noah Harari beschreef in zijn boek:

Misschien vind je het wel prima om je over te leveren aan de algoritmen en die van alles voor jou en de rest van de wereld te laten beslissen, als ze dat zo goed kunnen. Als dat zo is, maak je dan niet druk en ga er gewoon lekker voor zitten, want dan hoef je niets te doen. De algoritmen zorgen voor alles. Maar als je nog een beetje de controle wilt houden over je eigen bestaan en de toekomst van het leven op aarde, dan zul je harder je best moeten doen dan het algoritmen, Amazon en de regering, en moet je zorgen dat je jezelf leert kennen voordat zij dat doen.

Steven Deschuyteneer Zelfs ontmoediging werkt niet meer bij de mensen voor de toekomst lucht

#laatjenietbeinvloeden #YuvalNoahHarari #NutritionFactsorg

Hier is waarom kinderen hoop geven voor de toekomst!

Steven Deschuyteneer Hier is waarom kinderen hoop geven voor de toekomst

Ik herinner me nog heel goed dat enkele seconden na de geboorte van mijn eerste kind, de verpleegster mijn zoon in mijn handen gaf. Het was magisch, mooi, onbeschrijflijk en een groot en onvergetelijk moment in mijn leven. Enige tijd later, toen we het ziekenhuis verlieten, realiseerde ik me dat, hoewel we vrij goede informatie hadden gekregen, er niet echt een handleiding was gegeven over hoe je kinderen best kunt opvoeden.

Steven Deschuyteneer Hier is waarom kinderen hoop geven voor de toekomst handleiding

Hoewel ik veel over het onderwerp heb geleerd, vraag ik me echt af of er op een gegeven moment niet een nieuwe handleiding of manier moet komen? Ter vervanging van wat vandaag de dag cultureel bekend en geaccepteerd is, en dat ik als ouder gewoon als een aap overneem door niet beter te weten.

Als ik bijvoorbeeld, kijk naar melk of voedsel in het algemeen. Kinderen hebben inderdaad voeding nodig, melk, nu van hun moeder, toch? Waarom geven we hen de melk die normaal voor een kalf bestemd is? Waarom geven we ze zakjes poeder die oplossen in water? Dat zijn vragen die ik mezelf toen niet durfde te stellen, omdat ik er eigenlijk nergens een antwoord op vond, ik deed het gewoon.

Steven Deschuyteneer Waarom leer ik dit niet op school kinderen

En als de kinderen wat groter zijn gaan ze naar school. Waarom leren kinderen +-20 jaar lang dingen, die ze vervolgens +-20 jaar lang weer afleren? Ik heb gehoord dat de school vooral is opgericht omdat volwassenen moesten werken en niet voor hun kinderen konden zorgen. En als dat zo is, is het dan logisch dat we ze op school opvoeden om zo snel mogelijk in de kapitalistische maatschappij terecht te komen, en niet om echt hun meest authentieke zelf te worden?

Ik ben er sterk van overtuigd dat iedereen hier, om als soort te overleven, een missie heeft die hij of zij van nature als de beste zal uitvoeren. Nu kan bijna niemand van nature ontwikkelen wat hij leuk vindt en waar hij goed in is, in feite omdat hem op school wordt geleerd precies hetzelfde te zijn als de andere kinderen, wat gewoon tegen de natuur ingaat. Waarom doe ik dan toch het bovenstaande, omdat mij dat zo geleerd is en omdat het vroeger zo was.

Steven Deschuyteneer Waarom het vaccin de enige oplossing is aarde

We hebben van generatie op generatie gekopieerd zonder te beseffen dat we onze eigen soort uitroeien. We leven op een manier die niet duurzaam is voor onze planeet. Als ik alleen al naar de vleesindustrie kijk, is er niet genoeg om alle mensen te voeden en op deze planeet te laten leven, dit zou me toch vragen moeten doen stellen?

Nu is er hoop, en ik zal zelfs enkele positieve dingen zeggen over technologie (waarvan sommigen misschien denken dat ik er een beetje tegen ben, wat echt niet het geval is). Het is goed (het kan altijd van twee kanten bekeken worden, natuurlijk) dat ik tegenwoordig nieuws krijg, niet alleen van één krant die een monopolie heeft en individueel bepaalt hoe ik het nieuws krijg. Het is eerder zo dat ik zelf kan beslissen wie mij het nieuws bezorgt en dat ik zelf kan beslissen of ik het positief of het negatief vind.

Dit zorgt ervoor dat heel wat jonge mensen nu niet meer zo goed luisteren naar wat ouders en leraren hen vertellen. Die vervelende rebelse kinderen, toch? Ze rebelleren? Niet echt, ze zijn gewoon niet meer gehersenspoeld en moeten niet meer geloven wat sommigen hen willen doen geloven. Ze kunnen op natuurlijke wijze creëren wat goed voor hen voelt en welke richting ze uit moeten. Er zijn inderdaad enkele valkuilen waartegen ze zich moeten beschermen, maar op de meeste dingen vinden ze vanzelf het antwoord.

Steven Deschuyteneer Hier is waarom kinderen hoop geven voor de toekomst rebel

Waarom willen sommige kinderen vegetariër worden nadat ze weten wat er gebeurt met de dieren die ze eten? Zou het niet zo kunnen zijn, dat zij geen vlees meer eten, niet omdat iemand hen dat gezegd heeft en meer omdat zij nu hun eigen natuurlijke instinct volgen?

Ik denk dat we steeds meer vraagtekens zetten bij wat we weten. Waarom weten we het? Waar komt de informatie vandaan? Meer en meer komen we tot de conclusie dat we doen wat we doen omdat iemand ons dat gezegd heeft. Waarom heb ik pas onlangs in mijn leven over voeding, Ahimsa…geleerd?

Steven Deschuyteneer Is dit hoe we verondersteld worden ons leven te leven Ahimsa

Aan de andere kant heb ik wel vanaf de eerste dag op aarde geleerd: kom voor jezelf op, vecht zelfs als het moet, want niemand anders zal het voor mij doen. Ik moest enorm ontleren van die individualiteit. Nu is het natuurlijk eng dat we vandaag de dag in een wereld leven die voor mij gemakkelijker is, als ik gewoon doe wat me gezegd wordt, dan als ik doe, wat ik voel, waarvan ik voel dat het het juiste is om te doen.

Ik geloof dat we op de één of andere manier het handboek kwijt zijn geraakt. Nu de toekomstige generaties langzaam van richting veranderen, zal ik mijn best doen om hen zo goed mogelijk te steunen. Ik ben er zeker van dat we op een gegeven moment weer op het rechte pad komen en als we dat niet doen, ben ik er zeker van dat de natuur ons daarbij zal helpen (of dat nu positief of negatief is, is een andere zaak).

De natuur zit in ons allemaal!

Steven Deschuyteneer Hier is waarom kinderen hoop geven voor de toekomst natuur Luna

#Ahimsa #natuur #hoop #kinderen

Laat je niet van buitenaf, binnenin beïnvloeden!

Steven Deschuyteneer Waarom blijven sporten in deze tijden Luna

Heel vaak als ik ga lopen als het heel warm is, als het regent, als het hard waait, als het sneeuwt en ik kom mensen op mijn weg tegen, dan zeggen ze: ‘moed‘, ‘ik heb medelijden met je‘, ‘hou vol‘, ‘wees sterk‘…. Dit terwijl ik eigenlijk glimlach en heel gelukkig ben. Het doet me beseffen hoe vaak ik in het verleden de buitenwereld de schuld gaf om niets te doen.

Steven Deschuyteneer Tips voor nog betere skivakantie sneeuw

Oh, het is koud, het regent, het waait te hard, het zal wel te glad zijn…. dit zijn allemaal makkelijke externe parameters om niets te doen. Ik deed dat de hele tijd voordat ik mijn eetgewoonten veranderde. Toen luisterde ik veel dieper naar wat ik echt wil, en realiseerde me dat dit soort excuses verdwenen.

Ik realiseerde me dat ik helemaal niet naar mijn binnenste luisterde en dat ik echt overweldigd werd door de buitenkant. Binnen in mij zit een liefde voor allerlei leuke dingen en ik luisterde er gewoon niet naar. Ik had het veel te druk met andere dingen, zoals de buitenwereld de schuld geven, in de zetel zitten, tv kijken, junkfood eten en last but not least, 75% van de tijd van de dag, werken om aan geld te komen. Geld waar ik geen echte plannen mee heb, buiten schulden af te lossen of uit te geven aan bezittingen.

Echt Steven, is dat het?

Steven Deschuyteneer Waarom we zo graag eten wat we eten Time Square New York

Toen ik mijn eetgewoonten veranderde en veel meer naar binnen keek, ontdekte ik dat veel (zo niet alle afhankelijk van het geloof) antwoorden die ik zoek zich in mij bevinden. Ik kwam er al snel achter hoe afgeleid ik was van wat ik in het echte leven voelde. Ik deed dingen die me een glimp gaven van hoe ik verder moest zonder echt te weten waarom? Ik werd overspoeld met informatie die me alleen maar aanmoedigde om het te blijven doen.

Ik moest concluderen dat achter veel van de dingen waarvan ik dacht dat ze me een goed gevoel geven (afleidingen) dingen zaten die ik me niet had voorgesteld. Toen ik ontdekte van welke ervaringen ik echt kon genieten vanuit mijn hart en het vermogen heb om de uitwendige factoren los te laten, is er eigenlijk niet veel dat die ervaring kan verpesten.

Ik hou ervan om me goed te voelen en daarom zorg ik graag voor mezelf, luister ik naar mijn lichaam (niet naar mijn mentaal) en probeer ik op elk moment de beste beslissing voor mijn lichaam te nemen. Ik hou ervan om me energiek te voelen, dus ik doe veel aan sport, ik hou van basketbal in teamverband en ik hou ervan om als individu bewust te gaan hardlopen. Ik ben graag omringd door levende wezens en dus elke gelegenheid is daar goed voor. Ik ben echt dankbaar dat ik vandaag in staat ben om mijn innerlijke zelf te volgen, van elke seconde van mijn leven te houden en volledig in vrede te zijn met de buitenwereld.

Ik wens aan iedereen een leven van binnen in toe!

Steven Deschuyteneer Kinderen dit is waar ze echt behoefte aan hebben Jessica Graham

#binnenin #geenafleidingen

Waarom ik beter niet te veel geheimen kan hebben!

Steven Deschuyteneer Waarom ik beter niet te veel geheimen kan hebben Stonehenge

Al van jongs af aan en van wanneer ik bewust was van mezelf, had ik het gevoel dat ik vaak door kleine geheimpjes de dingen in mijn richting kon laten draaien. Werkelijkheid of een illusie? Sommige dingen zou ik niet vertellen, in de hoop er zelf beter van te worden en de anderen maar naar de waarheid laten zoeken. Dat is ook waar ik in mijn verkoops job mee te maken zou krijgen. Nu is één ding voor mij altijd vast blijven staan, ik zal nooit liegen, onder welke omstandigheid dan ook. De kunst is dan om dingen te vertellen die de waarheid zijn, waar kopers het meest mee gediend zijn, zonder te hoeven praten over de dingen die niet zo positief zijn.

Steven Deschuyteneer Waarom ik beter niet te veel geheimen kan hebben binnenin

Het werkt in het werk, nu na mijn verandering in voeding, ontdekte ik dat er iets speciaals was waarom ik niet kon liegen. Waarom kon ik het niet gewoon doen als het misschien nog beter werkt? Of is het weer een illusie? Nou het werkt misschien wel goed voor de job, misschien niet zo goed voor mijn innerlijke vrijheid en liefde? Misschien zijn er emoties die in mijn onderbewustzijn liggen opgeslagen, waar ik me niet bewust van ben en die door mijn ego worden toegedekt. Iets wat ik ontdekte omdat ik altijd heb geweten dat ik alleen met bedrijven kan overleggen en niet met particulieren. Simpelweg omdat de emotionele band met een medemens als ieder ander, voor mij te confronterend is. Waarschijnlijk volg ik daar een beetje: “doe niet aan anderen, wat ik niet wil dat zij aan mij doen“.

Als ik iets verkeerd doe, me ervan bewust ben en het verzwijg, voel ik me vaak slecht. Vaak is het alleen door er met iemand over gepraat te hebben dat ik er overheen kom. Nu zijn er soms ook dingen die ik onbewust doe door gewoonte en waarbij het nare gevoel niet altijd zo opvalt. Met wat ik tot nu toe heb kunnen ontdekken, blijft dit allemaal in het onderbewuste hangen. Het lokt me in een val op langere termijn.

Hier zijn enkele dingen die ik vandaag weet dat ik onbewust fout heb gedaan;

  • Ik heb bijgedragen aan de scheiding van kind en moeder (koe) vlak na de bevalling, om elkaar nooit meer te zien, door melk te consumeren.
  • Ik heb bijgedragen aan de wrede massaslachting, door het eten van vlees, kip…
  • Ik heb bijgedragen aan de uitroeiing van bijna al het leven in het water, door vis te eten.
  • Ik heb bijgedragen aan dierproeven om producten te krijgen (crème, medicijnen…) waarvan ik geloofde dat ze me beter maakten, nu verbergen ze alleen de symptomen.
Steven Deschuyteneer Over deze blog Leonardo Da Vinci

Dit is zo duidelijk voor mij vandaag en vraag mij vaak af hoe ik het zo lang heb kunnen negeren? Waarom heb ik dit niet eerder gezien? In de jaren 1400 zei Leonardo Da Vinci nochtans al: “De tijd zal komen dat mensen zoals ik, zullen kijken naar de moord op dieren zoals ze nu kijken naar de moord op mensen.” Misschien zijn we er nog niet zo ver van verwijderd, want we beginnen de negatieve gevolgen ervan op grote schaal te voelen in de vorm van onmenselijke praktijken en ziekten, die steeds dichter bij onszelf komen.

Elke dag ontdek ik nieuwe dingen, hele mooie en ook vreselijke dingen. Hierboven heb ik het vooral over dieren, nu worden ook de mensen en de natuur vandaag nog steeds heel hard uitgebuit voor massaconsumptie. Naar gisteren moeten we begripvol en vergevingsgezind kijken, als ik niet beter wist, zijn het geen geheimen en is het een al dan niet eenvoudig vergevingsproces.

Naar morgen toe heb ik 2 opties.

Het geheimpje in mijn onderbewustzijn steken en gewoon verder leven alsof er niets aan de hand is.

Of op mijn ritme veranderen wat ik niet als geheimpje wil. Op deze manier leef ik mijn bewuste vrije leven sinds ik mijn voeding heb veranderd en ik kan de ontdekking aan iedereen aanraden.

#geheim #onderbewustzijn #LeonardoDaVinci

« Oudere berichten Nieuwere berichten »